இலங்கைக்கு பாடம் சொல்லிக்கொடுக்கும் Switzerland!

உங்களுக்குப் பிடித்தமான சாக்லேட் (Chocolate) எது என்று கேட்டால், பெரும்பாலானோரின் நினைவுக்கு வரும் முதல் நாடு சுவிட்சர்லாந்தாகத்தான் இருக்கும். அதேபோல், உலகத்தரம் வாய்ந்த கைக்கடிகாரம் என்றாலே 'Swiss Watch' தான் உலகளாவிய அடையாளமாகத் திகழ்கிறது. ஒரு காலத்தில் தமிழ் சினிமாவில் கூட, கதாநாயகனும் கதாநாயகியும் டூயட் பாடுவதற்கு சுவிட்சர்லாந்து போன்ற நாடுகளுக்குச் செல்லும் வழக்கம் இருந்தது. அந்த அளவிற்கு அழகான, வசதியான மற்றும் தரமான தயாரிப்புகளைத் தரும் நாடாக சுவிட்சர்லாந்து உலகப் புகழ்பெற்றிருக்கிறது. 'பூமியின் சொர்க்கம்' என்று பலராலும் வர்ணிக்கப்படும் இந்த நாடு, இன்று பார்ப்பதற்கு மிக உன்னதமான நிலையில் உள்ளது. ஆனால், ஒரு காலத்தில் இந்த உலகம் கண்ட மிக ஏழ்மையான, வறுமை சாபமிட்ட நாடாக சுவிட்சர்லாந்து இருந்தது என்ற உண்மை உங்களில் எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? இன்று இத்தனை வசதிகளுடன் ஆடம்பரமாகத் திகழும் இந்த நாடு, ஒரு காலத்தில் உலக வரைபடத்தில் கண்டிப்பான தோல்வியைத் தழுவும் என்று கணிக்கப்பட்ட மிக ஏழ்மையான நாடுகளுள் ஒன்றாக இருந்தது.

பொதுவாக, உலகிலுள்ள பணக்கார நாடுகள் எதனை எடுத்துக்கொண்டாலும், அவற்றின் வளர்ச்சிக்கு பின்னணியில் எண்ணெய், தங்கம், நிலக்கரி போன்ற ஏதேனும் ஒரு இயற்கை வளம் அல்லது வர்த்தக மையமாக மாறுவதற்கான சாதகமான சூழல் இருப்பதை நாம் அவதானிக்கலாம். உதாரணமாக, துபாயிடம் எண்ணெய் வளம் உள்ளது; ஆஸ்திரேலியாவிடம் இரும்புத் தாதுவும் தங்கமும் உள்ளன; ரஷ்யா மற்றும் அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளிடமோ எண்ணெய், எரிவாயு, தங்கம் என இந்த உலகில் சாத்தியமான அனைத்து இயற்கை வளங்களும் நிறைந்துள்ளன. ஆனால், சுவிட்சர்லாந்தை நோக்கினால் அவரிடம் உண்மையிலேயே குறிப்பிடும்படி எதுவுமே இல்லை. நிலக்கரி, எண்ணெய், தங்கம் எனப் பெரிய பொருளாதார வளர்ச்சியை எட்டக்கூடிய எந்தவொரு இயற்கை வளமும் அந்த மண்ணில் இல்லை.

அதுமட்டுமன்றி, சுவிட்சர்லாந்து என்பது ஆப்கானிஸ்தானைப் போல நாலாபுறமும் நிலத்தால் சூழப்பட்ட ஒரு நாடாகும் (Landlocked Country). ஆப்கானிஸ்தானைப் போலவே இவர்களுக்கும் கடல் வழியோ அல்லது பிரத்தியேகமான சர்வதேச வர்த்தகப் பாதைகளோ கிடையாது. நாட்டின் 75 சதவீத நிலப்பரப்பு மலைகளால் சூழப்பட்டிருப்பதால், அங்கு விவசாயம் செய்வதோ அல்லது நிலப்பகுதிகளை ஒன்றாக இணைப்பதோ மிகவும் கடினமான காரியமாக இருந்தது. அங்கு நிலவும் கடுமையான பனி காலநிலை காரணமாக, சொந்த நாட்டு மக்களுக்குத் தேவையான உணவைத் தங்களது சொந்தப் பயிர்கள் மூலம் உற்பத்தி செய்வதே சாத்தியமற்றதாக இருந்தது. சுவிஸ் நாட்டுச் சிறுவர்கள் வெறும் கூலி வேலை செய்வதற்காக அண்டை நாடான ஜெர்மனிக்கு நடந்து செல்லும் அளவிற்கு அங்கு வறுமை தாண்டவமாடியது.

இன்னும் சுருக்கமாகக் கூறின், 1816ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில் சுவிஸ் மக்கள் உணவுக்கு வழியின்றி, கடுமையான பசி பட்டினியால் வாடினர். உயிர் பிழைப்பதற்காக வெறும் புற்கள், பாசி மற்றும் மரப்பட்டைகளைச் சாப்பிட்டு வாழ வேண்டிய அவலநிலைக்கு அவர்கள் தள்ளப்பட்டனர். ஆனால், அதற்கடுத்து வந்த 200 வருடங்களில் சுவிட்சர்லாந்து எவரும் எதிர்பாராத ஒரு பிரம்மாண்டமான பொருளாதாரப் புரட்சியைச் செய்து காட்டியது. அதன் விளைவாக, இன்று அதே நாடு உலகிலுள்ள மிக முக்கியமான பணக்கார நாடுகளுள் ஒன்றாக நிமிர்ந்து நிற்கிறது. இன்று உலகிலுள்ள ஒட்டுமொத்த தங்கத்தில் 70 சதவீதத்தை அவர்கள் மட்டுமே சுத்திகரிப்பு (Refine) செய்கிறார்கள்; ஒரு சொகுசு காரை விட அதிக விலையுள்ள கைக்கடிகாரங்களைத் தயாரிக்கிறார்கள். அவர்களின் தனிநபர் வருமானம் (Per Capita GDP), ஜெர்மனி, அமெரிக்கா, ரஷ்யா போன்ற வல்லரசு நாடுகளை விட ஒரு லட்சம் டாலர் அதிகமாக உள்ளது.

அப்படியாயின், எழக்கூடிய முக்கிய கேள்வி என்னவென்றால்: எந்தவொரு இயற்கை வளமும் இல்லாத, வறுமை சூழ்ந்த ஒரு நாடு எப்படி உலகிலேயே பணக்கார நாடாக மாறியது? பனிக்கட்டியால் மூடப்பட்ட பாறைகளின் மேல் நின்றுகொண்டு, மற்ற நாடுகளால் செய்ய முடியாத எந்த உத்தியை இந்த மக்கள் கையாண்டார்கள்?

இதற்கான பதில் 1850ஆம் ஆண்டு வரை பின்னோக்கிப் போகிறது. 'ஆல்பிரட் எஸ்ஷர்' (Alfred Escher) என்ற தொலைநோக்கு சிந்தனையாளர், ஐரோப்பாவிலிருந்து அமெரிக்கா வரை பரவிக்கொண்டிருந்த ஒரு புதிய போக்கைக் (Trend) கூர்ந்து கவனித்தார். அதன் மூலம் ஒரு யதார்த்தத்தை அவர் உணர்ந்துகொண்டார். உலகில் மிக வேகமாக வளர்ந்து வரும் நாடுகள் அனைத்தும் ரயில்வே என்ற அளப்பரிய கண்டுபிடிப்பின் மூலமே அந்த வளர்ச்சியை எட்டுகின்றன என்பதை அவர் கண்டறிந்தார். ஏனெனில், ரயில்வேயானது, போக்குவரத்துச் செலவை 95 சதவீதம் வரை குறைத்தது. இதனால், 10 கிலோமீட்டர் சுற்றளவிற்குள் தனது பொருட்களை விற்றுக்கொண்டிருந்த ஒரு சாதாரண விவசாயியால், 1,000 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள சந்தைகளுக்கும் தனது பொருட்களைக் கொண்டு சேர்க்க முடிந்தது. சொல்லப்போனால், அமெரிக்காவின் பிட்ஸ்பர்க் (Pittsburgh) நகரில் தக்காளி சோஸ் (Ketchup) மற்றும் குதிரைவாலி (Horseradish) போன்ற பொருட்களைப் போத்தல்களில் அடைத்து விற்றுக்கொண்டிருந்த ஒரு விவசாயி, தனது தயாரிப்புகளை நாடு முழுவதும் கொண்டு சேர்க்க இந்த ரயில்வேயைப் பயன்படுத்தினார். அந்த நிறுவனம் இன்று 40 பில்லியன் டாலர் மதிப்புடன் உலகப் புகழ்பெற்ற 'கிராஃப்ட் ஹைன்ஸ்' (Kraft Heinz) நிறுவனமாக உருவெடுத்துள்ளது.

இதேபோன்று, அட்லாண்டாவின் ஒரு கிராமப்புறப் பகுதியில் ஒரு மருந்தாளுனர் (Pharmacist) ஒரு சிரப்பைக் (Syrup) கண்டுபிடித்தார். ரயில்வே கட்டமைப்பு இருந்த ஒரே காரணத்தினால், இன்று அந்த நிறுவனம் உலகமே அறியும் 'கொக்கா கோலா' (Coca-Cola) நிறுவனமாக வளர்ந்துள்ளது. இவ்வாறு ஐக்கிய ராச்சியம், பிரான்ஸ், ஜெர்மனி என அனைத்து நாடுகளும் ரயில்வேயைக் கொண்டு தங்களது பொருளாதாரச் சாம்ராஜ்யத்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்த வேளையில், சுவிட்சர்லாந்து மக்கள் இன்னும் கைவண்டிகளையே தள்ளிக்கொண்டிருந்தனர். இந்த நிலையை மாற்ற, 1852ஆம் ஆண்டில் ஒரு தொலைநோக்கு சிந்தனையுள்ள அரசியல்வாதியாகவும் தொழிலதிபராகவும் திகழ்ந்த ஆல்பிரட் எஸ்ஷர், சுவிட்சர்லாந்தில் ரயில்வேயை உருவாக்குவதற்கான ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க 'ரயில்வே சட்டத்தை' நிறைவேற்றினார்.

ஆனால், அங்குதான் ஒரு பெரிய சவால் காத்திருந்தது. சுவிட்சர்லாந்திடம் நிலக்கரி இல்லை, அதிகமான இரும்பு இல்லை, ஏன், சமமான நிலப்பரப்பு கூட இல்லை. நாட்டின் 60 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான பகுதி மலைகளாகவே இருந்தன. அவ்வாறாயின், சாத்தியமே இல்லாத இந்த உள்கட்டமைப்புத் திட்டத்தை அவர் எப்படிச் சாதித்தார்? அதற்காக, ஆல்பிரட் எஸ்ஷர் ஒரு வங்கியைத் தோற்றுவித்தார். அதனைத்தான் இன்று நாம் அனைவரும் 'கிரெடிட் சுவிஸ்' (Credit Suisse) என்று அழைக்கிறோம். ஆனால், பணமே இல்லாத ஒரு ஏழை நாட்டில் இவ்வளவு பெரிய மூலதனத்தை எப்படித் திரட்ட முடிந்தது?

அதற்காக எஸ்ஷர் ஒரு புத்திசாலித்தனமான திட்டத்தை வகுத்து, சுவிஸ் மக்களிடமிருந்தே மூலதனத்தைத் திரட்டினார். வெளிநாட்டு வங்கிகளிடம் கடன் வாங்குவதற்குப் பதிலாக, தனது வங்கியின் 3 மில்லியன் பங்குகளைப் (Shares) பொதுமக்களுக்கு வெளியிட்டார். இந்த முதலீட்டுத் திட்டம் மக்கள் மத்தியில் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றதால், பங்குகள் தேவைப்பட்ட அளவை விட 73 மடங்கு அதிகமாக வாங்கப்பட்டன (Oversubscribed). அவ்வாறுதான் எஸ்ஷருக்குத் தேவையான மூலதனம் கிடைத்தது. ஆனால், வெறும் பணத்தை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு ஒரு பாலத்தை வடிவமைக்கவோ, சுரங்கத்தைத் தோண்டவோ, ரயில் பாதைகளை அமைக்கவோ முடியாதல்லவா? அதற்குத் தகுந்த மனித உழைப்பும், அறிவும் அவசியம். ஆனால், அந்த காலகட்டத்தில் சுவிட்சர்லாந்தில் ஒரு பொறியியல் கல்லூரி கூட இருக்கவில்லை. இந்தச் சிக்கலைத் தீர்க்க எஸ்ஷர் இன்னொரு வியூகத்தைக் கையாண்டார்.

1848ஆம் ஆண்டுகளில் ஐரோப்பா முழுவதும் அரசியல் புரட்சிகள் வெடிக்க ஆரம்பித்தன. பிரான்ஸ், ஜெர்மனி, ஆஸ்திரியா, இத்தாலி, ஹங்கேரி என அனைத்து இடங்களிலும் மக்கள் அரசியலமைப்புச் சட்டம், பேச்சுரிமை மற்றும் முடியாட்சிக்கு எதிரான போராட்டங்களில் ஈடுபட்டனர். ஆனால், இந்த இக்கட்டான காலகட்டத்தைப் பயன்படுத்திய சுவிட்சர்லாந்து, அதற்கு நேர்மாறான ஒரு கொள்கையை எடுத்தது. பேச்சுரிமை, பத்திரிகை சுதந்திரம் மற்றும் தனிமனித உரிமைகளுக்கு உத்திரவாதம் அளிக்கும் ஒரு முற்போக்கான அரசியலமைப்பை அவர்கள் எழுதினர். இதன் காரணமாக, ஐரோப்பாவிலேயே மிகப்பாதுகாப்பான நாடாகச் சுவிட்சர்லாந்து மாறியது.

இதன் விளைவாக, ஐரோப்பா முழுவதும் இருந்த மிகச்சிறந்த அறிவாளிகளும், சிந்தனையாளர்களும், திறமையாளர்களும், தங்களது சொந்த நாடுகளில் பாதுகாப்பு இல்லாததால் சுவிட்சர்லாந்தை நோக்கி வரத் தொடங்கினர். அவ்வாறுதான் தனது கைது ஆணையில் இருந்து தப்பிக்க 'ரிச்சர்ட் வாக்னர்' (Richard Wagner) சூரிச் நகருக்கு வந்தார்; அங்குதான் அவர் மேற்கத்திய இசையையே புரட்டிப்போட்ட ஒபேராக்களை (Operas) எழுதினார். விளாடிமிர் லெனின் சூரிச் நகரத்திலுள்ள ஒரு நூலகத்தில் அமர்ந்துதான் தனது புரட்சிக்கான திட்டங்களை வகுத்தார். அந்த சூரிச் பல்கலைக்கழகம் எந்தளவிற்கு முற்போக்கானதாக இருந்தது என்றால், ஐரோப்பாவின் முதல் பெண் மருத்துவரை அந்தப் பல்கலைக்கழகமே உருவாக்கியுள்ளது. அதைவிட முக்கியமாக, உலகின் மிகச்சிறந்த பேராசிரியர்கள் பலர் சுவிட்சர்லாந்தில் தஞ்சம் புகுந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து சுவிட்சர்லாந்தில் உலகத்தரம் வாய்ந்த கல்வி நிறுவனங்களை உருவாக்கினர். சொல்லப்போனால், உலகப் புகழ்பெற்ற விஞ்ஞானி ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீனை உருவாக்கிய சூரிச் 'ஃபெடரல் பாலிடெக்னிக் பள்ளி' (Federal Polytechnic School in Zurich), இந்தத் திறமையாளர்களால் தான் உருவாக்கப்பட்டது. இதன் மூலம் சுவிட்சர்லாந்தின் மனிதவளப் (Talent) பற்றாக்குறை நீங்கியது. சுவிட்சர்லாந்து பணத்தைக் கொடுத்துத் திறமையாளர்களை வாங்கவில்லை; மாறாக, ஒரு நெருக்கடியான காலகட்டத்தில் அவர்களுக்குப் புகலிடமும் பாதுகாப்பும் தந்தது, அவ்வளவுதான். இவ்வாறு எஸ்ஷரின் கைகளில் மூலதனமும் திறமையும் ஒன்றாக இணைந்தன.

இந்த வளங்களைக்கொண்டு அவர் சுவிட்சர்லாந்தின் முகவரியையே மாற்றிய இரண்டு முக்கிய திட்டங்களைச் செயல்படுத்தினார். முதலாவதாக, சுவிட்சர்லாந்தின் அனைத்து மூலை முடுக்குகளையும் ரயில்வே மூலம் இணைத்தார். இன்று அவர்களின் உள்கட்டமைப்பு எந்தளவிற்குச் சிறந்து விளங்குகிறது என்றால், மலைகள், ஆழமான பள்ளத்தாக்குகள் மற்றும் தொலைதூர ஆல்பைன் (Alpine) கிராமங்கள் வரை தண்டவாளங்களை அமைத்து, உலகிலேயே மிக அடர்த்தியான ரயில்வே வலையமைப்பைக் கொண்ட நாடாகச் சுவிட்சர்லாந்து திகழ்கிறது. நாட்டின் மிகத் தொலைதூரப் பகுதியைக் கூட அவர்கள் இணைத்துள்ளனர். இதனை அவர்கள் 1800-களிலேயே சாத்தியமாக்கிக் காட்டினர். ஆனால், இலங்கையில், கடந்த ஆண்டு டித்வா புயலால் சேதமடைந்த தண்டவாளங்களைக் கூட இன்னும் முழுமையாகச் சீரமைக்க முடியாத நிலை நீடிக்கிறது. ஆனால், இவர்களோ 200 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இத்தகைய பிரம்மாண்டத்தை நிகழ்த்தியுள்ளனர்.

அதன் பிறகு, சுவிட்சர்லாந்து இதைவிட ஒரு வியக்கத்தக்க உத்தியைக் கையாண்டது. சுவிட்சர்லாந்தின் வரைபடத்தை நோக்கினால், அதன் வடக்கே தொழில்துறையின் அரக்கனான (Industrial Giant) ஜெர்மனியும், தெற்கே மத்திய தரைக்கடலின் நுழைவாயிலாக விளங்கிய இத்தாலியும் அமைந்திருந்தன. இவ்விரு நாடுகளுக்கும் நடுவே சுவிட்சர்லாந்து அமைந்திருந்தாலும், அவர்களுக்குப் பெரும் தடையாக இருந்தது 4 கிலோமீட்டர் உயரத்திற்குப் பரந்து விரிந்திருந்த ஆல்ப்ஸ் (Alps) மலைத்தொடர் தான். கிட்டத்தட்ட 600 ஆண்டுகளாக ஆல்ப்ஸ் மலை அவர்களுக்கு ஒரு சாபமாகவே இருந்தது. அதைக் கடந்து செல்வதற்கு இருந்த ஒரேயொரு வழி 'கோத்ஹார்ட் பாஸ்' (Gotthard Pass) என்ற பாதை மட்டுமே. அந்த பாதையில் கோவேறு கழுதைகளைப் பயன்படுத்திப் பொருட்களை மலையின் உச்சி வரை இழுத்துச் செல்ல வேண்டும். இப்பயணத்திற்கு 2 முதல் 3 நாட்கள் வரை தேவைப்பட்டதோடு, இப்பாதை கோடைகாலத்தில் வெறும் 5 மாதங்கள் மட்டுமே திறந்திருக்கும்.

இந்த நிலையில், ஆல்பிரட் எஸ்ஷர் ஆல்ப்ஸ் மலையின் மையப்பகுதி வழியாக நேராக ஒரு ரயில்வே சுரங்கப்பாதையைத் தோண்ட முடிவு செய்தார். அதுமட்டுமன்றி, சுவிட்சர்லாந்தை ஒரு தவிர்க்க முடியாத நாடாக மாற்றப்போகும் இந்தச் சுரங்கப்பாதைத் திட்டத்திற்கு நிதியுதவி வழங்க, தனது இரு அண்டை நாடுகளையும் அவர் சம்மதிக்க வைத்தார். இறுதியில், 10 ஆண்டுகாலத் தீவிர உழைப்பிற்குப் பிறகு, சூரிச்சிலிருந்து மிலான் நகருக்கான பயண நேரம் 3 நாட்களிலிருந்து வெறும் 8 மணி நேரமாகக் குறைந்தது. போக்குவரத்துச் செலவு 80 சதவீதத்திற்கும் மேலாகக் குறைந்தது. இதன் காரணமாக, அந்தப் பாதை வழியாகச் சென்ற பொருட்கள் மற்றும் பயணிகளின் எண்ணிக்கை பல மடங்கு அதிகரித்தது. இது சுவிட்சர்லாந்தை ஐரோப்பாவின் மிக முக்கியமான போக்குவரத்து மையமாக (Transit Country) மாற்றியது.

இன்று இந்த கோத்ஹார்ட் ரயில்வே பாதை நெதர்லாந்து, பெல்ஜியம், ஜெர்மனி, லக்சம்பர்க், பிரான்ஸ், சுவிட்சர்லாந்து மற்றும் இத்தாலி உள்ளிட்ட பல நாடுகளை இணைக்கிறது. இவ்வாறு, நிலத்தால் சூழப்பட்ட தங்களது புவியியல் பலவீனத்தை, ஐரோப்பாவின் வர்த்தக மையமாக உருமாற்றித் தங்களது பலமாக மாற்றிக்கொண்டது சுவிட்சர்லாந்து. இப்பகுதி ஒட்டுமொத்த ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் (EU) GDPயில் 16 சதவீதப் பங்களிப்பை வழங்குகிறது. இங்குதான் சுவிட்சர்லாந்தின் இரண்டாவது முக்கிய கட்டம் தொடங்குகிறது. உலகப் பணக்கார நாடுகளில் ஒன்றாக மாறுவதற்கு, அவர்கள் 'பூஜ்ஜியச் செலவு உத்தி' (Zero-cost Strategy) என்ற புத்திசாலித்தனமான பொருளாதாரக் கொள்கையைப் பயன்படுத்தினர்.

அவர்கள் என்ன செய்தார்கள் என்பதை எளிமையாகக் கூறின், தங்களிடம் இல்லாத பணத்தை விற்றார்கள், தங்களால் கண்டுபிடிக்கப்படாத மருந்துகளை விற்றார்கள், தங்களது மண்ணில் பயிரிட முடியாத சாக்லேட்டுகளையும் விற்றார்கள். உதாரணமாக, துபாயில் இன்று உலகளாவிய முதலீட்டு வணிகம் மிக வெற்றிகரமாக நடப்பதற்கு முக்கிய காரணம், துபாயின் ரியல் எஸ்டேட் விலைகள் உலகில் நிலவும் 'பயத்திற்கு நேர் விகிதத்தில்' (Directly Proportional) இருப்பதுதான். அதாவது, ரஷ்யா-உக்ரைன் போர் வெடிக்கும்போது, அந்த நாட்டு மக்கள் தங்களது பாதுகாப்பிற்காகப் பணத்தைத் துபாய் ரியல் எஸ்டேட்டில் முதலீடு செய்கிறார்கள். சிரியா, லெபனான் அல்லது ஐரோப்பாவில் ஏதேனும் நெருக்கடி ஏற்படும்போதெல்லாம் இதுவே நிகழ்கிறது. உலகில் எப்போதெல்லாம் பயமும் நிச்சயமற்ற தன்மையும் உருவாகிறதோ, அப்போதெல்லாம் துபாயின் சந்தை வளர்கிறது. ஏனெனில், அது பூமியின் பாதுகாப்பான இடங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.

இன்று மக்கள் எவ்வாறு பாதுகாப்பை விரும்புகிறார்களோ, அதேபோல அன்றைய காலகட்டத்திலும் மக்கள் தங்களது சொத்துக்களை எந்தவொரு அரசாங்கமோ, வருமான வரி அதிகாரியோ அல்லது எதிரி நாடுகளோ கண்டறிய முடியாதவாறு மறைத்து வைப்பதற்கான தனிஉரிமையை (Privacy) விரும்பினர். இதனை உணர்ந்த சுவிட்சர்லாந்து, 1934ஆம் ஆண்டில், இரண்டாம் உலகப் போருக்குச் சற்று முன்பாக ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சட்டத்தைக் கொண்டு வந்தது. அதன்படி, ஒரு சுவிஸ் வங்கிக் கணக்கு யாருக்குச் சொந்தமானது என்ற ரகசியத்தை எந்தவொரு வங்கியாளராவது வெளியே கூறினால், அது கடுமையான தண்டனைக்குரிய குற்றமாக அறிவிக்கப்பட்டது. 1941ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில், ஜெர்மனியின் நாணயமான 'ஜெர்மன் மார்க்ஸ்' (German marks) மதிப்பு இழந்திருந்த வேளையில், உலகமே நம்பிய, தாராளமாக மாற்றிக்கொள்ளக்கூடிய ஒரே பண அலகாக 'சுவிஸ் பிராங்க்' (Swiss Franc) மட்டுமே இருந்தது. இதனால் ஹிட்லருக்குத் தனது போர் ஆயுதங்களை வாங்குவதற்குச் சுவிஸ் பிராங்க் தேவைப்பட்டது; அதற்கு அவர் சுவிட்சர்லாந்தைச் சார்ந்திருக்க வேண்டியிருந்தது.

இதன் காரணமாக, நாசிப் படைகள் சுவிஸ் பிராங்குகளைப் பெறுவதற்காக டொன் கணக்கிலான தங்கத்தை சுவிட்சர்லாந்திற்கு விற்றன. அவ்வாறு நாசிக்களின் தங்கம் மூலம் சுவிஸ் வங்கிகள் தோராயமாக 1.2 பில்லியன் பிராங்க், அதாவது இன்றைய மதிப்பில் 2.5 பில்லியன் டாலர் அளவிலான மூலதனத்தை நாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தன. இவ்வாறு இரண்டாம் உலகப் போரின்போது சுவிட்சர்லாந்து ஹிட்லரின் வங்கியாளராகச் செயல்பட்டது. ஆனால், இதற்கடுத்து அவர்கள் அதைவிட தந்திரமான ஒரு பொருளாதார உத்தியைக் கையாண்டனர். இன்று சுவிட்சர்லாந்து உலகின் முன்னணி மருந்துத் துறை மையமாக (Pharma Hub) விளங்குகிறது. ஆனால், எத்தகைய இரசாயன வளங்களோ, மூலப்பொருட்களோ இல்லாத ஒரு நாடு எப்படி மருந்துத் துறையின் மையமாக மாறியது?

அதற்கான பதில், அவர்களின் சட்டத்தில் இருந்த ஒரு சாதகமான ஓட்டை (Loophole) தான். 1800-களில் பிரான்ஸ் நாடு 'ஃபூக்சின்' (Fuchsine) என்ற லாபகரமான சாயத்திற்கு (Dye) காப்புரிமை (Patent Rights) பெற்றிருந்தது. பிரெஞ்சு காப்புரிமைச் சட்டம் மிகவும் கடுமையானதாக இருந்ததால், அங்குள்ள வேதியியலாளர்களால் அதனைத் தாராளமாகத் தயாரிக்க முடியவில்லை. இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திய சுவிட்சர்லாந்து, தங்களது நாட்டிற்குள் எந்தவொரு அறிவுசார் சொத்தையும் (Intellectual Property) அப்படியே நகலெடுப்பதற்கு 100 ஆண்டுகளுக்கு அனுமதி வழங்கியது. அதாவது, உலகில் உள்ள எந்தவொரு ஃபார்முலாவையும் பிரதி செய்து சுவிட்சர்லாந்திற்கு கொண்டு வந்து, அங்கேயே தயாரித்து எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் சம்பாதிக்கலாம், உங்கள் மீது யாரும் சட்ட நடவடிக்கை எடுக்க முடியாது. மேலும், அந்தப் பணத்தைச் சுவிஸ் வங்கிகளிலேயே பாதுகாப்பாகச் சேமித்துக்கொள்ளவும் முடிந்தது. இதன் காரணமாக, உலகின் மிகச்சிறந்த வேதியியலாளர்கள் அனைவரும் சுவிட்சர்லாந்திற்கு இடம்பெயர்ந்தனர். சாயத் தொழிலில் தொடங்கிய அவர்களின் ஆராய்ச்சி மெல்ல மெல்ல மருந்துத் துறையாக உருவெடுத்தது. இன்று சுவிட்சர்லாந்து உலக நாடுகளுக்கு மருந்துகளை ஏற்றுமதி செய்வதன் மூலம் ஆண்டுதோறும் 169 பில்லியன் டாலர்களை ஈட்டுகிறது.

அடுத்ததாக, சாக்லேட் தயாரிப்பு. சுவிட்சர்லாந்தின் புவியியல் சூழலில் 'கொக்கோ' (Cocoa) மரங்கள் வளர்வதே இல்லை. அப்படி இருந்தும் சுவிஸ் சாக்லேட் எவ்வாறு உலகின் ஆகச்சிறந்த தரக் குறியீடாக (Gold Standard) மாறியது? அதற்கு இரண்டு முக்கிய கண்டுபிடிப்புகள் காரணமாயின.

1875-இல், 'டேனியல் பீட்டர்' (Daniel Peter) என்பவர் நீண்டகாலமாக இருந்த ஒரு சிக்கலுக்குத் தீர்வு கண்டார். மில்க் சாக்லேட் (Milk Chocolate) தயாரிப்பதற்காக, சுண்டுகாச்சிய பாலையும் (Condensed Milk) கொக்கோவையும் கெட்டுப்போகாதவாறு எவ்வாறு ஒன்றாகக் கலக்க வேண்டும் என்ற வித்தையை அவர் கண்டறிந்தார். இவரே இன்று நாம் அறியும் புகழ்பெற்ற 'நெஸ்லே' (Nestle) நிறுவனத்தின் ஆரம்பகாலப் பங்காளர்களுள் ஒருவராவார். அதன் பிறகு, 'ருடால்ஃப் லிண்ட்' (Rodolphe Lindt) என்பவர் 'கான்சிங்' (Conching) என்ற புதிய செயல்முறையைக் கண்டுபிடித்தார். இந்தச் செயல்முறையின் மூலமே கரடுமுரடான, கசப்பான சாக்லேட்டின் பதம் மாற்றப்பட்டு, நாவில் உருகும் மென்மையான சுவைமிக்க சாக்லேட்டாக உருமாறியது. இதுவே இன்று 6 பில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள 'லிண்ட்' (Lindt) சாக்லேட் நிறுவனமாக உலகை ஆளுகிறது.

இதே உத்தியைத்தான் அவர்கள் கைக்கடிகாரத் துறையிலும் பயன்படுத்தினர். தங்களின் கைகளில் இரும்பு, பித்தளை போன்ற மதிப்பில்லாத உலோகம் மட்டுமே இருந்த நிலையில், அதனைக்கொண்டு மிக நுணுக்கமான கைக்கடிகாரங்களை உருவாக்கி, அதனை பில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள ஏற்றுமதிப் பொருளாக மாற்றினர். பிரிட்டிஷ் கடிகாரத் தயாரிப்பாளர்கள் பழைய முறைகளையே நம்பியிருந்தபோது, சுவிஸ் தயாரிப்பாளர்கள் சந்தையின் தேவைக்கேற்ப தங்களை மாற்றிக்கொண்டனர். பிற்காலத்தில் ஜப்பானின் 'குவார்ட்ஸ் கைக்கடிகாரம்' (Quartz Watch) சந்தைக்கு வந்தபோது கூட, தங்களது உத்தியை மாற்றி, கைக்கடிகாரத்தை வெறும் நேரத்தைக் காட்டும் கருவியாகப் பார்க்காமல், ஒரு ஆடம்பர மற்றும் அழகுச் சாதனப் பொருளாக (Luxury Brand) உலகிற்கு சந்தைப்படுத்தினர். இதனால் 1900-களில் சுவிஸ் வாட்ச் என்பது அன்றைய காலகட்டத்தின் ஐபோன் போன்றதொரு அந்தஸ்தைப் பெற்றது.

இவ்வாறு, நாட்டை உலகத்தரம் வாய்ந்த உள்கட்டமைப்புடன் இணைத்ததன் மூலமும், முறையான பொருளாதாரக் கொள்கைகளை வளர்ச்சியின் ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தியதன் மூலமும், உலகெங்கிலும் உள்ள திறமையாளர்களை ஈர்த்ததன் மூலமும் சுவிட்சர்லாந்து உலகின் ஆகச்சிறந்த பணக்கார நாடாக உருவெடுத்தது. இந்த சுவிட்சர்லாந்தின் பொருளாதாரப் பயணத்திலிருந்து இலங்கை கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய மற்றும் மாற்றியமைக்க வேண்டிய 3 மிக முக்கியமான பாடங்கள் உள்ளன:

1. தற்காலிக தீர்வுகளில் இருந்து நீண்டகால உள்கட்டமைப்பை நோக்கி நகர்தல்:

சுவிட்சர்லாந்திடம் எண்ணெய் இல்லை, தங்கம் இல்லை, எந்தவொரு பெரிய இயற்கை வளமும் இல்லை. அப்படி இருந்தும், அவர்கள் மலையைக் குடைந்து சர்வதேச வர்த்தகப் பாதையை அமைத்து முன்னேறியுள்ளனர். ஆனால், இலங்கையைச் சுற்றி நாலாபுறமும் கடல் இருந்தும், நாட்டிற்குள் எக்கச்சக்கமான இயற்கை வளங்களும் அழகும் இருந்தும், நம்மால் அதனைச் சரியாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியவில்லை. அதற்கான நீண்டகால உள்கட்டமைப்பு வசதிகளைப் பற்றி நாம் இன்னும் சிந்திக்கவில்லை. ஒரு தற்காலிக எரிபொருள் நெருக்கடி ஏற்பட்டால் கூட, வரிசைகளில் நிற்பதைத் தவிர்க்க QR குறியீடு விநியோக முறை வேலை செய்யுமா என்று தற்காலிகத் தீர்வுகளைப் பற்றியே சிந்திக்க வேண்டியுள்ளது. நமது வர்த்தகங்களும் சரி, கொள்கை முடிவுகளும் சரி, குறுகிய காலத் தேவைகளை மட்டுமே நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளனவே தவிர, எதிர்காலத்திற்கான நிலையான, பிரம்மாண்டமான பொருளாதாரக் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதாக இல்லை.

2. மனித மூலதனப் பாதுகாப்பும் 'மூளை வெளுப்பு' (Brain Drain) தடுப்பும்:

உள்கட்டமைப்பு வசதிகளும் முதலீடுகளும் இல்லாதபோது, புதிய வாய்ப்புகளும் திறமைக்கான களங்களும் சுருங்கிவிடுகின்றன. இதன் விளைவாக, நாட்டின் ஆகச்சிறந்த திறமையாளர்களும், படிப்பாளிகளும், படைப்பாளிகளும் தங்களது எதிர்காலம் கருதி வெளிநாடுகளுக்கு இடம்பெயரும் 'மூளை வெளுப்பு' (Brain Drain) சூழல் இலங்கையில் தீவிரமடைந்துள்ளது. சுவிட்சர்லாந்து நெருக்கடி காலத்தில் உலகத் திறமையாளர்களைத் தன்பால் ஈர்த்து அறிவுசார் பொருளாதாரத்தை உருவாக்கியது. ஆனால், நாம் நமது சொந்த நாட்டுத் திறமையாளர்களையே தக்கவைக்க முடியாமல் இழந்து வருகிறோம். இந்த மனித மூலதன இழப்பைத் தடுக்காமல் நாட்டை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் செல்ல முடியாது.

3. நிலையான மற்றும் தீர்க்கமான பொருளாதாரக் கொள்கைகள்:

சுவிட்சர்லாந்தைச் சுற்றி எத்தனை தடைகளும் புவியியல் பலவீனங்களும் இருந்தபோதிலும், அவை அனைத்தையும் தங்களுக்குச் சாதகமான வாய்ப்புகளாக மாற்றுவதற்கு அவர்கள் தங்களது பொருளாதாரக் கொள்கைகளையே முதன்மை ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தினர். ஆனால் நமது நாட்டில், ஒரு சிறந்த பொருளாதாரக் கொள்கையைக் கொண்டு வருவதற்குள் எண்ணற்ற விவாதங்களும் இழுபறிகளும் நீடிக்கின்றன. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, ஒரு சில ஆண்டுகளில் ஆட்சி மாற்றங்கள் ஏற்படும்போது, முந்தைய திட்டங்கள் அனைத்தும் கைவிடப்பட்டு கோப்புகள் தூசு படிந்து புதைக்கப்படுகின்றன. நிலையான, நீண்டகாலப் பொருளாதாரக் கொள்கைகள் இல்லாதவரை உலக முதலீட்டாளர்களின் நம்பிக்கையை நாம் பெற முடியாது.

1850ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில் சுவிட்சர்லாந்தும் இன்றைய இலங்கையைப் போலத்தான் இருந்தது—வறுமை சூழ்ந்த, முறையான தொடர்புகள் இல்லாத, திறமைகளை இழந்து நின்ற, அப்படியே ஸ்தம்பித்த ஒரு சாதாரண நாடு. ஆனால், அவர்கள் அதிர்ஷ்டத்தை நம்பி அமர்ந்திருக்கவில்லை; மாறாக, அவர்களின் ஒரு தலைமுறை, அடுத்த 200 வருடங்களுக்கு நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சி எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று திட்டமிட்டு தீர்க்கமாக காய் நகர்த்தியது. அந்த நீண்டகாலப் பயணத்தில் அவர்கள் ஒரு நொடி கூட பின்வாங்கவில்லை.

இன்று நம்முன் உள்ள ஒரே கேள்வி இதுதான்... சாபங்களை வரமாக மாற்றிய சுவிட்சர்லாந்தின் பொருளாதாரப் பாதையைப் பின்பற்றி, தற்காலிகத் தீர்வுகளிலிருந்து விடுபட்டு, நிலையான நீண்டகாலப் பொருளாதாரக் கொள்கை மாற்றங்களை நோக்கி நமது நாடும் பயணிக்கத் தயாராக உள்ளதா?

ஆக்கம்:- ச.துலாங்கன்.

வெளிப்படுத்தப்பட்ட கருத்துக்கள் எழுதியவரின் சொந்தக் கருத்துக்களாகும். அவை Advocata நிறுவகம் அல்லது நிறுவகத்துடன் இணைந்த எவரின் கருத்துக்களையும் பிரதிபலிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

இலங்கைக்கு வரப்போகும் Super El-Nino!

2022-ஆம் ஆண்டு இலங்கை வரலாற்றில் எழுதப்பட்ட மிக இருண்டதொரு பொருளாதாரப் பக்கம். அந்நியச் செலாவணிப் பற்றாக்குறை, எரிபொருள் வரிசைகள், மருந்துத் தட்டுப்பாடு என ஒட்டுமொத்த நாடும் ஸ்தம்பித்த அந்தப் பாரிய வீழ்ச்சியின் வடுக்கள் இன்னும் முழுமையாக ஆறவில்லை. கடுமையான வரிச் சீர்திருத்தங்கள், சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் (IMF) நிபந்தனைகள் என ஒருவாறு பொருளாதாரம் மீண்டுவரத் தட்டுத்தடுமாறி முயற்சிக்கும் இந்த வேளையில், இயற்கை நமக்கு மற்றுமொரு பாரிய சோதனையைத் தயார் செய்துள்ளது.

ஜூன் மற்றும் ஆகஸ்ட் மாதங்களுக்கு இடைப்பட்ட காலப்பகுதியில், பசுபிக் பிராந்தியத்தில் தீவிரமடையவுள்ள ‘சூப்பர் எல்-நினோ’ (Super El Niño) எனும் அதிவெப்பக் காலநிலை, இலங்கையின் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பை மீண்டும் ஒருமுறை உலுக்கப் போகிறது என உலக வானிலை அமைப்புகள் எச்சரித்துள்ளன.

பொதுவாக, காலநிலை மாற்றங்களை நாம் வெறும் சுற்றுச்சூழல் சார்ந்த அல்லது அறிவியல் சார்ந்த பிரச்சினையாகவே பார்க்கிறோம். ஆனால், இலங்கையைப் பொறுத்தவரை, காலநிலை என்பது நமது நாட்டின் GDP, பணவீக்கம், அந்நியச் செலாவணி மற்றும் மக்களின் அன்றாட வாழ்வாதாரத்தோடு நேரடியாகப் பின்னிப் பிணைந்த ஒரு பொருளாதாரக் காரணியாகும். காரணம், இலங்கையின் அமைவிடம். வருடம் முழுதும் வெயிலும் மழையும் கிடைக்கிறது. மத்திய கோட்டிற்கு மிக அருகில் அமைந்துள்ளதால் அதிக வெப்பமும் இல்லாமல், அதிக குளிரும் இல்லாமல் சமமாக கிடைக்கும் வளமான நாடு என்று புவியியல் பாடத்தில் படித்த ஞாபகம் உங்களுக்கு வந்து இருக்கலாம். அந்த அளவு, புவியியல் ரீதியாக, விவசாய ரீதியாக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு இடத்தில் இலங்கை இருக்கிறது. இந்நிலையில், வரப்போகும் Super El Niño ஒரு பெரு வரட்சியை உருவாக்கலாம் என்று எச்சரிப்புகள் வெளியாகின்றன.

1. இயற்கையின் சீற்றம்: 'சூப்பர் எல்-நினோ' என்றால் என்ன?

புவியியல் ரீதியாக, தென் அமெரிக்காவின் மேற்குப் கடற்கரைப் பகுதியில் (பெரு நாடு மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள்) இருந்து பசுபிக் பெருங்கடலை நோக்கி வீசும் காற்றுகளின் (Trade Winds) வேகம் குறையும்போது, அக்கடல் பகுதியில் வெப்பம் குவிகிறது. இதனால் மத்திய பசிபிக் பெருங்கடலின் மேற்பரப்பு நீர் வழக்கத்திற்கு மாறாக அதிகம் வெப்பமடைகிறது. இந்த உலகளாவிய வானிலை நிகழ்வுதான் 'El Niño'.

ஆனால், தற்போது உருவாகி வருவது சாதாரண El Niño அல்ல, வீரியம் மிக்க 'Super El Niño'. இதன் நேரடிப் பாதிப்பாக, தெற்காசியப் பிராந்தியத்தில், குறிப்பாக இலங்கையில் வீசும் தென்மேற்கு பருவக்காற்று கடுமையாகப் பலவீனமடையலாம். மழைப்பொழிவு இயல்பான அளவை விட வெகுவாகக் குறைந்து, வறண்ட காலநிலையும், அதீத வெப்பநிலையும் நீடிக்கலாம்.

2. விவசாயப் பேரழிவும் பொருளாதாரச் சங்கிலியும்

இலங்கையின் விவசாய அச்சாணியாக விளங்கும் அனுராதபுரம், பொலன்னறுவை, குருநாகல் மற்றும் அம்பாந்தோட்டை போன்ற உலர் வலய மாவட்டங்கள் தான் நாட்டின் ஒட்டுமொத்த உணவுத் தேவைக்கான நெல் உற்பத்தியை மேற்கொள்கின்றன. Super El Niñoவினால் இந்த மாவட்டங்களில் உள்ள நீர்த்தேக்கங்கள் வற்றத் தொடங்கும்போது, அது ஒரு சங்கிலித் தொடரான பொருளாதாரப் பேரழிவை ஏற்படுத்தும்:

நீர் பற்றாக்குறையால் பயிர்ச்செய்கை பாதியாகக் குறையலாம். அரிசி மற்றும் அத்தியாவசிய உணவுப் பொருட்களின் உள்நாட்டு உற்பத்தி வீழ்ச்சியடையும் போது, சந்தையில் தேவை அதிகரித்து விநியோகம் குறையும். இதன் விளைவாக உணவுப் பொருட்களின் விலை விண்ணைத் தொடும், இது ஏழை மற்றும் நடுத்தர மக்களின் நுகர்வு திறனைக் கடுமையாகப் பாதிக்கும்.

பருவப்பெயர்ச்சி காலங்களில் இலங்கையின் மொத்த மின்சாரத் தேவையில் சுமார் 30% முதல் 35% வரை நீர்மின்சாரம் மூலமே பூர்த்தி செய்யப்படுகிறது. வறட்சியால் சமனலவெவ, விக்டோரியா, ரந்தெனிகல போன்ற பிரதான அணைகளின் நீர்மட்டம் குறையும் போது நீர்மின் உற்பத்தி மொத்தமாக முடங்கும்.

மின்சாரத் தேவையை ஈடுசெய்ய அரசாங்கம் அதிக விலை கொடுத்து இறக்குமதி செய்யப்படும் டீசல் மற்றும் நிலக்கரியைப் பயன்படுத்தி அனல் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்ய வேண்டியிருக்கும். ஏற்கனவே தட்டுப்பாடாக இருக்கும் டொலர்களை மீண்டும் எரிபொருள் இறக்கமதிக்காகச் செலவிட வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படும் போது, அது இலங்கை ரூபாயின் பெறுமதிக்கு கணிசமான பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்.

3. கொள்கை முடக்கங்களும் தடையற்ற சந்தையின் (Free Market) அவசியமும்

இயற்கை தரும் சவால்களை விட, நமது அரசாங்கத்தின் இறுக்கமான, முதிர்ச்சியற்ற கொள்கைகளே இந்த நெருக்கடியை மேலும் மோசமாக்கப் போகின்றன. 2021-ல் இரசாயன உரங்களுக்கு ஒரே இரவில் விதிக்கப்பட்ட அவசரத் தடை, நமது நாட்டின் ஒட்டுமொத்த விவசாய உற்பத்தியையும் 25% வரை எப்படிச் சீரழித்தது என்பதை நாம் அறிவோம். அந்தப் பாதிப்பில் இருந்து விவசாயிகள் இன்னும் முழுமையாக மீளவில்லை. இன்று உரத்தடை நீக்கப்பட்டிருந்தாலும், தடையற்ற சந்தை (Free Market) முறைமைக்கு இலங்கை இன்னும் முழுமையாக மாறவில்லை.

அரசாங்கம் விவசாயப் பொருட்களுக்கு விலை கட்டுப்பாடுகளை விதிக்கும்போது, அது தற்காலிகமாக நுகர்வோருக்கு உதவுவது போல் தோன்றலாம். ஆனால் நீண்ட நோக்கில், உற்பத்திச் செலவு அதிகரிக்கும் வறட்சி காலங்களில் விவசாயி தனது பொருளைச் சரியான விலைக்கு விற்க முடியாவிட்டால், அவர் நஷ்டமடைந்து அடுத்த முறை பயிர் செய்வதையே நிறுத்திவிடுவார். இது சந்தையில் இன்னும் பெரிய தட்டுப்பாட்டை உருவாக்கும்.

சர்வதேச சந்தையில் வறட்சியைத் தாங்கக்கூடிய வீரியமிக்க விதைகள் (Drought-resistant seeds) தாராளமாகக் கிடைத்தாலும், நமது நாட்டின் கடுமையான இறக்குமதிக் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் அதிகாரத்துவத் தாமதங்கள் காரணமாக அவை விவசாயிகளுக்குச் சென்றடைவதில்லை. நாம் இன்னும் 40 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய பழைய விவசாய முறைகளையும், நெல் வகைகளையும் மட்டுமே நம்பியிருக்கிறோம்.

4. தொழில்நுட்பப் பற்றாக்குறையும் முதலீட்டுத் தடைகளும்

சமீபத்தில்தான் விவசாயத்தில் 'ட்ரோன்' (Drone) தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துவது குறித்த ஆரம்பக்கட்ட சோதனைகள் இலங்கையில் ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால், உலக நாடுகள் செயற்கை நுண்ணறிவு, தானியங்கி நீர்ப்பாசனம் மற்றும் தரவுப் பகுப்பாய்வு மூலம் விவசாயத்தை அடுத்த கட்டத்திற்குக் கொண்டு சென்றுவிட்டன.

சொட்டு நீர் பாசனம் மற்றும் வறட்சி காலங்களில் விளைச்சலைப் பாதுகாக்கும் நவீன களஞ்சிய வசதிகளை (Cold Storage) பெரிய அளவில் உருவாக்க அரசாங்கத்திடம் போதிய நிதி இல்லை. இவ்வாறான சூழலில், தனியார் முதலீடுகளை பெருமளவில் ஊக்குவிக்க வேண்டும். ஆனால், பழைய சோசலிசக் கொள்கைக் கட்டமைப்புகளும், அதிகப்படியான அரசாங்கத் தலையீடுகளும் இப்புதிய தொழில்நுட்ப முதலீடுகளுக்கு முட்டுக்கட்டையாக இருக்கின்றன.

5. நாம் செய்ய வேண்டிய அவசரக் காலப் பொருளாதார நடவடிக்கைகள்

நெருக்கடி நம் வாசலில் நிற்கிறது. இப்போதிலிருந்தே நாம் போர்க்கால அடிப்படையில் சில கொள்கை மாற்றங்களைச் செய்ய வேண்டும்:

பயிர் பல்வகைப்படுத்தல்: வரப்போகும் பெரும்போக பயிர்ச்செய்கை பருவத்தில், அரசாங்கம் விவசாயிகளை நெல் உற்பத்தியை மட்டுமே நம்பியிருக்கக் கட்டாயப்படுத்தக் கூடாது. குறைந்த தண்ணீரில் விளையக்கூடிய மாற்றுப் பயிர்களை பயிரிட விவசாயிகளுக்கு முழு சுதந்திரமும், அதற்கான உலகத்தரம் வாய்ந்த விதைகள் சந்தையில் தடையின்றி கிடைக்க வழிவகை செய்ய வேண்டும்.

முன்கூட்டிய சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள்: இந்தியா, பாகிஸ்தான் போன்ற அண்டை நாடுகளுடன் அரிசி, உரம் மற்றும் அத்தியாவசியப் பொருட்களின் இறக்குமதிக்கான ஒப்பந்தங்களை இப்போதே சுதந்திர வர்த்தக அடிப்படையில் செய்துகொள்ள வேண்டும். நெருக்கடி உச்சமடைந்து சந்தையில் தட்டுப்பாடு ஏற்படும் போது அவசர விலைக்கு வாங்குவதைத் தவிர்க்க இதுவே ஒரே வழி.

2022-ஆம் ஆண்டின் பொருளாதாரச் சரிவு என்பது முழுக்க முழுக்க மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு பேரழிவாக கொள்ளலாம். ஆனால், இந்த Super El Niño என்பது இயற்கையின் சவால்.

இயற்கையின் முடிவுகளை நம்மால் தடுக்க முடியாது, ஆனால் அதன் பாதிப்புகளின் தீவிரத்தைத் துல்லியமான பொருளாதாரக் கொள்கைகள் மற்றும் தடையற்ற சந்தை முறைமைகளின் மூலம் நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியும். இப்போதும் சந்தையைக் கட்டுப்படுத்த நினைக்கும் காலாவதியான கொள்கைகளை இறுகப் பற்றிக்கொள்ளப் போகிறோமா அல்லது நவீன பொருளாதார மாற்றங்களுக்குத் தயாராகப் போகிறோமா என்பதில் தான் இலங்கையின் உணவுப் பாதுகாப்பும், ஒட்டுமொத்த பொருளாதாரத்தின் எதிர்காலமும் தங்கியுள்ளது. ஆனால் நமக்கு எப்போதும் போல நேரம் மிகக் குறைவாகவே உள்ளது!

ஆக்கம்:- ச.துலாங்கன்.

வெளிப்படுத்தப்பட்ட கருத்துக்கள் எழுதியவரின் சொந்தக் கருத்துக்களாகும். அவை Advocata நிறுவகம் அல்லது நிறுவகத்துடன் இணைந்த எவரின் கருத்துக்களையும் பிரதிபலிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

இலங்கை மத்திய வங்கியின் 2025 வருடாந்த பொருளாதார ஆய்வு: ஒரு சுருக்கமான பார்வை

கடந்த ஏப்ரல் மாதம் (இலங்கை மத்திய வங்கி) தனது 2025ஆம் ஆண்டுக்கான வருடாந்த பொருளாதார ஆய்வறிக்கையைச் சமர்ப்பித்திருந்தது. அந்த அறிக்கையின் மூலம் வெளிப்படுத்தப்பட்ட சில முக்கிய விடயங்களை இந்த கட்டுரையின் ஊடாக சுருக்கமாக வழங்குவதே எமது நோக்கமாகும். இந்த அறிக்கை பிரதானமாக பின்வரும் காரணிகள் குறித்து அதிக கவனம் செலுத்தியுள்ளது. அவை:

1. மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP)

2. நாணயக் கொள்கை நிலைப்பாடு

3. சந்தை வட்டி வீதங்கள்

4. வெளிநாட்டுத் துறையின் செயல்திறன்

5. தனியார் துறைக்கான கடன்கள்

6. பிரதான பணவீக்கம் (Headline Inflation)

7. நிதித்துறை (Fiscal Sector)

8. நிதிசார் துறை (Financial Sector)

1. மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP)

2024 மற்றும் 2025 ஆகிய இரண்டு ஆண்டுகளையும் ஒப்பிடுகையில், உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியை (Real GDP) 5% மட்டத்தில் தக்கவைத்துக் கொள்ள முடிந்துள்ளது. அதற்கமைய, மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்திக்கு ஒவ்வொரு துறைகளும் வழங்கிய பங்களிப்பை சதவீத அடிப்படையில் பார்க்கும்போது, அதிகபட்ச பங்களிப்பாக கைத்தொழில் துறை 7.8% பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளது. ஏனைய துறைகளான விவசாயத்துறை மற்றும் சேவைத்துறை முறையே 1.4% மற்றும் 3.3% என்ற அளவில் பொருளாதாரத்திற்குப் பங்களிப்பு செய்துள்ளன.

இந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (Nominal GDP) வளர்ச்சி பதிவாகியுள்ளது. அதாவது, 2024ஆம் ஆண்டில் 30.1 டிரில்லியன் ரூபாவாக இருந்த பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி, 2025ஆம் ஆண்டில் 32.8 டிரில்லியன் ரூபாவாக உயர்ந்துள்ளது. இந்த மதிப்பு அமெரிக்க டாலர்களில், 2024ஆம் ஆண்டில் 99.6 பில்லியனாகவும், 2025ஆம் ஆண்டில் 108.8 பில்லியனாகவும் காட்டப்பட்டுள்ளது. மேலும், 2025ஆம் ஆண்டில் தனி நபர் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (Per Capita GDP) 5000 அமெரிக்க டாலர்களாகக் காணப்பட்டதுடன், இது 2024ஆம் ஆண்டின் மதிப்பான 4546 அமெரிக்க டாலர்களுடன் ஒப்பிடுகையில் ஒரு வளர்ச்சியாகும்.

2. நாணயக் கொள்கை நிலைப்பாடு

2025ஆம் ஆண்டின் பெரும்பகுதியில், இலங்கை மத்திய வங்கியானது நடுத்தர கால விலை ஸ்திரத்தன்மையை உறுதிசெய்து, நாட்டின் பொருளாதார மீட்சிக்கு ஆதரவளிப்பதற்காக ஒரு தளர்த்தப்பட்ட (இணக்கமான) நாணயக் கொள்கை நிலைப்பாட்டைப் பேணியது. இதற்கு முன்னர் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட கொள்கை வட்டி வீதக் குறைப்புகளினால் உருவான குறைந்த வட்டி வீதச் சூழல், உள்நாட்டுப் பொருளாதார நடவடிக்கைகளை ஊக்குவிப்பதற்கும், சந்தை நம்பிக்கையை வலுப்படுத்துவதற்கும் மற்றும் நிதி நிலைமைகளை மேம்படுத்துவதற்கும் உதவியது. விநியோகத் தரப்புக் காரணிகளால் பணவீக்கம் குறைந்த மட்டத்தில் காணப்பட்டதோடு, தற்காலிகமானதொரு பணவாட்ட (Deflation) நிலைக்குள்ளும் பொருளாதாரம் பிரவேசித்தது.

3. சந்தை வட்டி வீதங்கள்

2025ஆம் ஆண்டிற்குள் சந்தை வட்டி வீதங்கள் பொதுவாகக் குறையும் போக்கைக் காட்டியிருந்தன. இது தளர்த்தப்பட்ட நாணயக் கொள்கை நிலைப்பாட்டையும் மேம்பட்ட மா பொருளாதார (Macroeconomic) நிலைமையையும் பிரதிபலிக்கிறது. குறுகிய கால பணச் சந்தை வீதங்கள், ஒருநாள் கொள்கை வட்டி வீதத்துடன் பரந்தளவில் ஒத்துப்போனதுடன், வர்த்தக வங்கிகளின் கடன் மற்றும் வைப்பு வீதங்கள் படிப்படியாக வீழ்ச்சியடைந்தன. ஆண்டின் பிற்பகுதியில், உள்நாட்டுப் பணச் சந்தையில் அதிகப்படியான திரவத்தன்மை (Excess Liquidity) காணப்பட்டதால், அந்த உபரித் திரவத்தன்மையை உள் வாங்கி கொள்வதற்கும் குறுகிய கால வட்டி வீதங்களின் ஸ்திரத்தன்மையைப் பேணுவதற்கும் மத்திய வங்கி மறுவிற்பனை ஏலங்களை (Reverse Repo Auctions) நடாத்தத் தூண்டப்பட்டது.

4. வெளிநாட்டுத் துறையின் செயல்திறன்

இது தொடர்பாக மிகக் குறிப்பிடத்தக்க விடயம் என்னவென்றால், வர்த்தக சமநிலைப் பற்றாக்குறை (Trade Deficit) விரிவடைந்துள்ளமையாகும். 2024ஆம் ஆண்டில் 6.1 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களாக இருந்த வர்த்தக பற்றாக்குறை, 2025ஆம் ஆண்டளவில் 7.9 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் வரை அதிகரித்துள்ளது. நாட்டிற்கு வெளிநாட்டு நாணயத்தை ஈட்டித் தரும் முக்கிய வழிகளில் ஒன்றான சுற்றுலாத்துறை, 2024ஆம் ஆண்டைப் போலவே 2025ஆம் ஆண்டிலும் வளர்ச்சியடைந்துள்ளது. இதன்படி, சுற்றுலாப் பயணிகளின் வருகை 2.06 மில்லியனிலிருந்து 2.36 மில்லியனாக உயர்ந்துள்ளது. மேலும், வெளிநாடுகளில் பணிபுரியும் தொழிலாளர்களினால் இலங்கைக்கு அனுப்பப்படும் வெளிநாட்டுப் பணப் பிரேஷணங்களில் (Remittances) குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சி ஏற்பட்டுள்ளது. இது 2024ஆம் ஆண்டில் இருந்த 6.6 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களிலிருந்து, 2025ஆம் ஆண்டில் 8.1 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் வரை அதிகரித்துள்ளது.

2024ஆம் ஆண்டில் 6.1 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களாக இருந்த மொத்த உத்தியோகபூர்வ கையிருப்பு (Gross Official Reserves), 2025இல் 6.8 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களாக வளர்ச்சியடைந்தது. இலங்கை ரூபாயின் நடத்தை 2024ஆம் ஆண்டுடன் ஒப்பிடுகையில் 2025ஆம் ஆண்டில் ஒரு பின்னடைவைக் காட்டுகிறது. அதாவது, 2024ஆம் ஆண்டில் ஒரு அமெரிக்க டாலருக்கு 292.58 இலங்கை ரூபாய் என்ற மதிப்பு பதிவாகியிருந்த நிலையில், 2025இல் அந்த மதிப்பு ஒரு டாலருக்கு 309.99 ரூபாவாகக் குறிக்கப்பட்டது. அதற்கமைய, 2024ஆம் ஆண்டில் ரூபாய் அதற்கு முந்தைய ஆண்டுடன் ஒப்பிடுகையில் 10.7% இனால் அதிமதிப்பீட்டிற்கு (Appreciation) உள்ளாகியிருந்த நிலையில், 2025இல் அது 5.6% இனால் அவமதிப்பீட்டிற்கு (Depreciation) உள்ளாகியுள்ளது. ஒரு சாதகமான விடயமாக, 2025ஆம் ஆண்டில் உபரி நடப்புக் கணக்கு (Current Account Surplus) அதிகரித்தமையைக் குறிப்பிடலாம். இது 1.2 பில்லியனிலிருந்து 1.7 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் வரையிலான ஒரு உயர்வாகும்.

5. தனியார் துறைக்கான கடன்கள்

2025ஆம் ஆண்டில் தனியார் துறைக்கு வழங்கப்பட்ட கடன்களில் கணிசமான விரிவாக்கம் பதிவாகியுள்ளது. குறைந்த வட்டி வீதங்கள், மேம்பட்ட வணிக மனோநிலை மற்றும் பொருளாதார நடவடிக்கைகள் படிப்படியாக வழமைக்குத் திரும்பியமை என்பன இதற்குக் காரணங்களாக அமைந்தன. வருடாந்த பொருளாதார ஆய்வின்படி, உரிமம் பெற்ற வர்த்தக வங்கிகளினால் தனியார் துறைக்கு வழங்கப்பட்ட கடன்கள் இவ்வருடத்தில் சுமார் 2.1 டிரில்லியன் ரூபாவினால் அதிகரித்துள்ளதுடன், இது வரலாற்றில் பதிவான அதிகூடிய வருடாந்த விரிவாக்கத்தைக் குறித்துள்ளது. இறக்குமதி கட்டுப்பாடுகள் தளர்த்தப்பட்டதன் பின்னர், வாகன இறக்குமதி உட்பட நிதியளிப்புக்கான தேவை அதிகரித்ததன் காரணமாக, குறிப்பாக 2025ஆம் ஆண்டின் நடுப்பகுதிக்குப் பின்னர் தனியார் துறைக்கான கடன் வளர்ச்சி வேகமடைந்தது. நிதி ஒருங்கிணைப்பு (Fiscal Consolidation) காரணமாக அரசாங்கத்தின் கடன் வாங்கும் தேவைகள் குறைந்தமை, வணிகங்கள் மற்றும் குடும்பங்களுக்கான கடன் வழங்கலை விரிவுபடுத்துவதற்கு வங்கிகளுக்கு அதிக இடத்தை உருவாக்கியது.

6. பிரதான பணவீக்கம் (Headline Inflation)

2025ஆம் ஆண்டில் பணவீக்கம் கட்டுப்பாட்டு மட்டத்திலேயே காணப்பட்டது. கடந்த கால நெருக்கடி காலங்களில் கட்டுப்பாடின்றி மிக வேகமாக மாறுபட்டுக் கொண்டிருந்த பணவீக்கம், 2023 மற்றும் 2024 காலப்பகுதிகளில் எடுக்கப்பட்ட சரியான கொள்கை முடிவுகள் காரணமாகக் குறைந்த மட்டத்திற்குக் கொண்டுவரப்பட்டது. 2024ஆம் ஆண்டின் இறுதிக்கதியில் மறைப் பெறுமானத்தை (Negative Value) நோக்கிச் சென்ற பணவீக்கம், 2025 ஆகஸ்ட் மாதம் வரை அதே மட்டத்திலேயே நீடித்தது. எவ்வாறாயினும், இறக்குமதி செய்யப்படும் பொருட்களின் விலைகள் தொடர்ந்தும் எதிர்பாராத விதமாகவும் அதிகரித்தமை மற்றும் ரூபாய் அவமதிப்பிற்குள்ளானமை போன்ற காரணிகளால், இலக்கு வைக்கப்பட்ட 5% பணவீக்க வீதத்தைப் பேணுவது சவாலானதாக மாறியுள்ளது.

7. நிதித்துறை (Fiscal Sector)

வரவு செலவுத் திட்டப் பற்றாக்குறை மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் சதவீதமாக 2024ஆம் ஆண்டில் 6.8% மட்டத்திலும், 2025இல் 2.3% மட்டத்திலும் காணப்பட்டது. அதற்கமைய, வரவு செலவுத் திட்டப் பற்றாக்குறை கணிசமான அளவில் குறைந்துள்ளமை பதிவாகியுள்ளது. முதன்மை மிகுதி (Primary Balance) தொடர்ந்து மூன்றாவது ஆண்டாகவும் உபரியைப் பதிவு செய்ததுடன், வலுவடைந்த மா பொருளாதார நிலைமைகளுக்கு மத்தியில் நிதித்துறையின் செயல்திறன் மேம்பட்டது. 2024ஆம் ஆண்டில் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 2.2% ஆக இருந்த முதன்மைச் சமநிலை, 2025இல் 5.4% வரை உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. மேலும், 2024இல் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 13.6% ஆக இருந்த அரசாங்கத்தின் வருமானம், 2025ஆம் ஆண்டளவில் 16.7% வரை அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது. மத்திய அரசாங்கத்தின் கடனிலும் சதவீத அடிப்படையில் சிறு குறைவு பதிவாகியுள்ளது. அதன்படி, 2024இல் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 95.5% ஆக இருந்த மத்திய அரசாங்கத்தின் கடன், 2025இல் 91.6% ஆகக் குறைவடைந்துள்ளது.

8. நிதிசார் துறை (Financial Sector)

வலுவடைந்து வரும் மா பொருளாதார நிலைமைகள் மற்றும் தொடர்ச்சியான பொருளாதார ஸ்திரப்படுத்தல் முயற்சிகளுக்கு மத்தியில், 2025ஆம் ஆண்டில் நிதிசார் துறை மேம்பட்ட மீளெழுச்சித் திறனை வெளிப்படுத்தியது. நெருக்கடிமிக்க ஆண்டுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் சிறந்த திரவத்தன்மை நிலைமைகள், குறைந்த நிதி அழுத்தம் மற்றும் வலுவான சந்தை நம்பிக்கை ஆகியவற்றுடன் வங்கித் துறையின் நிலைமைகள் மேம்பட்டன. இறையாண்மை இடர் (Sovereign Risk) மிதமானதாக மாறியமையும், வெளிநாட்டுக் கடன் மறுசீரமைப்பின் முன்னேற்றமும் நிதிச் சந்தைகளின் ஸ்திரத்தன்மைக்கு மேலும் ஆதரவளித்தன. இதற்கிடையில், கடன் வளர்ச்சி மற்றும் பொருளாதார மீட்சிக்கு ஆதரவளிக்கும் அதேவேளையில், முறையான ஸ்திரத்தன்மையைப் பாதுகாப்பதற்காக நிதித் துறையின் மேற்பார்வை மற்றும் திரவத்தன்மை மேலாண்மை நடவடிக்கைகளை மத்திய வங்கி தொடர்ந்து வலுப்படுத்தியது. ஒட்டுமொத்தமாக, உலகளாவிய நிச்சயமற்ற தன்மைகள் மற்றும் உள்நாட்டு கட்டமைப்பு சவால்களுக்கு மத்தியிலும் நிதி முறையானது படிப்படியாக வழமைக்குத் திரும்புவதற்கான அறிகுறிகளைக் காட்டியது.

சுருக்கம்

ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கும்போது, மத்திய வங்கியின் 2025ஆம் ஆண்டுக்கான வருடாந்த பொருளாதார ஆய்வு, சமீபத்திய ஆண்டுகளில் அநுபவித்த கடுமையான மா பொருளாதார நெருக்கடிக்குப் பின்னர் படிப்படியாக ஸ்திரமடைந்து வரும் இலங்கைப் பொருளாதாரத்தின் சித்திரத்தை முன்வைக்கிறது. மேம்பட்ட நிதிச் செயல்திறன், தளர்த்தப்பட்ட நாணய நிலைமைகள், வலுவான வெளிநாட்டுத் துறை குறிகாட்டிகள் மற்றும் தனியார் துறை கடன்களின் மறுமலர்ச்சி என்பன கூட்டாக இந்தத் தொடர்ச்சியான மீட்சிச் செயல்முறைக்கு ஆதரவளித்தன.

உலகளாவிய நிச்சயமற்ற தன்மை, பணவீக்க அபாயங்கள் மற்றும் வெளிநாட்டு அபாயங்கள் போன்ற சவால்கள் இன்னும் நீடித்த போதிலும், 2025க்குள் பொருளாதாரம் குறிப்பிடத்தக்க மீளெழுச்சித் திறனை வெளிப்படுத்தியுள்ளது. நீண்ட காலத்தில் இலங்கையின் பொருளாதார வளர்ச்சியைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்கும், நீண்ட கால மாகாே பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையை உறுதி செய்வதற்கும் தொடர்ச்சியான கொள்கை ஒழுக்கம், நிதித்துறையின் ஸ்திரத்தன்மை மற்றும் கட்டமைப்பு சீர்திருத்தங்கள் இன்றியமையாததாக இருக்கும் என்பதே இந்த ஆய்வின் பரிந்துரையாகும்.

மொழிபெயர்ப்பு:- ச.துலாங்கன்.

வெளிப்படுத்தப்பட்ட கருத்துக்கள் எழுதியவரின் சொந்தக் கருத்துக்களாகும். அவை Advocata நிறுவகம் அல்லது நிறுவகத்துடன் இணைந்த எவரின் கருத்துக்களையும் பிரதிபலிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

இலங்கையின் ஏழைகளை வஞ்சிக்கும் அரச கொள்கைகள்!

Sunday Times நாளிதழில் வெளியான இக்கட்டுரை, கொழும்புப் பல்கலைக்கழகத்தின் தகைசால் பேராசிரியர் (Emeritus Professor) சிறிமல் அபேரத்ன அவர்களினால் எழுதப்பட்டதாகும். மொழிபெயர்ப்பு:- ச.துலாங்கன்

2000 ஆம் ஆண்டு பிறக்கும் போது, இலங்கையர்களில் நால்வரில் ஒருவர் தேசிய வறுமைக் கோட்டின் கீழ் வாழ்ந்து வந்தார்கள். காலப்போக்கில் இந்த அளவு படிப்படியாகக் குறைந்து வந்த போதிலும், 25 ஆண்டுகள் கடந்துள்ள நிலையில் நாம் மீண்டும் ஆரம்பப் புள்ளிக்கே வந்து சேர்ந்துள்ளோம். இன்று, நாட்டின் மக்கள் தொகையில் கால் பகுதியினர் (25%) மீண்டும் வறுமையின் பிடிக்குள் சிக்கியுள்ளனர்.

உண்மையில், நாட்டில் திடீரென வறுமை தலைதூக்குவதற்கு தொடர்ச்சியான பொருளாதார அதிர்ச்சிகள் வழிவகுத்தன என்பதில் ஐயமில்லை. எனினும், இதன் பின்னாலுள்ள கொள்கைசார் காரணங்களை அப்பட்டமாக வெளிப்படுத்துவது காலத்தின் தேவையாகும். ஏனெனில், அரசாங்கத்தின் கொள்கைத் திசைகளில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், வறுமை ஒழிப்பு மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பு ஆகிய இரண்டிலும் உடனடித் தாக்கங்களை ஏற்படுத்தக்கூடியவை என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இலங்கையில் வறுமை தொடர்வதென்பது வெறும் தற்செயலான நிகழ்வல்ல; அது திட்டமிட்ட கொள்கைசார் தெரிவுகளின் விளைவாகும். இக்கொள்கைகள் ஏழைகளின் வாழ்வாதாரத்தை மிக அதிக செலவுமிக்கதாக மாற்றுவதுடன், பாதுகாப்பாக வாழும் ஒரு சிறுபான்மையினரின் சொகுசு வாழ்க்கையை மட்டுமே உறுதி செய்கின்றன.

செலவுமிக்க அடிப்படைத் தேவைகள்

கடந்த வாரம் நாம் விவாதித்த 'Para-வரி' (Para-tariffs) நீக்கம் தொடர்பான கலந்துரையாடலின் அடிப்படையில் நோக்கினால், இலங்கையின் வறுமை என்பது வெறும் சந்தையின் 'தோல்வி' (Market failure) மட்டுமல்ல. மாறாக, இறக்குமதி கட்டுப்பாடுகள், Para-வரிகள் மற்றும் உள்நாட்டு வரிகள் போன்ற கொள்கைகள் மூலம் அடிப்படைப் பொருட்களின் விலைகள் செயற்கையாக அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளன. இதனால் பெரும்பான்மையான மக்கள் ஒரு கண்ணியமான வாழ்க்கையை வாழ முடியாத நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

உணவுப் பொருட்கள் முதல் கட்டுமானப் பொருட்கள் வரை பரந்துபட்ட வரம்பில் காணப்படும் பாதுகாப்புவாதக் கொள்கைகள் (Protectionist policies), திறந்த சந்தைப் போட்டியை முடக்கி, அதிக விலைக்கு பொருட்கள் விற்பனையாவதை ஊக்குவிக்கின்றன. தங்களின் வருமானத்தில் பெரும்பகுதியை அடிப்படைத் தேவைகளுக்காகவே செலவிடும் ஏழை மக்களின் குடும்பங்களையே இந்த விலை உயர்வுகள் கடுமையாகப் பாதிக்கின்றன.

இலங்கையர்களில் 75%-க்கும் அதிகமானோர் இன்னும் கிராமப்புறங்களிலேயே வாழ்கின்றனர்; நாட்டின் ஏழை மக்களில் ஐந்தில் நான்கு பங்கினர் (80%) கிராமங்களில்தான் வசிக்கின்றனர். அதுமட்டுமன்றி, நாட்டின் தொழிலாளர் படையில் கால் பகுதியினர் (25%) விவசாயத்தையே வாழ்வாதாரமாகக் கொண்டுள்ளனர். ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கையில், நாட்டின் ஏழைகளில் பெரும்பான்மையானோர் குறைந்த உற்பத்தித்திறன் கொண்ட விவசாயத் துறையையே நம்பியுள்ளனர் என்பதை இந்தத் தரவுகள் உறுதிப்படுத்துகின்றன.

உணவு, உடை, கட்டுமானப் பொருட்கள் மற்றும் எளிய உற்பத்திப் பொருட்களுக்கு ஏழைகள் தொடர்ந்து அதிக விலை கொடுக்க வேண்டியிருப்பதால், அவர்கள் கடுமையான இன்னல்களுக்கு ஆளாவதுடன், மிகக்குறைந்த கிராமப்புற வசதிகளுடன் வாழ்க்கைத் தரத்தைக் குறைத்துக் கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு தள்ளப்படுகிறார்கள்.

அதிக விலைமிக்க உணவு, எட்டாக்கனியாகும் இருப்பிடம்

செஸ் வரி (Cess), ரேட் வரி (PAL), விசேட வர்த்தகப் பண்ட வரி (SCL) மற்றும் VAT போன்ற இறக்குமதி வரிகள் காரணமாக அரிசி, உருளைக்கிழங்கு, வெங்காயம், பால் பொருட்கள், கோழி இறைச்சி மற்றும் தானியங்கள் போன்ற அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலைகள், அவற்றின் உண்மையான சந்தை மதிப்பை விட மிக அதிகமாகவே தீர்மானிக்கப்படுகின்றன. ஒரு திறந்த பொருளாதாரக் கொள்கையின் கீழ் இந்த விலைகள் இதைவிடக் குறைவாகவே இருந்திருக்கும்.

அடிப்படை உணவுப் பொருட்களின் விலைகள் உயரும் போது, ஏழைப் பின்தங்கிய குடும்பங்களுக்கு வேறு வழிகள் இருப்பதில்லை. இதன் விளைவாக, அவர்கள் உணவின் அளவைக் குறைத்துக் கொள்ளவோ அல்லது ஊட்டச்சத்து குறைந்த மலிவான உணவுகளை நாடவோ நிர்ப்பந்திக்கப்படுகிறார்கள். சமீபத்திய ஆய்வுகளின்படி, உணவு விலை உயர்வு காரணமாக பல குடும்பங்கள் வேளை உணவைத் தவிர்ப்பதுடன், பல சந்தர்ப்பங்களில் பெரியவர்கள் பிள்ளைகளுக்கு உணவளித்துவிட்டு தாங்கள் பட்டினியாக இருக்க பழகியுள்ளனர். இதுவொரு தற்காலிகச் சரிக்கட்டல் அல்ல. இது காலப்போக்கில் மந்தபோஷணை, வளர்ச்சிக் குறைபாடு மற்றும் மக்களின் ஆரோக்கியம் மற்றும் உற்பத்தித்திறனில் நீண்டகாலப் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தும் ஒரு கடுமையான அச்சுறுத்தலாகும்.

வீடு அல்லது இருப்பிட வசதியைப் பொறுத்தமட்டிலும் இதே நிலைதான் நீடிக்கிறது. கொழும்பில் மூன்று அறைகளைக் கொண்ட ஒரு சாதாரண அடுக்குமாடி குடியிருப்பின் விலையானது, நல்ல ஊதியம் பெறும் ஒரு நிறைவேற்று அதிகாரி (Executive) தனது 25 வருட வருமானத்தை முழுமையாகச் செலவிட்டால் மட்டுமே வாங்க முடியும் என்ற நிலையில் உள்ளது. அதாவது, நடுத்தர வர்க்கத்தினருக்கே ஒரு வீடு என்பது எட்டாக்கனியாக இருக்கும் போது, குறைந்த வருமானம் பெறுவோருக்கு அது வெறும் பகற்கனவாகவே கலைந்துவிடுகிறது.

இறக்குமதி செய்யப்படும் சிமெந்து, இரும்பு, டைல்ஸ் மற்றும் இயந்திரங்களுக்கான வரிகள் மற்றும் Para-வரிகள் காரணமாக கட்டுமானச் செலவுகள் தொடர்ந்து அதிகரித்து, வீடமைப்புத் துறையில் பணவீக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. இது பின்னர் வாடகை மற்றும் வீட்டு விலைகளின் உயர்வுக்கு வழிவகுக்கிறது.

நகரங்களில் வேகமாக உருவாகும் ஆடம்பர அடுக்குமாடி குடியிருப்புகளை பணக்காரர்களும், புலம்பெயர்ந்தோரும் (Diaspora), வெளிநாட்டினருமே வாங்குகின்றனர். அவர்கள் அவற்றை வசிப்பதற்காக அன்றி, ஒரு முதலீடாகவே கருதுகின்றனர். ஆனால், இந்த உயர்மட்ட சொத்துக்களை லாபகரமான முதலீடுகளாக மாற்றும் தற்போதைய கொள்கைகளும் வரி அமைப்பும், சாதாரண ஊழியர்கள் ஒரு சாதாரண நகர்ப்புற வீட்டைக் கூட வாங்க முடியாத அளவுக்கு விலைகளை உயர்த்தியுள்ளன.

“நகர்ப்புற வாழ்க்கை செலவுமிக்கதாக மாறும் போது, ஏழைகள் தொலைதூரக் கிராமங்களுக்கு விரட்டப்படுகிறார்கள். அங்கு அவர்கள் வாழ்வாதாரத்திற்காக மட்டுமன்றி, காட்டு யானைகள் மற்றும் சிறுத்தைகளிடமிருந்தும் தமது உயிரைப் பாதுகாக்கப் போராட வேண்டியுள்ளது.”

தொழில்மயமாக்கலைத் தவறவிடுதல்

நீங்கள் வாழும் இடமே இறுதியில் உங்கள் வாழ்க்கையின் வாய்ப்புகளைத் தீர்மானிக்கிறது. இதில் அரசாங்கத்தின் கொள்கைகள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. வரி மற்றும் வர்த்தகச் சட்டங்கள் நகர்ப்புற வாழ்க்கையை அதிக செலவுமிக்கதாக மாற்றும் போது, ஏழைகள் சிறந்த வேலைவாய்ப்புகள் உள்ள நகரங்களை நோக்கி நகர்வது தடுக்கப்படுகிறது.

இதன் விளைவாக, பின்தங்கிய கிராமங்களில் பிறப்பவர்கள் பெரும்பாலும் குறைந்த ஊதியம் மற்றும் குறைந்த உற்பத்தித்திறன் கொண்ட வேலைகளிலேயே முடங்கிப்போகிறார்கள். வளர்ந்து வரும் பொருளாதார மையங்களிலிருந்து அவர்கள் தனிமைப்படுத்தப்படுகிறார்கள். அவர்களின் குழந்தைகளும் இதே வரம்புகளையே எதிர்கொள்ள நேரிடுகிறது.

இலங்கையின் நீடித்த கிராமப்புற வறுமையானது, மெதுவான தொழில்மயமாக்கல் மற்றும் நகர்ப்புற வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தில் உள்ள பலவீனங்களுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையது. விவசாயத் துறை தொழிலாளர் படையில் 25% பங்கைக் கொண்டிருந்தாலும், நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) அதன் பங்களிப்பு மிகச் சிறியதே. இதன் காரணமாக, அங்கு உற்பத்தித்திறன் குறைவாகக் காணப்பட்டு, மில்லியன் கணக்கான தொழிலாளர்கள் குறைந்த வருமானத்தையே பெறுகின்றனர்.

மறுபுறம், கைத்தொழில் மற்றும் நவீன சேவைத் துறைகள் கிராமப்புறங்களிலுள்ள உபரி உழைப்பை உள்வாங்கிக் கொள்ளும் அளவுக்கு வேகமாகவோ அல்லது பரந்த அளவிலோ விரிவடையவில்லை. பெரும்பாலும் 'உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்களைப் பாதுகாத்தல்' என்ற பெயரில் பாதுகாப்புவாதக் கொள்கைகள் நியாயப்படுத்தப்பட்டாலும், ஏற்றுமதி செய்யக்கூடிய மற்றும் வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கக்கூடிய போட்டித்திறன் மிக்க தொழில்களை ஊக்குவிக்க எவ்வித நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படவில்லை.

இதற்குப் பதிலாக, சிறிய உள்நாட்டுச் சந்தையைப் போட்டியிலிருந்து பாதுகாக்கும் வேலைகளே நடக்கின்றன. இது நிறுவனங்களின் உற்பத்தித்திறனை அதிகரித்து லாபம் ஈட்டுவதை விட, சந்தையில் ஏற்படும் தட்டுப்பாடுகளைப் பயன்படுத்தி லாபம் ஈட்டுவதையே ஊக்குவிக்கிறது.

இயந்திரங்கள், மூலப்பொருட்கள் மற்றும் இடைநிலை உள்ளீடுகளை இறக்குமதி செய்யும் போது அதிக வரிகள் விதிக்கப்படுவதால், முதலீடு, கண்டுபிடிப்பு மற்றும் உற்பத்தியை விரிவுபடுத்துவதற்கான செலவு அதிகரிக்கிறது. இதன் விளைவு துல்லியமானது: தொழிற்சாலைகளின் எண்ணிக்கையும் சேவை மையங்களும் குறைகின்றன. இதனால், வாழ்வாதார விவசாயம் அல்லது முறைசாரா வேலைகளில் சிக்கி, வேறு துறைகளுக்கு மாற முடியாமல் தவிக்கும் இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருகிறது.

பாதுகாப்பு யாருக்கு வழங்கப்படுகிறது?

உயர் இறக்குமதிக் கட்டுப்பாடுகள், Para-வரிகள் மற்றும் உரிமக் கட்டுப்பாடுகள் (Licensing) பெரும்பாலும் 'விவசாயிகளைப் பாதுகாத்தல்' அல்லது 'உள்நாட்டுத் தொழில்துறையைக் காத்தல்' என்ற பெயரிலேயே நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றன. ஆனால் நடைமுறையில், இவை வரையறுக்கப்பட்ட போட்டி மற்றும் வெளிப்படைத்தன்மையற்ற முடிவெடுத்தல் மூலம் லாபமடையும் ஒரு சில வர்த்தகர்கள், அரசியல் செல்வாக்குமிக்க தொழிலதிபர்கள் மற்றும் சில இடைத்தரகர்களை மட்டுமே பணக்காரர்களாக்கியுள்ளன.

மோட்டார் வாகனங்கள் முதல் கோழித்தீவனம் வரை, வெங்காயம் மற்றும் உருளைக்கிழங்கு முதல் கட்டுமானப் பொருட்கள் வரை, வரிகள் மற்றும் கோட்டாக்களில் (Quotas) ஏற்படும் திடீர் மாற்றங்களால், சரியான நேரத்தில் கையிருப்புகளைக் கொண்டிருப்பவர்கள் அல்லது உரிமம் பெற்றவர்கள் மட்டுமே எதிர்பாராத கொள்ளை லாபத்தை மீண்டும் மீண்டும் பெறுகின்றனர்.

இவற்றுக்கு மத்தியில், 22 மில்லியன் நுகர்வோர் அதிக விலைகளைக் கொடுத்து தங்களின் வாழ்வை இழக்கின்றனர். இந்த 22 மில்லியனுக்குள் ஏழைகளும், வறுமைக்கோட்டிற்கு அண்மையிலுள்ளோரும், மற்றுமொரு பொருளாதார அதிர்ச்சியால் வறுமைக்குள் வீழக் காத்திருப்பவர்களுமே அடங்குவர்.

முன்னாள் சிரேஷ்ட அதிகாரி ஒருவர் இந்த யதார்த்தத்தை வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொண்டார்:

"இக்கொள்கையானது உள்நாட்டில் இயங்கும் ஒரு சில குடும்ப வணிகங்களைப் பாதுகாப்பதற்காகவே பயன்படுத்தப்படுகிறது."

இதற்காக நாட்டின் ஒட்டுமொத்த மக்கள் தொகையும் நஷ்டஈடு செலுத்த வேண்டிய அவலநிலையே காணப்படுகிறது.

பாதுகாப்புவாதத்தின் அரசியல் பொருளாதாரம் (Political Economy of Protectionism) என்பது இதுதான்: சமூகத்தின் உச்சியிலுள்ள சில பயனாளிகளின் கூட்டமைப்பைப் பேணிக்கொண்டு, சமூகத்தின் அடிமட்டத்திலுள்ள மக்களுக்குத் தெரிவுகளையும் வாய்ப்புகளையும் மறுத்து, அவர்களை அதிக விலை நுகர்வுக்குள் அடிமையாக்குவதாகும்.

நாம் சந்தையைத் திறந்தால் என்ன நடக்கும்?

இப்போது இந்த நிலைமையை முற்றிலும் தலைகீழாக மாற்றி சிந்தித்துப் பாருங்கள். கூடுதல் இறக்குமதி வரிகள் மற்றும் கட்டுப்பாடுகள் படிப்படியாக நீக்கப்பட்டால், உணவு, உடை மற்றும் கட்டுமானப் பொருட்கள் போன்ற அன்றாட அத்தியாவசியப் பொருட்களை நுகர்வோர் மலிவான விலையில் பெற முடியும். தங்களின் வருமானத்தில் பெரும்பகுதியை அடிப்படைத் தேவைகளுக்காகச் செலவிடும் ஏழைகளுக்கும், கீழ் நடுத்தர வர்க்கத்தினருக்கும் இந்த மாற்றம் ஒரு பெரும் வரப்பிரசாதமாக அமையும்.

குறைந்த இறக்குமதி வரிகள் மூலம் விவசாயிகள், சிறு வணிகர்கள் மற்றும் சேவை வழங்குநர்கள் தமக்குத் தேவையான மூலப்பொருட்களை மலிவாகப் பெற முடியும். இம்முறையைப் பின்பற்றினால், வெளிநாட்டுப் போட்டிக்கு அஞ்சி ஒளிந்திருப்பதை விடுத்து, திறம்படப் போட்டியிடும் திறன் வளரும். காலப்போக்கில், ஒரு மூடிய உள்நாட்டுச் சந்தையிலிருந்து விடுபட்டு, பிராந்திய மற்றும் உலகளாவிய சந்தைகளில் போட்டியிடும் நிலைக்கு நமது வணிகங்கள் உயரும்.

அரசாங்கத்தின் வருமானத்திற்கு என்ன நடக்கும்? வர்த்தக வரிகள் (Trade taxes) தற்போது அரசாங்கத்தின் வருவாயில் குறிப்பிடத்தக்க பங்கைக் கொண்டிருந்தாலும், அவை மிகவும் பின்தங்கிய மற்றும் முற்போக்கான வளர்ச்சிக்கு முட்டுக்கட்டையாக இருக்கும் ஒரு கருவியாகும்.

இலங்கையின் உள்நாட்டு வரிப்பகுப்பாய்வை முறையான வருமான வரி, நிறுவன வரி மற்றும் நுகர்வு வரி நிர்வாகத்தின் மூலம் படிப்படியாக விரிவுபடுத்தும் போது, உணவு மற்றும் இருப்பிடத்தின் மீது சுமையேற்றாமல் அரசாங்கத்தின் வருவாயைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளவோ அல்லது அதிகரிக்கவோ முடியும்.

சர்வதேச அனுபவங்கள் காட்டுவது போல, திறமையான உள்நாட்டு வரிகளை நோக்கி படிப்படியாக மாறுவது, நிதி ஆரோக்கியத்திற்கும் நுகர்வோருக்கு குறைந்த விலையில் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளை வழங்குவதற்கும் உந்துசக்தியாக அமையும். இங்கு முக்கியமானது எவ்வளவு வரி விதிக்கப்படுகிறது என்பதல்ல, வரி எங்கிருந்து, எவ்வாறு வசூலிக்கப்படுகிறது என்பதே ஆகும்.

முக்கியமானது விலைகளைப் பாதுகாப்பதல்ல, மக்களைப் பாதுகாப்பதே!

இலங்கையின் வறுமைப் பிரச்சினை பெரும்பாலும் வருமானமின்மையாகவே சித்தரிக்கப்படுகிறது. ஆனால், பொதுவான பொருளாதாரக் கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தால், இது கொள்கைகளால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு 'விலை பிரச்சினை' (Price problem) என்பது புலனாகும். இதன் விளைவாகவே அத்தியாவசியத் தேவைகள் எட்ட முடியாத உயரத்தில் உள்ளன.

தொடர்ந்து வரிகளை விதித்து, மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை நசுக்கி, உணவு மற்றும் வீட்டு விலைகளை உயர்த்தி, நகர்ப்புற வேலைவாய்ப்புகளை மட்டுப்படுத்தினால், அது உண்மையான உற்பத்தியை அதிகரித்து பொருளாதார வளர்ச்சியை ஏற்படுத்துவதற்குப் பதிலாக வறுமையையே நிரந்தரமாக்கும்.

மாறாக, சந்தையைத் திறந்து, கூடுதல் இறக்குமதி வரிகளைக் குறைத்து, வரி முறையை மேம்படுத்தி, வீட்டுவசதி மற்றும் வேலைவாய்ப்புகளில் முதலீடு செய்தால், செயற்கையாக விலைகளை உயர்த்துவதை விடுத்து மக்களுக்கு உண்மையான சேவையை வழங்க முடியும்.

இலங்கையினால் தாராளமயமாக்கல் (Liberalization) செய்ய முடியுமா இல்லையா என்பது கேள்வியல்ல. உண்மையான கேள்வி என்னவெனில், பாதுகாப்புவாதம் என்ற போலிப் பெயரில் ஏழைகளைப் பட்டினியிலும், கிராமப்புறத் தனிமைப்படுத்தலிலும் வைத்திருக்கும் இந்த வங்குரோத்து பொருளாதார மாதிரியை நாம் இன்னும் எவ்வளவு காலத்திற்குப் பொறுத்துக் கொள்ளப் போகிறோம் என்பதே ஆகும்.

"இக்கட்டுரையானது கொழும்புப் பல்கலைக்கழகத்தின் தகைசால் பேராசிரியரும், வறுமை பகுப்பாய்வு மையத்தின் (CEPA) நிறைவேற்று பணிப்பாளருமான பேராசிரியர் சிறிமல் அபேரத்ன அவர்களினால் எழுதப்பட்டதாகும். அவரை sirimal@econ.cmb.ac.lk என்ற மின்னஞ்சல் முகவரி அல்லது @SirimalAshoka என்ற எக்ஸ் (X/Twitter) கணக்கின் ஊடாகத் தொடர்புகொள்ளலாம்."

மொழிபெயர்ப்பு:- ச.துலாங்கன்.

வெளிப்படுத்தப்பட்ட கருத்துக்கள் எழுதியவரின் சொந்தக் கருத்துக்களாகும். அவை Advocata நிறுவகம் அல்லது நிறுவகத்துடன் இணைந்த எவரின் கருத்துக்களையும் பிரதிபலிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

America வின் அடுத்த target Malacca நீரிணையா?

ஹோர்முஸ் (Hormuz) நீரிணை மூடப்பட்டதன் காரணமாக, தற்காலத்தில் உலகெங்கிலும் வாழும் மக்களின் இயல்பு வாழ்க்கையில் பெரும் பாதிப்பு ஏற்பட்டுள்ளது. இதன் விளைவாக உணவுப் பொருட்கள், ஆடைகள் மற்றும் போக்குவரத்து உள்ளிட்ட அனைத்து அத்தியாவசியத் தேவைகளின் விலையும் உயர்ந்துள்ளது. சுருக்கமாகக் கூறினால், இலங்கையில் மீண்டும் ஒருமுறை ஒதுக்கீட்டு முறை (Quota System) மற்றும் QR குறியீடு (QR System) முறைக்குச் செல்ல வேண்டிய கட்டாயச் சூழல் உருவாகியுள்ளது. இந்த நெருக்கடியின் காரணமாக, இந்த ஆண்டில் உலகப் பொருளாதார வளர்ச்சி 2% வரை குறையக்கூடும் என்று ஐக்கிய நாடுகள் வர்த்தக அமைப்பு தெரிவித்துள்ளது. 

பொதுவாக நீரிணை என்பது, இரண்டு பெரிய கடல் பகுதிகளை ஒன்றாக இணைக்கின்ற குறுகலான, இயற்கையான நீர்ப்பாதையைக் குறிக்கும். இத்தகைய நீரிணைகளுக்குப் புவிசார் அரசியல் ரீதியாகவும், உத்தி (Strategy) ரீதியாகவும் மிகுந்த முக்கியத்துவம் உண்டு. இதன் காரணமாகவே இவை முக்கியமான கப்பல் போக்குவரத்துப் பாதைகளாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. சர்வதேச வர்த்தகம் மூலமாக நாடுகள் ஒன்றாக இணைந்திருக்கின்ற இன்றைய உலகில், வெளியுறவுக் கொள்கையில் இதொரு முக்கியமான கருவியாகத் திகழ்கிறது. அத்தகைய மற்றுமொரு முக்கியமான நீரிணைதான் மலாக்கா (Malacca) நீரிணை ஆகும். 

ஹோர்முஸ் நீரிணையைப் போலவே மலாக்கா நீரிணை குறித்தும் தற்போது அமெரிக்கா மிகுந்த ஆர்வம் காட்டி வருகின்றது. 16 மற்றும் 17-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் மலாய் கடற்கரையில் அமைந்திருந்த மெலாக்கா/மலாக்கா வர்த்தகத் துறைமுகத்தின் மூலமாகவே இதற்கு இப்பெயர் கிடைத்தது. 900 கிலோமீட்டர் நீளம் கொண்ட இந்த நீரிணை, இந்தியப் பெருங்கடலையும் பசிபிக் பெருங்கடலையும் இணைக்கின்ற ஒரு கடல் பாதையாகும். இதற்கு மேற்குப் பகுதியில் இந்தோனேசியாவின் சுமத்ரா தீவும், கிழக்கில் மலேசியாவும், தெற்கில் தாய்லாந்தும் அமைந்துள்ளன. எனவே, மலாக்கா நீரிணையின் முக்கியமான எல்லை நாடுகளாக மலேசியா, இந்தோனேசியா, சிங்கப்பூர் மற்றும் தாய்லாந்து ஆகியவை விளங்குகின்றன. 

இந்த நீரிணையின் வடக்கு நுழைவாயிலில் இருந்து சுமார் 150 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் இந்தியாவின் அந்தமான்-நிக்கோபார் தீவுகள் அமைந்துள்ளதால், மலாக்கா நீரிணை இந்தியாவிற்கும் மிகவும் முக்கியமானது. ஏனெனில் இந்தியாவின் வர்த்தகத்தில் ஒரு பெரும் பகுதி இந்த நீரிணை வழியாகவே நடைபெறுகிறது. 

2026 மார்ச் மாதம் அமெரிக்கா, இந்தோனேசியாவுடன் ஒரு புதிய ஒப்பந்தத்தை மேற்கொண்டது. அதன் மூலமாக அமெரிக்க ராணுவ விமானங்களுக்கு இந்தோனேசிய வான்வெளியில் முன்னரை விட அதிகமாக நடமாடுவதற்கான அனுமதி கிடைத்துள்ளது. இதன் விளைவாக, மலாக்கா நீரிணை வழியாக அமெரிக்காவின் கண்காணிப்புப் பணிகளையும் கட்டுப்பாட்டையும் மேலும் அதிகப்படுத்த முடியும். அமெரிக்கா ஏன் இத்தகைய ஒப்பந்தத்தைப் போட்டது என்பதைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டுமானால், மலாக்கா நீரிணையின் முக்கியத்துவத்தை முதலில் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். 

உலகில் உள்ள இரண்டாவது பரபரப்பான எண்ணெய் போக்குவரத்துப் பாதையாக மலாக்கா நீரிணை கருதப்படுகிறது. முதலிடத்தில் ஹோர்முஸ் நீரிணை உள்ளது. மலாக்கா நீரிணையின் அகலம் மிகக் குறைவாக உள்ள இடமே 3 கிலோமீட்டர் மட்டும்தான். கடல் வழியாகக் கொண்டு செல்லப்படும் கச்சா எண்ணெய்களில் 22% முதல் 29% வரை இந்த மலாக்கா நீரிணை வழியாகவே செல்கிறது. அதேபோல, சிங்கப்பூர், மலேசியா மற்றும் இந்தோனேசியா நாடுகளைத் தாண்டிச் செல்லும் வர்த்தகக் கப்பல்களில் 25% முதல் 30% வரை இந்த நீரிணை வழியாகவே பயணிக்கின்றன. 

வெளிப்படையாகத் தெரியாவிட்டாலும், அமெரிக்கா தற்போது போரைக் கடந்து அதற்கு மேலான ஏதோ ஒன்றிற்குத் தயாராகி வருவதாக விமர்சகர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். லாபமில்லாமல் எவரும் எதையும் செய்யப் போவதில்லை. ஆயுதங்களால் போர் செய்வதைக் காட்டிலும், எண்ணெய் விநியோகப் பாதைகளைத் தடுத்து, எதிரியான சீனாவின் பலத்தை உடைத்து, அவர்களை விட ஒரு படி மேலே செல்வதற்கு அமெரிக்கா தயாராகி வருவதாகக் கூறப்படுகிறது. கடந்த ஆண்டு டொனால்ட் ட்ரம்ப் அனைத்து நாடுகளுக்கும் வரி விதித்திருந்தார். இந்த ஆண்டின் தொடக்கத்திலேயே வெனிசூலா மற்றும் ஈரானின் மீது ஆயுதத் தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டன. இவற்றைக் கவனிக்கும்போது, மலாக்கா நீரிணையில் தலையிடுவது சீனாவிற்கும் ஒட்டுமொத்த ஆசியாவிற்கும் பாதிப்பை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்பதற்காக இருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது. 

ஹோர்முஸ் நீரிணையைப் போலன்றி, மலாக்கா நீரிணை வழியாக எண்ணெய் மட்டுமின்றி வாகனங்கள், முடிவுற்ற பொருட்கள் (Finished goods) மற்றும் குறைக்கடத்திகள் (Semiconductors) போன்றவையும் கொண்டு செல்லப்படுகின்றன. சீனாவைத் தவிர்த்து தென்கொரியா, ஜப்பான் மற்றும் தைவான் போன்ற நாடுகளின் கச்சா எண்ணெய் மற்றும் எரிசக்தித் தேவையில் 80% வரை இந்த மலாக்கா நீரிணை மூலமாகவே பூர்த்தியாகிறது. இந்த நீரிணையை அளவுக்கு அதிகமாக நம்பியிருப்பது சீனாவின் பாதுகாப்பிற்கு ஒரு பெரிய அச்சுறுத்தலாகும். எனவே, என்றாவது ஒரு நாள் இந்த நீரிணை காரணமாகத் தங்களுக்குப் பெரிய அரசியல் ஆபத்து வரும் என்பதைச் சீனா முன்னரே உணர்ந்திருந்தது. இதனைத்தான் 'மலாக்கா தர்மசங்கடம்' (Malacca Dilemma) என்று அழைக்கிறார்கள். 

ஹோர்முஸ் மற்றும் மலாக்கா ஆகிய இரண்டு நீரிணைகளையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால், அவற்றிற்கு இடையிலான ஒற்றுமை மற்றும் வேற்றுமைகளை வைத்து அதன் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்ளலாம். ஹோர்முஸ் நீரிணை ஈரான் மற்றும் ஓமனுக்கு இடையில் அமைந்துள்ளது. ஆனால் மலாக்கா நீரிணை மலேசியா மற்றும் இந்தோனேசியாவிற்கு இடையில் உள்ளது. முக்கியத்துவத்தைப் பொறுத்தவரை, வளைகுடா நாடுகளில் இருந்து எண்ணெய் ஏற்றுமதி செய்யும் நுழைவாயிலாக ஹோர்முஸ் நீரிணை விளங்குகிறது. மலாக்கா நீரிணை ஆசியாவின் வர்த்தகத்திற்கும் எரிசக்திக்கும் ஒரு முக்கியப் பாதையாக (Energy Corridor) உள்ளது. 

எண்ணெய் போக்குவரத்தைப் பொறுத்தவரை, உலகின் மொத்த திரவ பெட்ரோலியப் பயன்பாட்டில் 20% முதல் 25% வரை ஹோர்முஸ் வழியாக நடைபெறுகிறது. அதேபோல உலகக் கடல்வழி எண்ணெய் வர்த்தகத்தில் 29% மலாக்கா நீரிணை வழியாக நடைபெறுகிறது. ஹோர்முஸ் நீரிணை மூடப்பட்ட அடுத்த கணமே அதன் பாதிப்பு காட்டுத்தீயைப் போல உலகம் முழுவதும் பரவியது. அதற்கு முக்கியக் காரணம், ஹோர்முஸ் நீரிணைக்குப் பதிலாகப் பயன்படுத்த வேறு மாற்று வழிகள் (Alternative routes) இல்லாததே ஆகும். அதுமட்டுமின்றி, சவுதி அரேபியா, ஈரான், ஐக்கிய அரபு அமீரகம், குவைத், ஈராக் மற்றும் கத்தார் போன்ற முக்கியமான எண்ணெய் உற்பத்தி நாடுகள் தங்களது பொருட்களைச் சந்தைக்குக் கொண்டு செல்ல இருக்கும் ஒரே வழி இந்த ஹோர்முஸ் நீரிணை மட்டும்தான். 

மலாக்கா நீரிணை சீனா, ஜப்பான், தென்கொரியா மற்றும் இந்தியாவின் பொருளாதாரங்களுக்கு மிக முக்கியமானது. ஒருவேளை இந்த நீரிணை மூடப்பட்டாலும் கூட, இந்தோனேசியாவின் சுண்டா (Sunda) மற்றும் லொம்போக் (Lombok) போன்ற மாற்றுப் பாதைகளைப் பயன்படுத்த முடியும். ஆனால் அவற்றில் உள்ள சிக்கல் என்னவென்றால், அந்தப் பாதைகளில் பயணிப்பதற்கு அதிக தூரமும் நேரமும் செலவாகும். இதனால் கொண்டு செல்லப்படும் பொருட்களின் விலையும் உயரும். 

இந்த இரண்டு நீரிணைகளையும் சுற்றியுள்ள ஆபத்துகளைப் பார்க்கும்போது, ஹோர்முஸ் நீரிணையைச் சுற்றி எப்போதும் புவிசார் அரசியல் மோதல்கள் (Geopolitical conflicts) நிலவுகின்றன. ஆனால் மலாக்கா நீரிணையில் கடல் கொள்ளையர்கள் (Piracy) மற்றும் கப்பல் போக்குவரத்து நெரிசல் (Congestion) ஏற்படும் அபாயம் உள்ளது. இந்த இரண்டில், ஹோர்முஸ் நீரிணை ஏற்கனவே ஒரு பெரிய பிரச்சினையில் சிக்கியுள்ளது. எல்லாவற்றையும் விட முக்கியமானது பொருளாதார ரீதியாக ஏற்படும் பாதிப்பாகும். ஏனெனில் போர் அல்லது கொள்கை மாற்றங்கள் என உலகில் எங்கு என்ன நடந்தாலும், அதன் பாதிப்பு முதலில் நமது பொருளாதாரத்தையே (Pocket) பாதிக்கும். அதனால்தான் ஹோர்முஸ் நீரிணை மூடப்பட்டவுடன் உலக அளவில் எண்ணெய் விலை கடுமையாக உயர்ந்தது. அதேபோல மலாக்கா நீரிணைக்கு ஏதேனும் தடை ஏற்பட்டால், அது எண்ணெய்க்கு மட்டுமின்றி ஆசியாவின் ஒட்டுமொத்த வர்த்தகத்திற்கே ஒரு பெரிய முட்டுக்கட்டையாக அமையும். 

ஆக்கம்:- ச.துலாங்கன்.

வெளிப்படுத்தப்பட்ட கருத்துக்கள் எழுதியவரின் சொந்தக் கருத்துக்களாகும். அவை Advocata நிறுவகம் அல்லது நிறுவகத்துடன் இணைந்த எவரின் கருத்துக்களையும் பிரதிபலிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

மத்திய கிழக்கால் இலங்கைக்கு ஆகப்போவது என்ன?

மத்திய கிழக்கில் தற்போது நிலவும் நெருக்கடிகள் குறித்து நாம் அனைவரும் அறிவோம். ஒவ்வொரு மணி நேரத்திற்கும் ஒருமுறை ஊடகங்களில் முக்கியச் செய்தியாக (Breaking News) ஏதேனும் ஒரு புதிய தகவல் வந்தவண்ணமே உள்ளது. ஆனால் நாம்? போரின் ஆழமான பின்னணிகளை முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ளாமலேயே, அச்சப்படத் தேவையில்லை என்றும் அடுத்த மாதம் வரை போதிய எரிபொருள் கையிருப்பில் உள்ளது என்றும் அரசாங்கம் உறுதியளித்த பின்னரும், எரிபொருளுக்காக நீண்ட வரிசையில் நின்று பதற்றத்துடன் எரிபொருளைக் கொள்வனவு (Panic Buying) செய்யத் தொடங்கிவிட்டோம்.

இந்த நெருக்கடிக்கெல்லாம் அடிப்படைப் பின்னணி என்னவென வினவினால், அணு ஆயுத உற்பத்தியும் அதனால் எழும் அச்சுறுத்தலுமே காரணங்கள் எனக் கூறப்படுகிறது. எனினும், இதற்கான உண்மையான காரணத்தை நம்மில் பெரும்பாலானோர் அறிந்திருக்கக்கூடும். இதன் பின்னணியில் நுணுக்கமான அரசியலும் அதிகாரப் போட்டிகளும் அடங்கியுள்ளன என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. ஆனால், இந்த போரினால் ஏற்படக்கூடிய பாரிய மாற்றங்கள் இலங்கைப் பொருளாதாரத்தில் எத்தகைய தாக்கங்களை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதைச் சுருக்கமாக ஆராயவுள்ளோம்.

இரு நாடுகளுக்கிடையே போர் மூளும் சூழல் உருவாகும்போது, உடனடியாக எரிபொருள் விலை உயரும் அல்லது தட்டுப்பாடு ஏற்படும் என்பதுதான் நம் அனைவரது முதல் எண்ணமாக இருக்கிறது. இதனால்தான் மக்கள் அச்சமடைந்து எரிபொருள் நிலையங்களில் நீண்ட வரிசைகளில் காத்திருக்கத் தொடங்குகிறார்கள். இது கண்களுக்குத் புலப்படும் ஒரு நேரடிப் பாதிப்பாக இருந்தாலும், இதற்கு அப்பால் நாம் கவனிக்கத் தவறும் அல்லது மறந்துவிடும் சில முக்கியப் பொருளாதாரக் காரணிகளும் உள்ளன.

முதலாவதாக, அந்த நாடுகளில் பணிபுரியும் மக்களும், அதன் விளைவாகப் பாதிக்கப்படவுள்ள நமது வேலைவாய்ப்புச் சந்தையும் (Job Market). கிட்டத்தட்ட, 1 மில்லியனுக்கு மேற்பட்ட இலங்கை மக்கள் Gulf Cooperation Council (GCC) countriesகளில், அதாவது மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் பணிபுரிவதாகக் கூறப்படுகிறது. கடந்த மாதம் வெளியான புள்ளிவிவரங்களின்படி, பல்வேறு நாடுகளில் பணிபுரியும் இலங்கையர்களின் விபரங்கள் பின்வருமாறு:

நாடு	பணியாளர்களின் எண்ணிக்கை
ஐக்கிய அரபு அமீரகம்(UAE)	350,000
சவூதி அரேபியா	246,139
குவைத்	175,000
கத்தார்	140,000
ஓமான்	32,000
ஜோர்டான்	14,500
பஹ்ரைன்	13,130

இத்தனை பேரின் வாழ்வாதாரமும் உயிரும் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகும்போது, அவர்களால் இலங்கைக்குக் கிடைக்கும் வெளிநாட்டுப் பணப்பரிமாற்றம் (Remittance) பெருமளவில் பாதிக்கப்படும். இலங்கை பொருளாதாரத்தின் முதுகெலும்பில் முக்கியமான எலும்பு தான் இந்த remittance பணம். 2025 ஆம் ஆண்டில் மட்டும் 8 பில்லியன் டாலர் வருமானமாகப் பெறப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு நாட்டிற்குள் வரும் பணம் வங்கிகளில் வெறும் இருப்பாக மட்டும் தங்கிவிடுவதில்லை; மாறாக, கிராமப்புறங்களில் வீடுகள் கட்டுவதற்கும் பிள்ளைகளின் கல்விச் செலவுகளுக்கும் அது பெரும் உதவியாக இருக்கின்றது. இந்தப் போர்ச் சூழல் நீடிக்குமாயின், இலங்கைக்குப் பணம் அனுப்புவதை விடத் தங்களது உயிரைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்கே அங்குள்ளவர்கள் முன்னுரிமை அளிப்பார்கள். இதன் விளைவாக, வெளிநாடுகளில் பணிபுரிபவர்களை நம்பியிருக்கும் இலங்கைக் குடும்பங்களின் அன்றாட வாழ்க்கை பாதிக்கப்படும். அதேவேளை, 2025 ஆம் ஆண்டின் இறுதிக்காலப்பகுதியில், இலங்கையின் வேலையின்மை விகிதம் 3.8 சதவீதத்திலிருந்து 4.3 சதவீதமாக அதிகரித்துள்ளது. இந்தப் போர் காரணமாக, இனிவரும் காலங்களில் வளைகுடா நாடுகளுக்குப் பணி நிமித்தமாகச் செல்லவிருப்போரின் பயணங்களும் தடைப்படக்கூடும். இவ்வாறு வேலைவாய்ப்புகள் சுருங்குவதால், இலங்கையில் வேலையின்மைப் பிரச்சினையின் தீவிரம் மேலும் அதிகரிக்க வாய்ப்புள்ளது. மற்றொருபுறம், அங்கு பணிபுரியும் மக்கள் பாதுகாப்பு நிமித்தமாக மீண்டும் இலங்கைக்குத் திருப்பி அனுப்பப்பட்டால், அதனால் ஏற்படும் வருமான இழப்பையும், வேலையற்ற நிலையில் உள்வாங்கப்படும் அதிகப்படியான மக்களையும் நாம் கையாள வேண்டியிருக்கும்.

அடுத்ததாக, சுற்றுலாத்துறையில் (Tourism Industry) ஏற்படக்கூடிய பாதிப்புகள் குறித்துப் பார்ப்போம். சுற்றுலாத்துறையைத் தனது பிரதான வருமான ஆதாரங்களில் ஒன்றாகக் கொண்டுள்ள இலங்கை போன்ற ஒரு நாட்டிற்கு, இந்தப் போர்ச் சூழல் மிகப்பெரிய சவாலாகும். ஏனெனில், இலங்கைக்கு வருகை தரும் சுற்றுலாப் பயணிகளில் பெரும்பாலானோர் மேலைத்தேயநாடுகளைச் சேர்ந்தவர்களாவர். அவர்கள் இலங்கைக்கு வருவதற்கு துபாய் (Dubai), தோஹா (Doha) மற்றும் அபுதாபி (Abu Dhabi) போன்ற வளைகுடாப் பிராந்தியங்களே Transit points ஆக விளங்குகின்றன. அதேபோல், நாம் இலங்கையிலிருந்து மேலைத்தேயநாடுகளுக்குப் பயணிப்பதற்கும் மத்திய கிழக்குப் பகுதிகளையே Transit points ஆகப் பயன்படுத்துகின்றோம். எனவே, இந்தப் போர்க்கால நிலைமையால் கத்தார் ஏர்வேஸ் (Qatar Airways), எமிரேட்ஸ் (Emirates) மற்றும் எட்டிஹாட் (Etihad) போன்ற முன்னணி விமானச் சேவை நிறுவனங்கள் தமது பல விமானப் பயணங்களை ரத்து செய்யவோ அல்லது தாமதப்படுத்தவோ கூடும். ஏற்கனவே சில விமானச் சேவைகள் தற்காலிகமாக ரத்து செய்யப்பட்டுள்ளன. இதன் விளைவாக, சுற்றுலாத்துறை மட்டுமன்றி, தளவாடங்கள் மற்றும் சரக்குக் போக்குவரத்து (Logistics and Cargo transport) உள்ளிட்ட வான்வழிப் போக்குவரத்து மூலம் கிடைக்கக்கூடிய வருமானங்களையும் நாம் இழக்க நேரிடும். இது இறுதியில் இலங்கை ரூபாயின் ஸ்திரத்தன்மையிலும் (Stability) நேரடியான பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தும்.

அடுத்ததாக, எமது வர்த்தக வருமானம் (Trade Income) பற்றிப் பார்ப்போம். ஈரான் மற்றும் ஐக்கிய அரபு அமீரகம் (UAE) போன்ற நாடுகள் இலங்கையின் தேயிலையை கொள்வனவு செய்யும் மிக முக்கியமான நாடுகளாகத் திகழ்கின்றன. எனவே, இந்த யுத்தச் சூழலால் அந்த நாடுகளின் சந்தைகள் வீழ்ச்சியடையும் போது (Market Collapse), அது எமது நாட்டின் ஏற்றுமதி வருமானத்தை நேரடியாகப் பாதிக்கும். அத்துடன், இந்தப் பாதிப்பை ஈடுகட்ட நாம் புதிய சந்தைகளைத் தேட வேண்டிய ஒரு நிர்ப்பந்தத்திற்கும் உள்ளாவோம். இன்றைய நிலையில் அதுவும் சாத்தியமற்ற ஒன்றாக உள்ளது.

தற்போதைய சூழலில், ஈரான் ஹோர்முஸ் நீரிணையை (Strait of Hormuz) மூடிவிட்டது; இதன் காரணமாக இலங்கைக்கு எரிபொருள் தாங்கிய கப்பல்கள் வந்து சேராது, நாட்டில் மீண்டும் நீண்ட வரிசைகள் உருவாகும் (வரிசை யுகம்), மின்சாரத் துண்டிப்பு அமுல்படுத்தப்பட்டு நாடு இருளில் மூழ்கும் மற்றும் பொருளாதாரம் சரிவடையும் என்றெல்லாம் செய்திகள் பரவுகின்றன.

மக்கள் மீண்டும் சொல்லொணாத் துயரங்களை விரும்பியோ விரும்பாமலோ அனுபவிக்கப் போகிறார்கள் எனும் செய்தியை ஒரு தரப்பினர் பரப்ப விரும்புகிறார்கள். இன்னும் சிலரோ, இவ்வாறான விபரீதங்கள் உண்மையாகவே நடந்துவிடுமோ என்று மிகுந்த அச்சத்தில் உள்ளனர். மத்திய கிழக்கில் போர் மேகம் சூழ்ந்தால் எண்ணெய் விநியோகம் முழுமையாக ஸ்தம்பிதமடையும் என்றும், நாட்டில் பயன்பாட்டிற்கு ஒரு சொட்டு எரிபொருள் கூட எஞ்சியிருக்காது என்றும் பலரும் கருதுகின்றனர்.

இலங்கைக்குத் தேவையான மசகு எண்ணெயின் பெரும்பகுதி ஓமான் மற்றும் ஐக்கிய அரபு அமீரகம் (UAE) ஆகிய நாடுகளிலிருந்தே பெறப்படுகின்றது. மேலும், பெட்ரோல் மற்றும் டீசல் போன்ற சுத்திகரிக்கப்பட்ட எரிபொருட்கள் சிங்கப்பூர் அல்லது இந்தியாவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படுகின்றன.

எனவே, தற்போது பெரும் விவாதத்திற்குள்ளாகியிருக்கும் ஈரானுக்கு அருகிலுள்ள 'ஹோர்முஸ் நீரிணை' (Strait of Hormuz) வழியாகவே எமது எரிபொருள் தாங்கிய கப்பல்கள் கட்டாயம் வர வேண்டும் என்பதில்லை. அதேபோன்று, ஐக்கிய அரபு அமீரகம் உள்ளிட்ட பல நாடுகளும் தற்போது போர்ச் சூழலுக்கு அப்பாற்பட்ட மாற்றுப் பயணப் பாதைகளையே பயன்படுத்தி வருகின்றன. இதன் காரணமாக, ஒருவேளை போர் மூண்டாலும் எரிபொருள் போக்குவரத்து முற்றாக ஸ்தம்பிதமடையும் நிலை ஏற்படாது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

உலகளாவிய எண்ணெய் போக்குவரத்தில் சுமார் 20% முதல் 30% வரையான அளவு ஹோர்முஸ் நீரிணை (Strait of Hormuz) ஊடாகவே நடைபெறுகின்றது; குறிப்பாக சீனா மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கான விநியோகம் இந்தப் பாதையையே நம்பியுள்ளது. ஈரானிய நெருக்கடி காரணமாக இந்த நீரிணை வழியிலான போக்குவரத்து பாதிக்கப்பட்டால், உலகளாவிய ரீதியில் எண்ணெய் விநியோகம் பெரும் வீழ்ச்சியைச் சந்திக்கும். அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில், உலகச் சந்தையில் கச்சா எண்ணெயின் விலை மிகக் கடுமையாக உயரும். இலங்கை தனது இறக்குமதிக்கு மாற்றுப் பாதைகளைப் பயன்படுத்தினாலும், சர்வதேச சந்தையில் நிலவும் அந்தப் பாரிய விலை அதிகரிப்பிற்கு ஏற்பவே எரிபொருளைக் கொள்வனவு செய்ய வேண்டியிருக்கும். விநியோகப் பாதை வேறாக இருந்தாலும், சர்வதேச சந்தை விலையின் தாக்கத்திலிருந்து நாம் தப்ப முடியாது.

இலங்கையைப் பொறுத்தவரை மிகப்பாரிய சிக்கல் என்னவெனில், உலகச் சந்தையில் எரிபொருள் விலை உயரும்போது, மாதாந்த எரிபொருள் இறக்குமதிக்காக நாம் பெருமளவிலான டொலர்களைச் செலவிட வேண்டியிருக்கும். இது எமது வெளிநாட்டுச் செலாவணி கையிருப்புக்கு (Foreign Exchange Reserves) கடுமையான அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தும். இந்நிலையைக் கட்டுப்படுத்தத் தவறினால், நாட்டில் மீண்டும் டொலர் பற்றாக்குறை உருவாகக்கூடிய அபாயம் உள்ளது. தற்போதைய சூழலில் நேரடிப் பாதிப்புகள் குறைவாகக் காணப்பட்டாலும், இலங்கை இப்போதுதான் மிகக் கடுமையான பொருளாதார நெருக்கடியிலிருந்து மெல்ல மெல்ல மீண்டு வருகின்றது. இத்தருணத்தில் ஏற்படும் இவ்வாறான உலகளாவிய நெருக்கடிகள், 'மரத்தில் இருந்து விழுந்தவனை மாடு முட்டிய' கதையாக மாறி, எமது பொருளாதார மீட்சியை மீண்டும் சீர்குலைத்துவிடக் கூடாது என்பதே அனைவரினதும் எதிர்பார்ப்பாகும்.

மத்திய கிழக்கில் போர்ச் சூழல் உருவானால், அந்தப் பிராந்தியத்தின் ஊடாகச் செல்லும் கப்பல்களுக்கான காப்பீட்டுக் கட்டணங்கள் (Insurance Premium) மற்றும் இதர கப்பல் போக்குவரத்துச் செலவுகள் அதிகரிக்கும் அபாயம் அதிகமாக உள்ளது. இந்தக் காப்பீட்டுத் தொகையானது மிகச் சிறியது அல்ல; மாறாக அது ஒட்டுமொத்தப் போக்குவரத்துச் செலவில் பெரும் பகுதியை ஆக்கிரமிக்கக்கூடியது. இவ்வாறு அதிகரிக்கப்படும் கூடுதல் செலவுகள் அனைத்தும், இறுதியாக இலங்கையில் நுகர்வோர் கொள்வனவு செய்யும் ஒவ்வொரு லிட்டர் எரிபொருளின் விலையுடனேயே சேர்க்கப்படும்.

சபுகஸ்கந்த சுத்திகரிப்பு நிலையமானது ஆரம்பத்தில் Iranian Light வகை மூல எண்ணெயைச் சுத்திகரிப்பதற்கேற்றவாறு வடிவமைக்கப்பட்டது. சர்வதேசத் தடைகள் காரணமாக நாம் தற்போது ஈரானிலிருந்து எண்ணெய் இறக்குமதி செய்வதில்லை என்றாலும், ஒரு நெருக்கடி காலத்தில் சபுகஸ்கந்தவின் தொழில்நுட்பக் கட்டமைப்பிற்குப் பொருந்தக்கூடிய மாற்று மூல எண்ணெயை (Alternative Crude Oil) விரைவாகக் கண்டறிவது என்பது எளிதான காரியம் அல்ல.

ஆக மொத்தத்தில், இலங்கைக்குப் பாரிய ஆபத்து என்பது கப்பல்கள் தடைப்பட்டு எரிபொருள் இல்லாமல் போவது அல்ல; மாறாக, உலகச் சந்தையில் எண்ணெயின் விலை உயர்ந்து எமது பொருளாதாரச் சுமை அதிகரிப்பதே ஆகும். 

எது எப்படியோ, அடுத்த ஒரு மாதத்திற்குத் தேவையான எரிபொருள் கையிருப்பில் உள்ளதாக இலங்கை பெட்ரோலிய கூட்டுத்தாபனம் அறிவித்துள்ளது. எனவே, எவரும் உச்சந்தலையைப் பிளக்கும் இந்தப் பங்குனி வெயிலில் தேவையற்ற முறையில் வரிசைகளில் நின்று காலத்தை வீணடிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. 

இருப்பினும், தனது வாகனத்தின் எரிபொருள் கலனை (Tank) நிரப்பிக் கொண்டால் மட்டும் போதும், நாட்டின் ஒட்டுமொத்த எரிபொருள் நெருக்கடியும் தீர்ந்துவிடும் என்று நினைக்கும் விசித்திரமான மனிதர்கள் வாழும் நாடு இது. இத்தகைய மனப்பாங்கு கொண்டவர்களைத் திருத்துவது என்பது எப்போதும் ஒரு சவாலான காரியமே.

ஆக்கம்:- ச.துலாங்கன்.

வெளிப்படுத்தப்பட்ட கருத்துக்கள் எழுதியவரின் சொந்தக் கருத்துக்களாகும். அவை Advocata நிறுவகம் அல்லது நிறுவகத்துடன் இணைந்த எவரின் கருத்துக்களையும் பிரதிபலிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

இந்தியாவின் திட்டமும் இலங்கையின் தயக்கமும்

இந்த கட்டுரை ஒரு சிங்கள கட்டுரையின் மொழிபெயர்ப்பாகும்.

இந்தியா கிரிக்கெட் மைதானத்தில் மட்டுமல்லாமல், வர்த்தகக் களத்திலும் சிறப்பாகச் செயல்பட்டு வருகின்றது. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடன் (EU) அது அண்மையில் மேற்கொண்டுள்ள வர்த்தக ஒப்பந்தம் புது டெல்லி மற்றும் பிரஸ்ஸல்ஸை தாண்டி பல தாக்கங்களை ஏற்படுத்தும். இது கொழும்பிலும் விளைவுகளை உருவாக்கும்.

பல ஆண்டுகளாக, இலங்கை ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் 'ஜிஎஸ்பி பிளஸ்' (GSP+) திட்டத்தினால் பயனடைந்து வந்தது. GSP+ திட்டத்தின் கீழ், இலங்கை போன்ற வளரும் நாடுகள் மனித உரிமைகள், தொழிலாளர் தரநிலைகள், சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு மற்றும் ஜனநாயக ஆட்சி முறை தொடர்பான சர்வதேச உடன்படிக்கைகளுக்கு இணங்கச் செயல்படும் பட்சத்தில், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திற்கு ஏற்றுமதி செய்யும் போது பூஜ்ஜியம் அல்லது சலுகை வரி விகிதங்கள் வழங்கப்படுகின்றன. 

அந்தச் சலுகை அணுகல் ஒரு தெளிவான ஊக்கத்தை உருவாக்கியது. GSP+ அணுகல் இல்லாத இந்திய முதலீட்டாளர்கள், இலங்கையை ஐரோப்பிய சந்தைக்கான ஒரு நுழைவாயிலாகப் பார்த்தனர். ஆடை, கடல் உணவு, இறப்பர் தயாரிப்புகள் மற்றும் பல உற்பத்தித் துறைகள் நேரடியாகப் பயனடைந்தன. GSP+ திட்டத்தின் கீழ் வழங்கப்படும் வரிச் சலுகையின் காரணமாகவே சில நிறுவனங்கள் இலங்கையைத் தேர்ந்தெடுத்தன.
ஆனால், இந்தச் சூழ்நிலை இப்போது மாறிக் கொண்டிருக்கிறது.  

இந்தியாவின் விரிவுபடுத்தப்பட்ட அணுகல்

இந்தியா இப்போது ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடன் ஒரு விரிவான வர்த்தக ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டுள்ள நிலையில், GSP+ இன் கீழ் இலங்கை அனுபவித்த ஒப்பீட்டு ரீதியான நன்மை அதன் முக்கியத்துவத்தை இழக்கிறது. இந்தியாவில் உற்பத்தி செய்யப்படும் பொருட்களுக்கு, எமக்கு நிகரான அல்லது முன்னுரிமை அடிப்படையிலான அணுகல் இப்போது ஐரோப்பாவிற்கு கிடைக்குமென்றால், ஒரு காலத்தில் இலங்கையைத் தனித்துவப்படுத்திய வரிச் சலுகையின் தாக்கம் குறையத் தொடங்குகிறது. ஐரோப்பிய ஒன்றிய வரி விதிப்பைப் பொறுத்தவரை, ஒரு தொழிற்சாலையை இலங்கையில் அமைப்பதற்கும் இந்தியாவில் அமைப்பதற்கும் இடையில் இனி பெரிய அளவில் வேறுபாடு இருக்காது.

இங்கு கவனிக்க வேண்டிய ஒரு கட்டமைப்பு ரீதியான வேறுபாடும் உள்ளது. GSP+ என்பது ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தினால் ஒருதலைப்பட்சமாக வழங்கப்படும் ஒரு சலுகையாகும். அதனை எப்போது வேண்டுமானாலும் மீளப் பெறலாம். இதற்கு நேர்மாறாக, ஒரு சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தம் (FTA) என்பது இரு இறையாண்மையுள்ள அரசாங்கங்களுக்கு இடையே பேச்சுவார்த்தையில் நடத்தப்பட்ட, பரஸ்பர ஏற்பாடாகும். இது வேறுபட்ட அளவிலான கணிக்கக்கூடிய தன்மை (predictability) மற்றும் சட்ட ரீதியான உறுதியைக் கொண்டுள்ளது.

இலங்கையுடன் இந்தியா கைச்சாத்திட்ட முதலாவது சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தம் 1998 இல் கையெழுத்திடப்பட்டு 2000 ஆம் ஆண்டில் நடைமுறைக்கு வந்த 'இந்தியா-இலங்கை சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தம்' (ISFTA) என்பதைப் பலர் நினைவில் வைத்திருப்பதில்லை. அக்காலப்பகுதியில், இரு நாடுகளும் தமது வர்த்தகத் தாராளமயமாக்கல் பயணத்தில் ஏறக்குறைய ஒரே நிலையிலேயே இருந்தன.

அதன் பிறகு, இந்தியா தீர்க்கமான முறையில் நகர்ந்து, வளர்ச்சியடைந்து, கிட்டத்தட்ட 60 நாடுகள் மற்றும் முக்கிய பொருளாதாரக் கூட்டமைப்புகளுடன் ஒப்பந்தங்களைச் செய்துள்ளது. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடனான ஒப்பந்தமே கிட்டத்தட்ட இரண்டு தசாப்த கால பேச்சுவார்த்தைகளை எடுத்துக்கொண்டது. இதற்கிடையில், இலங்கையானது பாகிஸ்தான், சிங்கப்பூர் மற்றும் பின்னர் தாய்லாந்துடன் ஒப்பந்தங்களைச் செய்திருந்தாலும், இந்த ஏற்பாடுகளின் ஆழம், பயன்பாடு மற்றும் சீரான தன்மை குறித்து கேள்விகள் நீடிக்கின்றன. இந்த வளர்ச்சிப் பாதையில் இரு நாடுகளுக்கும் இடையில் உள்ள வேறுபாடு மிகவும் தெளிவாக தெரிகின்றது.

ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடனான இந்தியாவின் விரிவுபடுத்தப்பட்ட அணுகல் ஏனைய உலகளாவிய தரப்புகளிலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும். வர்த்தக உறவுகள் மூலோபாய ரீதியானவை; ஒரு இடத்தில் ஏற்படும் ஒப்பந்தம் பெரும்பாலும் மற்ற இடங்களிலும் மாற்றங்களைத் தூண்டுகிறது. ஒரு பெரிய சந்தை இந்தியாவிற்குத் திறக்கப்படும்போது, மற்றவர்களும் அதைக் கவனத்தில் கொள்கிறார்கள்.

இலங்கையின் யதார்த்தம்

இலங்கை போன்ற சிறிய பொருளாதாரங்களுக்கு, சந்தை அணுகலைப் பாதுகாப்பதில் சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் (FTAs) பெறுமதியான கருவிகளாகும். ஆனால் நாம் யதார்த்தத்தையும் யோசிக்க வேண்டும்.

இலங்கையின் பொருளாதார முதுகெலும்பு பெருமளவில் சிறு மற்றும் நடுத்தர அளவிலான கைத்தொழில்களை (SMEs) உள்ளடக்கியது. சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தங்களின் கீழ் பொருட்களின் பிறப்பிட விதிகள் (rules of origin), சான்றிதழ் தேவைகள் மற்றும் ஆவணப்படுத்தல்களுக்கு இணங்குவது செலவு குறைந்ததாகவும் சிக்கலானதாகவும் இருக்கும். பல சிறு மற்றும் நடுத்தர கைத்தொழில்களுக்கு, இந்த நிர்வாகச் சுமையே ஒரு தடையாக மாறுகிறது. ஒரு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திடுவது என்பது தானாகவே அது பயன்பாட்டிற்கு வரும் என்று அர்த்தமாகாது.

சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் சிறிய உள்நாட்டு நிறுவனங்களை விட பெரிய அளவிலான முதலீட்டாளர்களையே ஈர்க்கின்றன. இருப்பினும், பெரிய முதலீட்டாளர்கள் கூட வரிச் சலுகைகளுக்காக மட்டும் வருவதில்லை. அவர்கள் ஸ்திரத்தன்மை, கணிக்கக்கூடியதன்மை மற்றும் கொள்கையிலுள்ள நம்பகத்தன்மை ஆகியவற்றுக்காகவே வருகிறார்கள். ஒரு வர்த்தக ஒப்பந்தத்தால் பேரினப் பொருளாதார ஸ்திரமின்மை அல்லது ஒழுங்குமுறை நிச்சயமற்ற தன்மையை ஈடுகட்ட முடியாது.

அதனால்தான் இலங்கை மேலதிக வர்த்தக ஒப்பந்தங்களைப் பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதற்கு அப்பால் கொண்டு செல்ல வேண்டும். இறக்குமதி மற்றும் ஏற்றுமதியை எளிதாக்குதல், பரா-தீர்வை வரிகளை (para-tariffs) குறைத்தல், சுங்க நடைமுறைகளை முறைப்படுத்துதல் மற்றும் கணிக்ககூடிய வர்த்தக ஆட்சியை உருவாக்குதல் போன்ற ஒருதலைப்பட்சமான தாராளமயமாக்கல் நமக்குத் தேவை. வர்த்தகம் சார்ந்த வளர்ச்சி நமக்கு முக்கியம் எனின், வெளிப்படைத்தன்மை என்பது வெளிநாடுகளில் நடக்கும் பேச்சுவார்த்தைகளில் மட்டும் தங்கியிருக்கக்கூடாது; அது உள்நாட்டிலும் வேரூன்றியிருக்க வேண்டும்.

கண்டிப்பாக, இலங்கைக்கு இல்லாத சில கட்டமைப்பு ரீதியான நன்மைகளை இந்தியா கொண்டுள்ளது. அது அளப்பரிய பொருளாதாரப் பரிமாணம் (scale), பரந்த தொழிலாளர் படை மற்றும் உற்பத்திச் செலவுகளைக் குறைக்கும் ஒரு பெரிய உள்நாட்டுச் சந்தையைக் கொண்டுள்ளது. இலங்கையிடம் அந்த அளப்பரிய பரிமாணம் இல்லை. ஆனால் அந்த யதார்த்தம் தயக்கத்திற்கான ஒரு சாக்குப்போக்கு அல்ல; அதனால்தான் நாம் உலகளாவிய வர்த்தக வலைப்பின்னல்களில் வேகமாகவும் ஆழமாகவும் ஒருங்கிணைக்கப்பட வேண்டும்.

ஒரு எளிய பாடம்

ஒரு சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தத்தின் மிகப்பெரிய நன்மைகளில் ஒன்று கணிப்புத்தன்மை ஆகும். ஆட்சி கட்டமைப்புகள் பெரும்பாலும் பலவீனமாகவும் அடிக்கடி கொள்கை மாற்றங்கள் நிகழும் இலங்கை போன்ற நாடுகளில், ஒருதலைப்பட்சமான வரி குறைப்புகள் கூட ஆட்சி மாற்றம் அல்லது அழுத்தம் கொடுக்கும் குழுக்களின் காரணமாக மாற்றியமைக்கப்படலாம். ஒரு பிணைப்பு ஒப்பந்தம் ஒழுக்கத்தை வழங்குகிறது. இது சீர்திருத்தங்களை உறுதிப்படுத்துகிறது.

தற்போதுள்ள ஒப்பந்தங்கள் குறித்து பரவலான தவறான கருத்துக்களும் உள்ளன. ISFTAஐ எடுத்துக்கொள்வோம். இது இந்தியாவிற்கு மட்டுமே அதிகப்படியான பலனைத் தருகிறது என்று பலர் கருதுகின்றனர். இருப்பினும், தரவுகள் மிகவும் நுணுக்கமான வேறு கதையைச் சொல்கின்றன.

2021 ஆம் ஆண்டில், இலங்கை இந்தியாவிற்கு சுமார் 815 மில்லியன் டொலர் பெறுமதியான பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்தது. அதில் சுமார் 525 மில்லியன் டொலர் (கிட்டத்தட்ட 64%) ISFTA சலுகைகளின் கீழ் இந்தியாவிற்குள் நுழைந்தது. அதே ஆண்டில், இலங்கை இந்தியாவிலிருந்து சுமார் 4.4 பில்லியன்  டொலர் பெறுமதியான பொருட்கள இறக்குமதி செய்தது, ஆனால் அதில் சுமார் 208 மில்லியன் டொலர் (5% க்கும் குறைவானது) மட்டுமே சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தத்தின் கீழ் வந்தது.

வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், இலங்கைக்கு வரும் பெரும்பாலான இந்திய ஏற்றுமதிகள் ISFTA சலுகைகளை நம்பியிருக்கவில்லை; அவை சாதாரண வரி விதிப்பின் கீழேயே நுழைகின்றன. மாறாக, இந்தியாவிற்கான இலங்கையின் ஏற்றுமதியில் கணிசமான பங்கு இந்த ஒப்பந்தத்தையே சார்ந்துள்ளது. ஏற்றுமதி என்பது இறக்குமதியை விட 'சிறந்தது' என்று ஒருவர் நம்பினால் கூட, இந்த ஒப்பந்தத்தின் கட்டமைப்பு இலங்கைக்கு ஒரு அர்த்தமுள்ள அணுகலை வழங்குகிறது என்பது தெளிவாகிறது. இதனை நீக்குவது அல்லது பலவீனப்படுத்துவது இந்திய ஏற்றுமதியாளர்களை விட இலங்கை ஏற்றுமதியாளர்களையே அதிகம் பாதிக்கும்.

இதேபோன்ற ஒரு போக்கை பாகிஸ்தான்-இலங்கை சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தத்திலும் அவதானிக்கலாம்.

இந்தச் சூழலில், 'செஸ்' (cess) வரி மற்றும் துறைமுக மற்றும் விமான நிலைய அபிவிருத்தி வரி (PAL) போன்ற மேலதிக வரிகளை நீக்கிவிட்டு, நான்கு அடுக்கு வரி கட்டமைப்பை நோக்கி நகர்வதற்கான அரசாங்கத்தின் முன்மொழிவு பாராட்டத்தக்கது. இந்த முறைப்படுத்தல் நீண்டகாலமாக எதிர்பார்க்கப்பட்ட ஒன்றாகும். ஆனால் சீர்திருத்தம் சீரானதாக இருக்க வேண்டும். வரிகளை எளிமைப்படுத்தும் அதே வேளையில், வர்த்தக ஒப்பந்தங்களிலிருந்து விலக்கப்பட்ட பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளான 'எதிர்மறைப் பட்டியல்களை' (negative lists) விரிவுபடுத்துவதைத் தவிர்க்க வேண்டும். விலக்குகளை விரிவுபடுத்துவது தாராளமயமாக்கலின் நோக்கத்தையே முறியடிக்கிறது.

இந்தியா, தனது அரசியல் சொல்லாடல்களுக்கு மத்தியிலும், விவசாயம் போன்ற வரையறுக்கப்பட்ட மற்றும் தெளிவாக வரையறுக்கப்பட்ட உணர்திறன் மிக்க துறைகளைத் தவிர ஏனைய பகுதிகளில் தனது பொருளாதாரத்தை படிப்படியாகத் திறந்துவிட்டுள்ளது. உண்மையில், இந்தியாவின் முன்னாள் தலைமைப் பொருளாதார ஆலோசகர் அண்மையில் 'The Economist' இதழில் எழுதியுள்ளவாறு, இந்தியா உலகின் மிகவும் திறந்த முக்கிய பொருளாதாரங்களில் ஒன்றாக மாறும் விளிம்பில் இருக்கலாம்.

இலங்கையைப் பொறுத்தவரை, எமக்கான பாடம் மிகவும் எளிமையானது. வரம்புக்குட்பட்ட உள்நாட்டுச் சந்தையைக் கொண்ட ஒரு சிறிய தீவுப் பொருளாதாரத்தில், வர்த்தக சீர்திருத்தத்திற்கு நிலையான மாற்று வழி எதுவுமில்லை. பாதுகாப்புக் கொள்கை (protectionism) குறுகிய காலத்திற்கு பாதுகாப்பானதாகத் தோன்றலாம், ஆனால் தனிமைப்படுவது வாய்ப்புகளைச் சுருக்குகிறது. தயக்கம் காட்டுவது தீர்வாகாது. உலகப் பொருளாதாரத்துடன் வேகமான, ஆழமான மற்றும் முன்கணிப்பு செய்யக்கூடிய ஒருங்கிணைப்பே தீர்வாகும்.

வர்த்தகம் என்பது இலங்கைக்கு ஒரு ஆடம்பரமல்ல. அது ஒரு அத்தியாவசியம். அந்தச் சீர்திருத்தங்கள் இனி காத்திருக்க முடியாது.

இலங்கையில் ஊழல் குறைந்துள்ளதா?

இந்த கட்டுரை ஒரு சிங்கள கட்டுரையின் மொழிபெயர்ப்பாகும்.

ஊழலால் ஏற்படும் அநீதியை முடிசுக்கு கொண்டுவரும் நோக்கத்தில் 100க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளில் இயங்கும் Transparency International என்ற உலகளாவிய நிறுவனத்தால் வெளியிடப்பட்ட 2025 ஊழல் உணர்வுச்சுட்டிக்கு (Corruption Perceptions Index 2025: CPI) ஏற்ப, இலங்கை, சர்வதேச தரப்படுத்தல் மட்டத்தில் குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சியை காட்டியுள்ளது. அதாவது, 181 நாடுகளில், 107வது இடத்திற்கு முன்னேறியுள்ளது. அப்படியென்றால், இலங்கையில் ஊழல் குறைந்துள்ளதா? இந்த CPI மூலம் என்ன அளவிடப்படுகிறது? ஊழலை எதிர்த்துப் போராட நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை இந்த பதிவில் பார்ப்போம்.

ஊழல் என்பது என்ன?

யாதேனும் ஒரு நபர் அல்லது நிறுவனத்திற்கு வழங்கப்பட்ட அதிகாரத்தை தவறாக பயன்படுத்துவது ஊழல் என்று கருதப்படும். பல காலமாக எம்முடைய நாட்டில் நிலையற்றதன்மை, பொருளாதார சிக்கல்களின் மத்தியில் அதிகாரம் தவறாக பயன்படுத்தப்பட்டது என்ற குற்றச்சாட்டை அடிக்கடி கேட்க முடிந்தது. அதிகாரம் தவறான முறையில் பாவிக்கப்படும் போது ஏற்படும் ஊழலால் நம்பிக்கை சிதைவது மட்டுமன்றி, ஜனநாயகம் பலவீனமடைகிறது. இன்னும் எளிமையாக சொல்வதானால், பொருளாதார அபிவிருத்திக்கு தடை ஏற்பட்டு, சமத்துவமின்மை, வறுமை, சமூக பிளவு மற்றும் சூழல் நெருக்கடிகள் உண்டாகின்றன.

CPI குறியீட்டால் அளவிடப்படுவது என்ன?

CPI குறியீடு மூலம் 181 நாடுகள் எடுக்கப்பட்டு, அந்த அந்த நாடுகளில் உள்ள ஊழலின் நிலைக்கு ஏற்ப நாடுகளை நிரல்படுத்தல் நடைபெறும். இந்த குறிகாட்டியில் பெற்றுக்கொள்ளும் புள்ளிகளுக்கு ஏற்பவே நாடுகளின் தரப்படுத்தல் இடம்பெறும். அந்த வகையில், 0 முதல் 100 வரையில் புள்ளி வீச்சு உள்ளது. அதில் ஒரு நாடு எடுக்கும் புள்ளி, 0க்கு அருகில் இருக்குமாயின், அல்லது மிக குறைவான புள்ளியை பெறுமெனின், அந்த நாட்டின் அரச கட்டமைப்பு ஊழல் செய்வதற்கு அதிக வாய்ப்புள்ளது என்று பொருள்படும். அதேவேளை, ஒரு நாட்டின் புள்ளி, 100க்கு அருகில், அல்லது, அதிகூடிய புள்ளியை பெறுமாயின், அந்நாடு, ஊழல் குறைவாக உள்ள, சுத்தமான நாடு என கருதப்படும்.

இந்த ஆண்டு குறிகாட்டியைத் தயாரிக்கும்போது ஒவ்வொரு நாட்டிலுள்ள ஊழல் தொடர்பில் பின்வரும் பல அளவுகோல்கள் கருத்தில் கொள்ளப்பட்டன: இலஞ்சம் மற்றும் அரச நிதியைத் தவறாகப் பயன்படுத்துதல், தண்டனைக்கு பயமின்றி தனிப்பட்ட லாபத்திற்காக அரசு அலுவலகங்களைப் பயன்படுத்துதல், அரசுத் துறையில் ஊழலைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கு அரசாங்கத்திடம் உள்ள திறன், ஊழல் நடைபெறுவதற்கான வாய்ப்பை அதிகரிக்க கூடிய அரசதுறையின் நிலைகள் மற்றும் அரச சேவையில் இடம்பெறும் உறவினர்களுக்குச் சலுகை வழங்கும் நியமனங்கள் (Nepotism).

இதற்கு மேலதிகமாக, நிர்வாகிகள் தங்கள் நிதி நலன்களை வெளிப்படுத்துமாறு உறுதிப்படுத்தும் சட்டங்கள், ஊழலைப் புகாரளிப்பவர்களுக்கான சட்டப் பாதுகாப்பு, குறுகிய லட்சியங்கள் மூலம் அரசைக் கைப்பற்றுதல் மற்றும் அரசுத் தகவல்களைப் பெறுவதற்கான அணுகல் போன்றவையும் அடங்குகின்றன.

2025 CPI குறிகாட்டியில் குறிப்பிடப்படும் விடயங்கள்

2025-ஆம் ஆண்டில் உலகின் ஊழல் மிகக் குறைந்த நாடாக டென்மார்க் தரவரிசைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஸ்காண்டிநேவிய நாடுகள் தரவரிசையின் முதல் 10 இடங்களுக்குள் பெருமளவில் உள்ளன. மிகக் குறைந்த புள்ளிகளுடன் தரவரிசையில் கீழே உள்ள நாடுகளில் தெற்கு சூடான், சோமாலியா மற்றும் வெனிசுலா ஆகியவை அடங்கும்

நாடு	தரவரிசை	புள்ளிகள்
டென்மார்க்	1	89
பின்லாந்து	2	88
சிங்கப்பூர்	3	84
நியூசிலாந்து	4	81
நோர்வே	4	81
ஸ்வீடன்	6	80
சுவிற்சர்லாந்து	6	80
லக்சம்பர்க்	8	78
நெதர்லாந்து	8	78
ஜெர்மனி	10	77
ஐஸ்லாந்து	10	77

மூலம்: Transparency International annual rankings

இலங்கைக்கு புள்ளிகள் வழங்கலாமா? 

கடந்த 10 வருட காலத்தில் CPI குறிகாட்டியில் இலங்கை பெற்றுக்கொண்ட புள்ளிகள் பின்வருமாறு:

வருடம்	தரவரிசை	புள்ளிகள்
2015	83	37
2016	95	36
2017	91	38
2018	89	38
2019	93	38
2020	94	38
2021	102	37
2022	101	36
2023	115	34
2024	121	32
2025	107	35

மூலம்: Transparency International annual rankings

இலங்கையின் புள்ளிகள் 32 முதல் 38 வரையிலான வரம்பிற்குள் இருப்பதால், ஊழல் மட்டத்தில் பெரிய மாற்றம் ஏற்படவில்லை. இருப்பினும், 2015 இலிருந்து 2026 வரையான காலத்திற்குள் தரவரிசையில் பாரிய மாற்றங்கள் நிகழ்ந்துள்ளன. பொருளாதார நெருக்கடி காலத்தில் இலங்கையின் தரவரிசை மோசமாக இருந்துள்ளது. 2024இல் இலங்கை 32 புள்ளிகளுடன் 121-வது இடத்திற்கு வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது. அந்த அடிப்படையில், 2025இல் இலங்கை 14 இடங்கள் முன்னேறி குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சியைப் பதிவு செய்துள்ளது.

2012 ஆம் ஆண்டிலிருந்து சில நாடுகள் ஊழலைக் குறைக்க நடவடிக்கை எடுத்துள்ள போதிலும், ஏனைய நாடுகள் அந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க முடியாமல் ஒரே இடத்திலேயே தேங்கி நிற்கின்றன. கருத்தில் கொள்ளப்பட்ட 181 நாடுகள் அல்லது பிராந்தியங்களில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மையானவற்றால் 50க்கும் குறைவான புள்ளிகளையே பெற முடிந்துள்ளது. இதற்காகப் பொதுமக்களே நஷ்டஈடு செலுத்த வேண்டியுள்ளது. ஊழல் காரணமாக நிதி குறைந்த வைத்தியசாலைகள், நிர்மாணிக்கப்படாத வெள்ளப் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் மற்றும் இளைஞர்களின் எதிர்பார்ப்புகளும் கனவுகளும் அழிந்து போயுள்ளன.

இலங்கையின் CPI தரவரிசை என்பது வெறும் எண் மட்டுமல்ல; இது முதலீட்டாளர்கள், அபிவிருத்தி பங்காளிகள் மற்றும் பொதுமக்களுக்கு நாட்டின் நிர்வாகக் கட்டமைப்பு மற்றும் நம்பகத்தன்மை குறித்து வழங்கப்படும் ஒரு சமிக்ஞையாகும். இலங்கையின் CPI தரவரிசையை மேம்படுத்துவது என்பது நாட்டின் மீதான நம்பிக்கையை மீண்டும் கட்டியெழுப்புவதாகும். வெளிப்படையான கொள்முதல் முறை, வலுவான ஊழல் எதிர்ப்புச் சட்டங்கள், சுதந்திரமான நீதித்துறை மற்றும் நிறுவன ரீதியான சீர்திருத்தங்கள் ஆகியவை பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மைக்கு நேரடியாகப் பங்களிக்கும். ஊழல் மற்றும் பலவீனமான நிர்வாக அமைப்புகளுக்குத் தீர்வுகாணாதவரை, நிலையான வளர்ச்சியை எட்ட முடியாது.

இலங்கை பொருளாதார ரீதியாக மீட்சியடைவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ள ஒரு சந்தர்ப்பத்தில், நிர்வாக மறுசீரமைப்பை ஒரு துணை உரையாடலாக கொள்ளக்கூடாது. அது நிலையான வளர்ச்சியின் மையப்புள்ளியாகும். உயர்ந்த CPI தரவரிசையினால் மாத்திரம் எமது பொருளாதார சவால்கள் ஒரே இரவில் தீர்ந்துவிடாது. ஆனால், ஊழல் மற்றும் நிறுவன ரீதியான பலவீனங்களுக்குத் தீர்வுகாணாத வரை நிலைமை சிறப்பாக அமையாது. எனவே, பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மை இலக்காக இருந்தால், நிறுவன ரீதியான ஒருமைப்பாடு அதன் அடிப்படையாக அமைய வேண்டும்.

வெளிப்படுத்தப்பட்ட கருத்துக்கள் எழுதியவரின் சொந்தக் கருத்துக்களாகும். அவை Advocata நிறுவகம் அல்லது நிறுவகத்துடன் இணைந்த எவரின் கருத்துக்களையும் பிரதிபலிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

கொவிட் -19 இன் பொருளாதாரத் தாக்கங்கள்

இந்த கட்டுரை ஒரு ஆங்கில கட்டுரையின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பாகும். ”Economic implications of COVID-19”

கொவிட்-19 இலங்கை பொருளாதாரத்தில் குறிப்பிடத்தக்க பொருளாதார தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை. இந்த தாக்கங்களில் வேலை நாட்களின் எண்ணிக்கையை நேரடியாகக் குறைத்தல் மற்றும் வைரஸ் பரவுவதைத் தடுக்க தேவையான சமூக இடைவெளி, நோய்த் தொற்றினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களைக் கையாளுவற்கான மருத்துவ செலவுகள் மற்றும் பாதிக்கப்படக் கூடியவர்கள் மற்றும் தேவையான சமூக இடைவெளி  தொடர்பான அறிவுறுத்தல்களைப் பின்பற்றத் தயாராக இல்லாதவர்களுக்கு ஏற்படக் கூடிய பாரிய தொற்றுப் பரவலைத் தடுப்பதற்கான செலவுகள் ஆகியன உள்ளடங்கும். 

வருமானத்தில் உடனடி விளைவு இருக்கும் என்றாலும், வைரஸ் பரவுவதைத் தடுக்கப் பயன்படுத்தப்படும் கொள்கைகளிலிருந்து நடுத்தர மற்றும் நீண்ட கால விளைவுகள் ஏற்படும். நோய்த்தொற்றுகளின் வீதத்தைப் பொருத்தவரை, இதுவரை நாங்கள் சிறப்பாகச் செய்துள்ளோம். பிரச்சினை என்னவென்றால், அதிக எண்ணிக்கையிலான பொலிஸ் மற்றும் இராணுவ வீரர்களை ஈடுபடுத்தி நோய்தடுப்புப் பொறிமுறையை நம்மால் பராமரிக்க முடியுமா  என்பதாகும். 

பொருளாதாரத்திற்கான இந்த அதிர்ச்சியானது நாம் சந்தித்த (2008-2012) உலகளாவிய நிதி நெருக்கடியைவிட பெரியதும் மற்றும் ஆழமானதுமாகும். எமது முக்கிய ஏற்றுமதி சந்தைகளான அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் ஆகியன மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் வளர்ச்சி விகிதங்களில் குறைவுகளை சந்தித்தமை காரணமாக அந்த நெருக்கடியின் வரையறுக்கப்பட்ட விளைவு காணப்பட்டது. உயிர்த்த ஞாயிறு குண்டுவெடிப்பு எமது சுற்றுலாத் துறையில் வலுவான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியதுடன் கொவிட்-19 தாக்கியபோது அதிலிருந்து நாங்கள் முழுமையாக மீளவில்லை. ஆனால் விளைவானது  ஒப்பீட்டளவில் சிறியதாகும் ஒரு துறைக்கு வரையறுக்கப்பட்டதாகவும் இருந்தது.

ஆரம்ப நிலைமைகள்

கொவிட்-19 தாக்கியபோது நாங்கள் ஏற்கனவே பொருளாதார ரீதியாக பலவீனமான நிலையில் இருந்தோம். 2019 ஆம் ஆண்டின் முதல் பாதியில் எங்கள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் வளர்ச்சி விகிதம் 2.6% ஆக இருந்தது, கொவிட் -19 இன் தாக்கத்துடன் கணிசமான சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் பெரிய உட்பாய்ச்சல்கள் இல்லாமல், குறிப்பாக நேரடி வெளிநாட்டு முதலீடு இன்றி, எமது சராசரி வளர்ச்சி விகிதத்தை மீட்டெடுப்பதனை (மூன்று தசாப்தங்களுக்கு 4% சராசரி) எதிர்வரும் மூன்று முதல் ஐந்து ஆண்டுகளில் அடைவதற்குக் கடினமாக இருக்கும்.

2018 உயிர்த்த ஞாயிறு குண்டுவெடிப்புக்குப் பிறகு சுற்றுலாத்துறையின் வருமானம் கணிசமாகக் குறைவடைந்தது. சுற்றுலாத்துறையின் உடனடி எதிர்காலம் நன்றாகத் தெரியவில்லை. எங்கள் ஏற்றுமதிகள் நடப்புக் கணக்கில் பணம் செலுத்தும் அளவுக்கு உதவுவதற்குப் போதுமான அளவில் அதிகரிக்கவில்லை. இதற்கிடையில், கடன் வாங்கிய நிதியின் ஒரு பகுதி உட்பட நமது அந்நிய செலாவணி ஒதுக்கமானது சுமார் 7.0 பில்லியன் டொலராக குறைவானதாகவே உள்ளது. இறுதியாக, எதிர்வரும் 2020-2023 ஆகிய நான்கு ஆண்டுகளில் 16 .0 பில்லியன் டொலர் பெறுமதியுயான பாரிய கடனை திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும்.

கொவிட் -19 இன் பொருளாதாரத் தாக்கம்

வைரஸ் பரவலின் கணிசமான பொருளாதார தாக்கத்தை நாம் நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் எதிர்பார்க்கலாம், பிந்தையது முந்தையதை விட முக்கியமானது. வழங்கப்பட்ட நேரடி தாக்கம் என்னவென்றால், இன்றுவரை ஊழியப்படையானது மெய்நிகர் தனிமைப்படுத்தலில் உள்ளது. வைரஸ் பரவுவதைத் தடுப்பதற்கான நடவடிக்கைகளுக்கு இதற்கு முன்னர் வரவுசெலவுத் திட்டத்தில் உள்ளடக்கப்படாத நிதிகள் செலவு செய்யப்படும். மேலும், நிவாரண நடவடிக்கைகளுக்கு அதிக செலவு ஏற்படும்.

சிறப்பு நிதி ஒதுக்கீடு காணப்பட வேண்டும். மற்ற நாடுகளின் அனுபவத்தைப் பார்த்தால் இந்த நோய்த்தொற்றுகள் அதிகரிக்கும், ஆனால் சரியான நெறிமுறைகளைப் பின்பற்றினால் குறிப்பாக சமூக இடைவெளி மூலம் நமது நோய்த்தொற்றுகள் குறைவாகவே இருக்கும். நோய்த்தடுப்பு மற்றும் சிகிச்சைக்கான மருத்துவ சேவைகளுக்கான அணுகலை வழங்க சரியான நடைமுறைகளைப் பின்பற்றுவதன் மூலம் அவற்றின் தாக்கத்தை நாம் குறைக்க முடியும். அதிக பரிசோதனைகளை மேற்கொள்ளல் மற்றும் பயிற்சி பெற்ற தொற்றுநோயியல் நிபுணர்களை நம்புவது உதவும்.

பொருளாதாரத்தில் வைரஸின் நேரடித் தாக்கமானது, அனைத்து துறைகளிலும் உற்பத்தி கிட்டத்தட்ட ஒரு முழு நிறுத்தத்திற்கு வந்துள்ளமையால்  வெளியீடு குறைந்துள்ளதுடன், ஊரடங்கு உத்தரவு திரும்பப் பெறப்பட்ட பகுதிகளில் மட்டுமே அதிகரிக்கப்படுகின்றது. ஆனால், பெரும்பாலான தொழிலாளர்கள் அதிக சனத்தொகை கொண்ட கொழும்பு, கம்பாஹா மற்றும் களுத்துறை ஆகிய மூன்று பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்களாகவிருப்பதுடன்  அவர்கள் இன்னும் தங்கள் வீடுகளிலே உள்ளனர்.

தேசிய வருமானத்தைப் பொறுத்தவரை - ஊதியங்கள், இலாபங்கள் மற்றும் வட்டி வருமானங்கள் அண்மைக் காலத்தில் மிகக் குறைவாகவே இருக்கும். இது மீட்டெடுப்பதற்கு மிகவும் தேவையான கொள்கைகளை உருவாக்குகிறது. அவசரகாலத்தை நாங்கள் சமாளிக்கும் அதே வேளை, முறையான கொள்கைகளுக்கு நாம் அண்மைய எதிர்காலத்திற்கு அப்பால் சிந்திக்க வேண்டும். இந்த அவசர நிலைமைக்கு எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகள் நடுத்தர மற்றும் நீண்ட காலத்திற்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்.

கொவிட் -19 தாக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான அரசாங்க நிகழ்ச்சிகள்

நிவாரண நடவடிக்கைகளின் முழு பட்டியலையும் அரசாங்கம் முன்மொழிந்துள்ளது. இதில் பின்வருவன உள்ளடங்கும்:

• வருமான வரி செலுத்துவதற்கான தயவுக்காலங்கள். மற்றும் சேர்பெறுமதி வரி, வாகன அனுமதிப் பத்திரம் புதுப்பித்தல், தண்ணீர்க் கட்டணங்களை செலுத்துதல் மற்றும் ரூ. 15,000 இற்குக் குறைந்த  ஆதன வரிகளைச் செலுத்துதல், 50,000 க்கும் குறைவான மாதாந்த  கனட்டைப் பட்டியல்களைச் செலுத்துவதற்கு ஏப்ரல் 30 ஆம் திகதி வரை நீடிப்பு வழங்குதல்.

• முச்சக்கர வண்டிகளின் குத்தகை கடன் கொடுப்பனவுகளை ஆறு மாதங்களுக்கு இடைநிறுத்துதல்.

• மே 30 வரை அரசாங்க மற்றும் தனியார் துறை ஊழியர்களிடமிருந்து கடன் தொகையை மீளஅறவிடாமை.

• ரூபா. 1 மில்லியனுக்கும் குறைவான தனிநபர் கடன்களை திருப்பிச் செலுத்துவதை இடைநிறுத்துதல்.

• பயிற்சியைப் பின்பற்றுவதற்குத் தெரிவு செய்யப்பட்ட பட்டதாரிகளுக்கு ரூபா. 20,000 கொடுப்பனவு வழங்கப்படுதல்.

• நோய்த்தடுப்பு நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடும் சுகாதாரப் பணியாளர்கள் மற்றும் சிவில் பாதுகாப்புப் பணியாளர்களுக்கான அக்ரஹாரா காப்புறுதிச் சலுகைகளை இரட்டிப்பாக்குதல்.

• சுற்றுலா மற்றும் தைத்த ஆடைத் துறைகளைச் சேர்ந்த சிறிய மற்றும் நடுத்தர முயற்சியாண்மைகளுக்கு (SME) ஆறு மாத கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்கு காலம் தாழ்த்துதலை வழங்குதல்.

• பணச் சந்தையை உறுதிப்படுத்துவதற்காக இலங்கை வங்கி, மக்கள் வங்கி, தேசிய சேமிப்பு வங்கி, ஊழியர் சேலாப நிதி மற்றும் ஊழியர் நம்பிக்கை நிதி ஆகியன கூட்டாக திறைசேரிப் பிணையங்கள் மற்றும் பத்திரங்களில் 7% வட்டி வீதத்தில் முதலீடு செய்தல்

இந்த நடவடிக்கைகள் எதுவும் விலை முறையை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. பெரும்பாலானவை வழிகாட்டல்கள், கட்டளைகள் மற்றும் தொகைரீதியான நடவடிக்கைகளின் அடிப்படையில் அமைந்தவையாகும்.

நிவாரணம் வழங்குவதற்கான மேலதிக நடவடிக்கைகளில் பின்வருன  அடங்குகின்றன

• கடனட்டைகளில் உள்நாட்டு கொடுக்கல்வாங்கல்களில் அதிகபட்சம் 15% வட்டி விகிதம் ரூ. 50,000 வரை மற்றும் குறைந்தபட்ச மாதாந்த கட்டணங்களில் 50% குறைப்பு.

• அனைத்து வங்கி கிளைகளும் ஊரடங்கு உத்தரவு இல்லாத நேரங்களில் திறந்திருத்தல்.

• துறைமுகங்கள், சுங்கம் மற்றும் பிற ஒழுங்குமுறை அமைப்புகள் அத்தியாவசிய உணவு, உரம், மருந்துகள் மற்றும் எரிபொருளை தொடர்ந்து தொடர்புடைய நபர்களுக்கு வழங்குதல்.

• சமுர்த்திப் பயனாளிகள் மற்றும் சமுர்த்தி அட்டை வைத்திருபவர்களுக்கு வட்டி இல்லாத முற்பணம்  அல்லது 10,000 ரூபாவை  சமுர்த்தி வங்கிகள் மூலம் வழங்குதல்.

• சமுர்த்தி அதிகாரசபையானது உடனடியாக குறைந்த வருமானம் கொண்ட குடும்பங்களுக்கு சத்துணவுப் பொருட்களுக்கான உரித்துச் சான்றிதழ்களை வழங்க வேண்டும்.

• சதொச மற்றும் கூட்டுறவு விற்பனை நிலையங்களுக்கு சேர்பெறுமதி வரி மற்றும் பிற வரிகளிலிருந்து விலக்களித்தல்.

• உடல்நலம் மற்றும் சமூக பாதுகாப்புக்கு நிவாரணம் வழங்குவதற்காக ஜனாதிபதி நிதியத்தில் இலங்கை வங்கியில் இல் ஒரு சிறப்பு கணக்கு திறக்கப்பட்டது. ரூ. 100 மில்லியன் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. வாரந்தோறும் அரிசி, பருப்பு மற்றும் உப்பு வழங்கப்படுதல். உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு நன்கொடையாளர்கள் இந்த நிதியில் பங்களிப்பதற்காக வரி மற்றும் அந்நிய செலாவணிக் கட்டுப்பாடுகள் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டன.

இந்த நடவடிக்கைகள் அனைத்தும் இருந்தபோதிலும், ஏழைகளுக்கும் குறிப்பாக வேலையற்றோர் மற்றும் சுயதொழில் செய்பவர்களுக்கும் பொருளாதார நிவாரணம் வழங்குவது கடினம். சமுர்த்தி சரியாக இலக்கு வைக்கப்படவில்லை என்பதே இதற்குக் காரணமாகும். உதவி பெறத் தகுதியான சிலருக்கு இந்த வருமான இடமாற்றங்களுக்கு அணுகல் இல்லை, அதிக வருமானம் உள்ள ஏனையோர் சமுர்த்தி நிதியைப் பெறுகிறார்கள். தகுதியான ஏழைகளுக்கு உதவ எமது எதிர்கால திட்டங்களில் இந்த பிரச்சினை தீர்க்கப்பட வேண்டும்.

சிலி போன்ற பிற நாடுகளில் விரிவான குடும்ப மற்றும் வருமான தரவுகளின் அடிப்படையில் வருமான பரிமாற்ற முறை உள்ளது. சமுர்த்தி பெறாதவர்கள் மற்றும் மிகவும் ஏழ்மையானவர்களுக்கு பங்கீட்டு அட்டைகளை வழங்குவதற்கு எமது அரசாங்கம் எடுத்திய சமீபத்திய முயற்சி உதவியாக இருக்கும். ஆனால் நடுத்தர முதல் நீண்ட காலத்திற்கு, நாம் சமுர்த்தி திட்டத்தை சீர்திருத்தி தகுதியானவர்களுக்கு நன்மைகளை வழங்குவதை இலக்காகக் கொள்ள வேண்டும்.

இதற்கிடையில், இலங்கை மத்திய வங்கியானது கடன் கட்டுப்பாடுகள் மூலம் இறக்குமதி கட்டுப்பாடுகளை அறிமுகப்படுத்துகிறது, இது பொருளாதாரத்தில் நடுத்தர மற்றும் நீண்ட கால சிதைவுகளை உருவாக்கி அதிக பணவீக்கத்திற்கு வழிவகுக்கும். இந்தக் கொள்கைகள் மூலம், போட்டி பரிமாற்ற வீதம் உட்பட பொருளாதாரத்தை நிர்வகிக்க விலைகளைப் பயன்படுத்துவதை விட தொகைரீதியான நடவடிக்கைகளில் அதிக நம்பகத்தன்மையை இது குறிக்கிறது. விலை முறை பயன்படுத்தப்படாதபோது, ​​பகுத்தறிவற்ற ஒதுக்கீடு மற்றும் ஊழலை வளர்க்கும் ஒரு அதிகாரம் அல்லது “ஸார்” மூலமாக அளவுகளை ஒதுக்க வேண்டி ஏற்படும்.

முடிவுகள்

கொவிட்-19 ஆல் உருவாக்கப்பட்ட குறுகிய கால சூழ்நிலையை, குறிப்பாக நுகர்வு தரப்பில் தீர்வு காண ஜனாதிபதியால் முன்மொழியப்பட்ட நடவடிக்கைகள் பொருத்தமானவையாகும். ஆனால் தனியார் மருந்தகங்களை மூடுவது போன்ற முழுமையான பணிநிறுத்தங்கள் நீரிழிவு, நாள்பட்ட இதய நோய் மற்றும் ஆஸ்துமா போன்ற தினசரி மருந்துகள் தேவைப்படுபவர்களின் சுகாதாரத் தரங்களைப் பராமரிப்பதற்கு எதிர்மறையானவை. தனியார் மருந்தகங்களை திறக்க அனுமதிப்பது போன்று கட்டுப்பாட்டை தளர்த்துவது சாத்தியமானது என்று கண்டறியப்பட்டது.

இருப்பினும், நாங்கள் ஏற்கனவே பலவீனமான ஆரம்ப நிலைமைகளிலிருந்து தொடங்குவதால், இந்தப் பணி எளிதானதல்ல. மேலும், இது பொருளாதாரத்தை கட்டுப்படுத்துவதற்கும், பொருளாதாரத்தில் அரசாங்கத்தின் பங்கை விரிவாக்குவதற்கும் அதிகாரத்தை அதிகம் பயன்படுத்துவதற்கான ஆபத்தைக் கொண்டுள்ளது. சில நேரங்களில், அதை குறைத்துப் பயன்படுத்துவது, வருமான இடமாற்றங்கள் உள்ளிட்ட நிவாரண நடவடிக்கைகளை செயல்படுத்துவது பொது சேவையை பெரிதும் சார்ந்துள்ளது. இது திறமையாகவும் விரைவாகவும் செயல்படுவதாகத் தெரியவில்லை.

அரசாங்கத்தின் கையை மிகைப்படுத்தி அரசாங்கத்திற்கு கூடுதல் மற்றும் நிரந்தர அதிகாரத்தை வழங்குவதற்கான ஆபத்தை கொண்டுள்ளது. அந்த சோதனையின் முடிவுகளை 1970-1977 காலகட்டத்தில், வருமான உச்சவரம்புகளுடன், நெல் போக்குவரத்து மீது 100% இறக்குமதி கட்டுப்பாடுகளுடன் நாம் கண்ணுற்றோம். அரசாங்கத்தின் அதிகமாகத் தலையீடு செய்தமை அந்த காலகட்டத்தில் பேரழிவு தரும் முடிவுகளுக்கு வழிவகுத்தது. மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் வளர்ச்சி விகிதம் வீழ்ச்சியடைந்தது, வேலைவாய்ப்பைப் போலவே வாழ்க்கைத் தரத்திலும் அபரிதமான வீழ்ச்சி ஏற்பட்டது.

இலங்கை மத்திய வங்கியானது கடன் அளவில் செல்வாக்குச் செலுத்துவதற்கு நேரடி தொகையியல் நடவடிக்கைகளைத் தவிர்ப்பது நல்லது. இது கொவிட்-19 அதிர்ச்சியைக் கையாள்வதற்கான பொருளாதாரத்தின் நெகிழ்வுத்தன்மையைக் குறைக்கும் மற்றும் ஒதுக்கங்களை  முகாமை செய்வது  உள்ளிட்ட தொகைரீதியான நடவடிக்கைகளுக்கான அதன் விருப்பத்தை குறிப்பாக நெகிழ்வான மற்றும் போட்டி பரிமாற்ற வீதங்களைத் தவிர்த்தல்.

நேரடி நடவடிக்கைகள் போட்டி இல்லாத பொருளாதாரத்திற்கு வழிவகுக்கும், குறிப்பாக நமது ஏற்றுமதி வளர்ச்சிக்கு தீங்கு விளைவிக்கும். இறக்குமதியை நேரடியாக தடை செய்வது ஏற்றுமதிக்கு எதிரான ஒரு சார்பை உருவாக்கும். பொருளாதாரத்தின் உற்பத்தித்திறனை உயர்த்துவதன் மூலம் நமது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் வளர்ச்சி விகிதத்தை உயர்த்துவதற்கு ஊக்குவிக்கும் சீர்திருத்தங்களில் நாம் தங்கியிருக்க வேண்டும். குறுகிய காலத்தில் என்ன செய்யப்பட்டுள்ளது என்பது அவசியமாக இருக்கலாம். ஆனால் நடுத்தர மற்றும் நீண்ட கால வளர்ச்சியை உறுதிப்படுத்த இது போதாது.

வெளிப்படுத்தப்பட்ட கருத்துக்கள் எழுதியவரின் சொந்தக் கருத்துக்களாகும். அவை எட்வகாடோ நிறுவகம் அல்லது நிறுவகத்துடன் இணைந்த எவரின் கருத்துக்களையும் பிரதிபலிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

இலங்கையின் பலவீனமான பொது நிதிகள் கொவிட்-19 இலிருந்தான பொருளாதார அதிர்ச்சிகளை மேலும் அதிகப்படுத்தும்

இந்த கட்டுரை ஒரு ஆங்கில கட்டுரையின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பாகும். ”Sri Lanka’s weak public finances will exacerbate economic shocks from COVID-19”

இலங்கையின் தளம்பும் பொது நிதியானது கொவிட்-19 இன் வீழ்ச்சி மூலம் மற்றொரு அடியைப் பெற உள்ளது. ஒரு தொற்றுநோயின் மிக முக்கியமான அம்சம் எப்போதும் மனித செலவாகவிருந்தபோதிலும் வைரஸின் பரவல் பொருளாதாரத்திற்கு முக்கியமான விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது. சுகாதாரம், போக்குவரத்து, விவசாய மற்றும் சுற்றுலாத் துறைகள் உட்பட பல வழிகள் மூலம் தொற்றுநோய் ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரத்தை பாதிக்கிறது என்று ஆய்வுகள் குறிப்பிடுகின்றன. எல்லைகள் மூடப்பட்டு உலக சந்தைகள் மெதுவாக இருப்பதால்; வர்த்தகம் பாதிக்கப்படுகிறது, எனவே ஏற்றுமதிகள் பாதிக்கப்படுகின்றன.

இலங்கையின் ஏற்கனவே பாதிக்கப்பட்டுள்ள சுற்றுலாத் துறை மேலும் பாதிக்கப்படும், மேலும் சில முக்கிய ஏற்றுமதியாளர்களின் கட்டளைப் புத்தகங்கள் அடுத்த காலாண்டில் பாதிக்கப்படும். சர்வதேச விநியோகச் சங்கிலிகள் ஒப்பந்த ஏற்றுமதிகள் தடைப்பட்டிருப்பதால், சந்தைகள் கூறுகளாக மீண்டும் திறக்கப்படும் போதும், மூலப்பொருட்கள் குறுகிய விநியோகத்தில் இருக்கக்கூடும். இறக்குமதி செய்யப்பட்ட மூலப்பொருட்கள் பற்றாக்குறை ஏற்படுவதால் விநியோகச் சங்கிலியில் ஏற்படும் தாக்கமானது உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்களைக் கூட பாதிக்கும். விவசாயமானது இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உரங்கள், பூச்சிக்கொல்லிகள், நடுகைப் பொருட்கள் மற்றும் இரசாயனப் பொருட்கள்  ஆகியவற்றில் தங்கியுள்ளது. உள்ளூர் தொழிற்சாலைகள் மூலப்பொருட்கள், கூறுகள் மற்றும் உதிரிப்பாகங்களை வெளிநாடுகளிலிருந்து பெறுவதனால் மேலும் அவை முழு இயல்திறனில் வேலை செய்ய முடியாமல் போகலாம்.

காசுப் பாய்ச்சலானது நின்று போய், கடன்கள் அதிகரிக்கும் போது, ​​பல வணிகங்களால் அதனைச் சமாளிப்பது கடினம். 2008/10 ஆம் ஆண்டு உலக நிதி நெருக்கடியின் போது, ​​உற்பத்தி நிறுவனங்களிடையே, குறிப்பாக ஆடைத் துறையில் ஆட்குறைப்பு காரணமாக 90,000 இலங்கையர்கள் வேலை இழந்தனர். தற்போதைய நெருக்கடியின் தாக்கம் அதைவிட மோசமாக இருக்க வாய்ப்புள்ளது, ஏனெனில் நிதி நெருக்கடியைப் போலன்றி, இந்த தொற்றுநோய் தாக்கம் முன்னேறிய நாடுகளுக்கு மட்டும் வரையறுக்கப்பட்டதல்ல. ஏற்றுமதி சந்தைகளின் இழப்பு காரணமாக அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகள் பாதிக்கப்பட்டன, ஆனால் அவற்றின் உள்நாட்டு சந்தைகள் பாதிக்கப்படவில்லை. இந்த தொற்று அபிவிருத்தி அடைந்த மற்றும் அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகளை பாதிக்கிறது. அன்றாட ஊதியம் பெறுபவர்கள் தங்களது ஏற்கனவே நிச்சயமற்ற வருமானங்கள் மேலும் குறைந்து போவதைக் காண்பார்கள். சிறு வியாபாராங்கள் கடுமையாக பாதிக்கப்படும்.

இதன் பொருள் வளர்ச்சி மேலும் குறையும் என்பதாகும். வரவு செலவுத் திட்ட பற்றாக்குறையானது வருமான வீழ்ச்சி மற்றும் அதிகரித்த செலவினங்கள் காரணமாக இரட்டிப்பாகும். குறைந்த அளவிலான செயல்பாடு என்பது வரிச் சேகரிப்பின் குறைந்த அளவைக் குறிக்கிறது. விற்பனை மற்றும் இறக்குமதி குறைந்து வருவதால், சேர்பெறுமதி வரி மற்றும் இறக்குமதி வரிச் சேகரிப்புக்கள் குறையும். வணிக இலாபங்கள் குறையும்போது, ​​வருமான வச் சேகரிப்பு குறையும். இதற்கிடையில், தொற்றுநோய்க்கு பதிலளிக்கும் விதமாக அரசாங்கத்திற்கான சுகாதார செலவுகள் (சோதனை கருவிகள் முதல் மருத்துவமனை செலவுகள் வரை) மற்றும் நிவாரண நடவடிக்கைகளுக்கான செலவுகள் உயரும். இதனால் வரவுசெலவுத் திட்டப் பற்றாக்குறை விரிவடையும் மற்றும் அரசாங்கம் மேலும் கடன் வாங்க வேண்டியிருக்கும். இலங்கையின் வட்டிப் பற்றுச்சீட்டு இந்த ஆண்டிற்கு மட்டும் ரூ .1 டிரில்லியன் ஆகும்.

பொது நிதி வலுவானதாக இருந்தாலும், இது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க சவாலாக இருக்கும், ஆனால் தொடங்குவதற்கு ஆரோக்கியமற்ற இலங்கையின் நிதி - சமீபத்திய வரி வெட்டுக்களால் பலவீனமடைந்தது. வீழ்ச்சியை மதிப்பிடுவது கடினம், ஆனால் கிடைக்கக்கூடிய கொள்கை விருப்பங்களை மதிப்பிடுவதற்கு முதன்மை சிக்கல்களை மறுபரிசீலனை செய்வது பயனுள்ளதாக இருக்கும்.

இலங்கை 2016 ஜூன் மாதத்தில் சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் 1.5 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் பெறுமதியான வசதியைப் பெற்றது. இது 1950 ஆம் ஆண்டில் இந்த நிதியத்தில் இணைந்ததிலிருந்து இவ்வாறு பெற்ற 16 வது நிகழ்வாகும்- இது அடிப்படை சிக்கல்களின் முறையான மற்றும் நீண்டகால தன்மையைக் குறிக்கிறது. சமீபத்திய சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் திட்டத்தின் ஒட்டுமொத்த நோக்கம் "வரி வருவாயில் இரண்டு தசாப்த கால சரிவை மாற்றியமைத்தல் மற்றும் பொது நிதிகளை ஒரு நிலையான நடுத்தர கால கட்டத்தில் வைத்தல்" ஆகும். வரவுசெலவுத் திட்டப் பற்றாக்குறையை குறைக்க அரசாங்க வருவாயை அதிகரிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட இந்த திட்டம், எனவே அரசாங்கத்தின் கடன் (பற்றாக்குறைகள் குறையும்போது, ​​கடன் வாங்க வேண்டிய அவசியம் குறைகிறது) குறைகின்றது.

பிரபலமான கற்பனையில், சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் திட்டங்கள் சிக்கன நடவடிக்கைகளுடன் தொடர்புடையவை: அரசாங்க செலவினங்களைக் குறைத்தல், இது சமூக மற்றும் நலச் செலவுகளை எதிர்மறையாக பாதிக்கிறது. செலவினக் குறைப்பு சமூக நலத்திட்டங்களைக் குறைத்து வரவுசெலவுத் திட்டப் பற்றாக்குறையை மூடுகிறது. முந்தைய ‘நல்லாட்சியின்’ கீழ், இலங்கை இதற்கு நேர்மாறாக நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டது: பற்றாக்குறையை ஈடுகட்ட வரிகளை அதிகரித்தது. செலவினம் தீண்டப்படாமல் விடப்பட்டதால் உண்மையில், தொடர்ந்து அதிகரித்தது.

துரதிர்ஷ்டவசமாக, அரசாங்க வருவாயின் பெரும்பகுதி நுகர்வு வரி குறிப்பாக சேர்பெறுமதி வரி வடிவத்தின் மூலம் வருகிறது, எனவே அதிகரித்த வரியின் சுமை பொது மக்கள் மீது எப்படியும் விழுந்தது, இது கடுமையான அதிருப்தியைத் தூண்டியது. வருமான வரியும் அதிகரிக்கப்பட்டது, வணிக சமூகத்தை கோபப்படுத்தியது. இவ்வாறு அரசாங்கம் குறிப்பிடத்தக்க வகையில் வேறுபட்ட தரப்பினரின் கோபத்திற்குள்ளாகி மற்றும் மிகவும் செல்வாக்கற்ற நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டது.

பொது நிதி ஓரளவு மேம்பட்டது, ஆனால் ஒருபோதும் வலுவடையவில்லை. 2019 ஏப்ரலில் நடந்த தாக்குதல்களால் விடயங்கள் மீண்டும் நழுவத் தொடங்கின. 2019 நவம்பரில் சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் மீளாய்வானது "குறிப்பிடத்தக்க வருமானப் பற்றாக்குறையின் காரணமாக நிதி இலக்குகள் இனி அடைய முடியாது" என்று குறிப்பிட்டது.

2019 நவம்பர் மாத ஜனாதிபதித் தேர்தலைத் தொடர்ந்து, புதிய அரசாங்கம் டிசம்பரில் பெரும் வரி வெட்டுக்களை அறிவித்தது. வரி அதிகரிப்பின் செல்வாக்கற்ற தன்மையைக் கருத்தில் கொண்டு, பொதுமக்கள் விரக்திக்கு பதிலளிப்பது தவறு அல்ல, ஆனால் குறைப்புக்களின் விரிவானது வியக்க வைக்கிறது. பெருநிறுவன வருமான வரி 28% முதல் 24% வரை குறைக்கப்பட்டது, சேர்பெறுமதி வரியானது (VAT) 15% முதல் 8% வரை அரைவாசியாகக் குறைக்கப்பட்டது; நிறுத்தி வைத்தல் வரி, நாட்டைக் கட்டியெழுப்பும் வரி மற்றும் பொருளாதார சேவை கட்டணம் ஆகியன அகற்றப்பட்டன. சீர்குலைந்த பொருளாதாரத்திற்குப் புத்துணர்ச்சியளிப்பதே இதன் நோக்கமாகும், ஆனால் செலவானது - அரசாங்க வருவாயில் கால் பகுதி அல்லது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 3-4% பொது நிதிகளை சீர்குலைத்தது.

2020 பெப்ரவரி 7 ஆம் திகதியன்று, சர்வதேச நாணய நிதியம்: “விரிவாக்கப்பட்ட நிதி வசதியினால் (EFF) ஆதரிக்கப்படும் திட்டத்தின் கீழ் முதன்மை மிகை இலக்கானது பலவீனமான வருமான செயல்திறன் மற்றும் அதிகமான செலவினங்கள் காரணமாக  2019 ஆம் ஆண்டில் கணிசமான அளவு வித்தியாசத்தால் தவறவிடப்பட்டதாக மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 0.3 சதவீத பற்றாக்குறையுடன் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.” நிதியின் படி, இலங்கையின் 2020 வரவுசெலவுத் திட்டப் பற்றாக்குறையானது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 7.9% ஆக உயரக்கூடும், இது 2015 இற்குப் பின்னரான மிக உயர்ந்த வீதமாகும். தொற்றுநோயைப் பொறுத்தவரை, இது நம்பிக்கையுடன் கூடியதாகும். 2019 ஆம் ஆண்டிற்கான பற்றாக்குறை 6.5% ஆக இருந்தது, ஆனால் நிதி அமைச்சின் கூற்றுப்படி, “2019 ஆம் ஆண்டிற்கான உண்மையான வரவுசெலவுத் திட்டப் பற்றாக்குறையானது 8 சதவீதத்திற்கு மேல் இருந்திருக்க வேண்டும்”, ஏனெனில் ரூபா .367 பில்லியன் செலவுகள் செலுத்தப்படாமலும், ஆண்டு முடிவில் கணக்கிடப்படாமலும் இருந்தன. 

இதற்கிடையில், தரப்படுத்தல் முகவராண்மைகள் ஃபிட்ச் (Fitch) மற்றும் எஸ் என்ட் பி (S&P) ஆகியன ‘நிலையானதாகவிருந்த’ இலங்கையின் கடன் பற்றிய கண்ணோட்டத்தை “எதிர்மறை” ஆகக் குறைத்தன. இலங்கையின் ஏற்கனவே தள்ளாடும் பொது நிதி இப்போது கொவிட்-19 இன் கூடுதலான பொருளாதார அதிர்ச்சியை சமாளிக்க வேண்டும். 

பொது சுகாதார அவசரநிலை மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய மனித செலவு ஆகியவற்றைக் கையாள்வது கொள்கை வகுப்பாளர்களின் மனதில் இருக்க வேண்டும். ஆயினும்கூட தெளிவான பார்வை கொண்ட பொருளாதாரச் சிந்தனையானது சமமாக முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருக்கும், மேலும் குறிப்பாக நமது சமூகத்தின் மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களுக்கு மனித செலவில் நேரடி தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். இதனால்தான் ஒரு முடக்கம் அல்லது முழுமையான ஊரடங்கு உத்தரவின் ஒப்பீட்டு செலவுகளை எடைபோடுவது முக்கியம்.

அரசாங்கத்திற்கு மிகப்பெரிய தலைவலி வெளிநாட்டுக் கடனை நிர்வகிப்பதாகும். மத்திய வங்கியின் புதிதாகத் தயாரிக்கப்பட்ட நடுத்தர கால கடன் மூலோபாயம் இனி இருக்காது என்ற அனுமானங்களின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது - நடுத்தர காலத்திற்கு 5 சதவீத மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் வளர்ச்சி, 5 சதவீத பணவீக்கம் மற்றும் வரவுசெலவுத் திட்டப் பறறாக்குறை 3.5 சதவீதம். நடுத்தர கால மூலோபாயம் சிதைவடையும் நிலையில், முதிர்ச்சியடைந்த கடனை அரசாங்கத்தால் நீடிக்க முடியுமா?

2020 பெப்ரவரியில் மொத்த ஒதுக்கங்கள் 4.6 மாத இறக்குமதிக்கு சமமான 7.9 பில்லியன் அமெரிக்க டொலரர்களாக இருந்தது. 2020 ஆம் ஆண்டில் வெளி கடன் திருப்பிச் செலுத்துதல் 5.6 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களாகும். இது சீனாவிலிருந்து 500 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர் கடனால் பகுதியளவில் மீள்நிதியளிக்கப்பட்டுள்ளது, இது மேலும் 700 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களை வழங்குவதாக உறுதியளித்ததாக கூறப்படுகிறது . குறைந்தபட்சம் மூன்று மாத இறக்குமதியைப் பராமரிக்கும் அதே வேளையில், இந்த ஆண்டின் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்த விரும்பினால் குறைந்தபட்சம் 2-2.5 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களை திரட்ட நாடு எதிர்பார்க்கிறது.

அதன் பொது நிதி ஒழுங்கீனங்கள் காரணமாக, சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் திட்டம் தடம் புரண்டதுடன் தவிர்க்க முடியாத கடன் தரமிறக்குதல் காரணமாக, கடன் வாங்க சந்தைக்கு திரும்புவது சாத்தியமில்லையென தரப்படுத்தல் முகவராண்மைகளினால் எதிர்பார்க்கப்படுகின்றது. இவ்வாண்டு முதிர்ச்சியடையும் இலங்கையின் இறையாண்மை பத்திரங்களின் வருவாய் அதிகரித்துள்ளது. இதை எழுதும் நேரத்தில், முதலீட்டாளர்கள் தற்போதைய வருமானத்தில் 101 சதவிகித அதிகரிப்பினைக் கேட்கிறார்கள், அடுத்த ஆண்டு முதிர்ச்சியடையும் பத்திரங்கள் 44% ஆகும். ஒரு புதிய சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் திட்டம் சந்தைகளுக்கு நம்பிக்கையை மீட்டெடுக்கும், ஆனால் இது வலிமிகுந்த இறுக்கத்திற்கு திரும்புவதைக் குறிக்கும். மேலும் பிணை எடுப்புகளுக்கு மேல்முறையீடு செய்வது மிகவும் கவர்ச்சிகரமான தெரிவாகும்.

கடன் நிவாரணம் கோரிய நாடுகளில் இலங்கையும் உள்ளது. இந்த அழைப்புக்கு உலக வங்கி மற்றும் சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) ஆகியன ஆதரவு அளித்துள்ளன. இந்த அழைப்பு ஏழ்மையான நாடுகளுக்கானது என்றாலும், இந்த அமைப்புகள் சமீபத்தில் இலங்கை போன்ற உயர் நடுத்தர வருமான வகையாக மாற்றப்பட்ட நாடுகளை பரிசீலிக்கும் என்பதற்கான அறிகுறிகள் உள்ளன. சில விமர்சகர்கள் அரசாங்கம் எளிதாக மீளச்செலுத்தாதிருக்க வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்துள்ளனர். இது எளிதாகத் தோன்றினாலும், வணிகக் கடனை மறுசீரமைப்பது கூட ஆபத்தானதாகும்: திருப்பிச் செலுத்துவதைத் தள்ளிவைப்பது அல்லது குறைப்பது சந்தைகளால் திருப்பிச்செலுத்தத் தவறும் ஒரு நிகழ்வாகக் கருதப்படுகிறது, அதாவது சிறிது காலத்திற்கு சந்தைகளுக்குத் திரும்புவது கடினமாகும். மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் வீழ்ச்சி, முதலீடு மற்றும் தனியார் துறை கடன் பொதுவானதாக இருப்பதால் இது பொருளாதாரத்திற்கு ஒரு அதிர்ச்சியை அளிக்கிறது. இது வங்கி தோல்விக்கு வழிவகுத்து நிதித் துறை பாதிக்கப்படலாம்.

1998-2000 ஆம் ஆண்டில் ரஷ்யா, உக்ரைன், ஈக்வடோர் மற்றும் பாகிஸ்தான் ஆகியவற்றின் மறுசீரமைப்புகளை உள்ளடக்கிய மறுசீரமைப்பின் விளைவுகள் சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் ஆய்வு 2002 இனால்  காட்டப்பட்டது:

"உண்மையான வருமானம் மற்றும் நிதியுதவியின் வீழ்ச்சி உள்நாட்டுக் கேள்விக்குப் பரவியது. நம்பிக்கை சரிந்ததுடன் தனியார் முதலீடு கடுமையாக குறைக்கப்பட்டது. தனியார் நுகர்வில் ஒரு பின்னடைவுடன் இருந்தாலும், சிறிது காலத்திற்கு குடும்பங்கள் தங்களுடைய சேமிப்பிலிருந்து பணத்தை மீளப்பெற்றன. பொது நிதிகளை ஒருங்கிணைப்பதற்கான முயற்சிகளை பிரதிபலிக்கும் வகையில் பொது நுகர்வு குறைக்கப்பட்டது. பரிமாற்றக் கட்டுப்பாடுகள் இருந்தபோதிலும், மூலதன உள்ளீடுகள் குறைந்ததன் விளைவாக வெளிநாட்டு நிதிகளின் பற்றாக்குறையை பிரதிபலிக்கும் மாற்று விகிதங்கள் கடுமையாக வீழ்ச்சியடைந்தன. உள்நாட்டுக் கேள்வி குறைந்தமை மற்றும் இறக்குமதிப் பிரதியீடு ஆகியன நடைமுறைக் கணக்குகளை மேம்படுத்த உதவின. நாணய மாற்றுத் தேய்மானம் விலைகளுக்கு விரைவாகச் சென்று பணவீக்கம் அதிகரித்தது. ஊதியங்கள் குறைவடைந்துள்ளதுடன், பணவீக்கம் வைப்புகளின் பெறுமதியை அழித்துவிட்டது, வேலையின்மை அதிகரித்ததுடன் குடும்பங்கள் கணிசமான உண்மையான வருமான இழப்புகளை சந்தித்தன. ”

இலங்கை இவ்வாறு திறமையாகக் கையாளுவதற்கு வாய்ப்புக்கள் குறைந்த  ஒரு தந்திரமான நிலையில் தன்னைக் காண்கிறது. இந்தப் பிரச்சினைகளுக்கு கொவிட்-19 மட்டும் காரணமிட்டாவிட்டாலும் இது விடயங்களை மிகவும் மோசமாக்கியுள்ளது. தொற்றுநோய் பல தசாப்தங்களாக வளர்ந்து வரும் கொள்கை பலவீனங்களை ஒரே நேரத்தில் வளர்ச்சி, நிதி மற்றும் வெளித் துறைகளை உள்ளடக்கிய ஒரே மாபெரும் அதிர்ச்சியாக மாற்றிவிட்டது.

சர்வதேச மூலதன சந்தைகளுக்கான அணுகல் ஒப்பீட்டளவில் குறுகிய வரலாற்றைப் பின்பற்றி, உள்நாட்டு கொள்கை குறைபாடுகள் மற்றும் வெளிநாட்டு அதிர்ச்சிகளாகிய: ஆசிய நெருக்கடிக்குப் பின்னரான சாதகமற்ற வெளிப்புற சூழலுக்கு மேலதிகமான ரஷ்யா மற்றும் ஈக்வடோர் நாடுகளுக்கான பலவீனமான எண்ணெய் விலைகள், அணுசக்தி சோதனையைத் தொடர்ந்து பாகிஸ்தானுக்கான  சர்வதேச தடைகள், ஈக்வடோரிற்கான எல்-நினோ விளைவு, உக்ரேனுக்கான ரஷ்யாவின் கொந்தளிப்பு ஆகியவற்றினால் பேரினப் பொருளாதார நிலைமை ஸ்திரமின்மைக்கு உட்பட்டமையும்  மேலே குறிப்பிடப்பட்ட சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் ஆய்வின் ஒரு  விடயமாக இருந்தது

குறுகிய காலத்தில்  பிணை எடுப்புக்கள் அவசியமாக இருக்கும், ஆனால் இது பிரச்சினைகளை பின்னர் மிக தொலைவிலுள்ள திகதியன்றுக்கு ஒத்திவைக்கும் ஒரு தற்காலிக நடவடிக்கை மட்டுமேயாகும். கொவிட்-19 நெருக்கடியின் உலகளாவிய தன்மையைக் கருத்தில் கொண்டு, சீனாவிலிருந்து மேலும் இரு-பக்கக் கடன்கள் சாத்தியமாக இருக்கும்போது, ​​மேலும் இரு-பக்க உதவி ஒரு யதார்த்தமான விருப்பமாக இருக்காது. இது 1 டிரில்லியன் டொலர் கடன்பெறும்  இயல்திறனுடன், ஒரு சர்வதேச நாணய நிதியத் திட்டமானது மேலும் கடன் பெறுவதற்கான ஒரே யதார்த்தமான தெரிவினை வழங்குகிறது.

மறுதலிக்கும் நிலையில் வாழ்ந்து வரும் அரசியல்வாதிகள் மற்றும் குடிமக்கள் கடுமையான யதார்த்தங்களை எழுப்ப வேண்டும். தேர்தலுக்கு முந்தைய துணிச்சலும் நீண்டகாலமாக நிலவிய சதித்திட்டக் கோட்பாடுகளும் உலகளாவிய நிதி நிறுவனங்களுடனான நடுநிலையான சிந்தனை மற்றும் பேச்சுவார்த்தைகளுக்காக களைந்தெறியப்பட வேண்டும். ஒரு பங்கினை வகிப்பதற்கு வலுவூட்டப்பட்ட அனைத்து சட்டரீதியான நிறுவனங்களுடனும் கலந்தாலோசித்து பொருளாதார முகாமைத்துவம் மேற்கொள்ளப்பட் வேண்டும்.

தவறுகள் செலவு மிக்கவையானதுடன் கொவிட்-19 தொற்றுநோய் பரவலை கடுமையான பொது சுகாதார நெருக்கடியிலிருந்து பேரழிவுகரமான பொருளாதார நெருக்கடியாக மாற்றும் அபாயத்திற்கு இட்டுச் செல்லக்கூடும்.

சமூக இடைவெளி ஆனால் பொருளாதார ஒருங்கிணைவு

இந்த கட்டுரை ஒரு ஆங்கில கட்டுரையின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பாகும்.
Social distancing but economic convergence

- தனநாத் பெர்னான்டோ

புதிய கொரோனா வைரஸ் (கொவிட் -19) உலகம் முழுவதையும் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியுள்ளது. இலங்கையைப் பொறுத்தவரை, சமீபத்திய வரலாற்றில் இது மூன்றாவது முறையாக பயங்கரவாதி அல்லாத எதிரிக்கு எதிராக நாம் போராட வேண்டியிருந்தது. முதலாவதாக, 2004 ஆம் ஆண்டில் இந்தியப் பெருங்கடல் சுனாமி எங்கள் கரையில் மோதியது, பின்னர் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு டெங்கு தீவிரமாகப் பரவியதுடன் இப்போது இந்த வைரஸ் பரவுகையாகும். அதேசமயம், எங்களுக்கு 30 வருடகால பயங்கரவாதப் போர் இருந்தது, அதைத் தொடர்ந்து ஒரு வருடத்திற்கு முன்பு ஈஸ்டர் ஞாயிறு தாக்குதல்கள் நடந்தன. சுருக்கமாக, முன்னெப்போதையும் விட அதிகமான தேசிய அவசரநிலைகள் இருப்பதாகத் தெரிகிறது.

இத்தகைய நெருக்கடிகளின் போது, ​​ஒரு நாடாக தனிமைப்படுத்தப்படுவதும், தன்னிறைவும் இத்தகைய வெளிப்புற அதிர்ச்சிகளைத் தவிர்ப்பதற்கான சிறந்த தீர்வுகள் என்று உணர்வுகள் வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன. இதுபோன்ற வெளிப்புற காரணிகளால் நமது உயிர்வாழ்வு அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகும் போது இந்த முடிவுக்கு செல்வது இயற்கையானது.

இருப்பினும், இந்த நேரத்தில் நினைவில் கொள்ள வேண்டிய ஒரு சிறந்த கதை பௌத்த ஜாதகக் கதைகளிலுள்ள  “சம்மோதன ஜாதக” - வேட்டைக்காரன் மற்றும் பறவைகள் கூட்டத்தின் கதையாகும். வேட்டைக்காரன் பறவைகள் கூட்டத்திற்கு வேட்டைக்காரன்  அச்சுறுத்தலாக இருந்ததுடன் பறவைகள் தனிப்பட்ட திசைகளில் பறந்தமையால் வேட்டையாடுபவரின் வலையில் சிக்கிக்கொண்டன. இது சில தடவைகள் நடந்த பிறகு, பறவைகள் மூலோபாயமொன்றை வகுத்தன; அனைவரும் ஒன்றாக வலையை நோக்கி ஒரே திசையில் பறந்து, ஒரு மரத்தை நோக்கி தங்கள் சொண்டுகளால் இழுத்து வந்து, தப்பின. பொருளாதார தனிமை, சுய-நிலைத்தன்மை மற்றும் உலகமயமாக்கலிலிருந்து விலகிக்கொள்ளல் ஆகியவை தீர்வுகள் என்று தோன்றினாலும், உண்மை என்னவென்றால், முன்பை விட ஒன்றோடொன்று ஒன்றோடொன்று இணைந்திருக்கும் உலகில், அது நேர்மாறானதாகும்.

பொருளாதாரப் பாதிப்பு

இது உலகளாவிய சவால் என்பதால் கொவிட் -19 இன் தாக்கம் தனித்துவமானது. கொவிட் -19 இன் பொருளாதார தாக்கம் உள்நாட்டிலும் உலக அளவிலும் கடுமையாக இருக்கும். நகரங்களை மூடுதல் மற்றும் முடக்குதல் காரணமாக கேள்விப் பக்கத்தில், நுகர்வு கடுமையாக வீழ்ச்சியடையும். உலகின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 16% பங்களிக்கும் உலகத் தொழிற்சாலையாகிய சீனா, கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளதால், விநியோகச் சங்கிலிகள் மற்றும் உற்பத்தி வலையமைப்பு இணைப்புக்கள் தற்போது செயற்படாததால் வழங்கல் பக்கத்தில், கடுமையான வீழ்ச்சி ஏற்படும்.

இலங்கையர்களைப் பொறுத்தவரை, சர்வதேச சந்தைகளில் (ஐரோப்பா மற்றும் அமெரிக்கா) குறைந்த நுகர்வு, தொற்று பயம் காரணமாக நடவடிக்கைகளைத் தொடர முடியாமல் போதல் மற்றும் உலகளாவிய  உற்பத்தி வலையமைப்பினுள் குழம்பியுள்ளதால் விநியோகச் சங்கிலிகளைப் பராமரிப்பதில் கடுமையான சிரமங்களை எதிர்கொள்ளுதல்  போன்ற காரணங்களால் நமது தைத்த ஆடை வர்த்தகம் அபாயத்தை எதிர்நோக்கும். எங்கள் பெரும்பாலான உணவு ஏற்றுமதிகள் மற்றும் எமது  ஏற்றுமதிப் பொருள் தொகுதியிலுள்ள பல பொருட்களைப் பொறுத்தவரையில் இது உண்மையாகும்.

மத்திய கிழக்கு, ஐரோப்பா, அமெரிக்கா மற்றும் கனடாவில் வைரஸின் தாக்கம் காரணமாக கருத்தில் கொண்டு எங்களுக்கு வரும் பணம் தொடர்ந்தும் குறைவடையும். இந்தத் தொடர்ச்சியான எதிர்வினையானது மக்கள் தங்கள் வாகன குத்தகை தவணைகளை செலுத்த முடியாத நிலை அல்லது வங்கி கடன் தவணை செலுத்துதல்களைத் தவறுதல் வரை தொடர்கிறது. பொருளாதார ரீதியாக ஓரங்கட்டப்பட்டவர்களுக்கு, மின்சாரம் மற்றும் நீர் விநியோகம் என்பன எட்ட முடியாததாகிவிடும்.

வேலையின்மை அதிகமாக இருக்கும் மற்றும் செயல்படாத கடன்கள் அதிகரிக்கும். சுற்றுலா மேலும் பாதிக்கப்படுவதுடன் சுற்றுலாவுடன் தொடர்புடைய அனைத்து விநியோகச் சங்கிலிகளும் அதே கீழ்நோக்கிய போக்கில் தொடரும். அரசாங்கத்தின் தலையீட்டின் அடிப்படையில் பணவீக்கம் உயரும். இந்த நெருக்கடி மிகுந்த சூழ்நிலையில் நமது நிதி நிலையை எவ்வாறு நிர்வகிப்பது மற்றும் அளவில் பெரிய பொதுத் துறையை பாதுகாத்தல் குறித்து இலங்கை அரசு தீவிரமான கேள்விகளை எதிர்கொள்ளும். இயல்பு நிலைக்கு திரும்புவதற்கு ஆறு முதல் எட்டு மாதங்கள் ஆகும் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளதுடன் உலகளாவிய நிதி நெருக்கடியிலிருந்து பொருளாதாரங்கள் இன்னும் முழுமையாக மீளவில்லை என்பதை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது.

விலைக் கட்டுப்பாடு தீர்வாகாது

கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை (17) இரவு, பொருளாதாரம் குறித்த சில நிவாரண நடவடிக்கைகள் மற்றும் வைரஸ் பரவுவதைத் தடுப்பதற்கான முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை ஜனாதிபதி அறிவித்தார். வெளிநாடுகளிலிருந்து நாட்டிற்குள் நுழையும் பயணிகளைத் தனிமைப்படுத்தும் செயல்முறைக்கு அரசாங்கம் வழங்கும்  வசதியளித்தலானது பாராட்டத்தக்கதாகும். இருப்பினும், முகக் கவசங்கள், பருப்பு மற்றும் தகரத்திலடைத்த மீன் ஆகியவற்றிற்கு விதிக்கப்படும் விலைக் கட்டுப்பாடுகள் ஏழைகளுக்கு உதவாது. இது வெறுமனே இருப்பில் இருக்கும் பொருட்களை  இறாக்கைகளிலிருந்து வேகமாக அப்புறப்படுத்தும்.

எந்தவொரு விற்பனையாளரும் எந்தவொரு பொருளையும் அதன் உண்மையான விலையை விடக் குறைந்த விலையில் விற்க விரும்புவதில்லை. மார்ச் முதல் வாரத்தில் மைசூர் பருப்பின் விலை வரம்பானது ரூபா. 124-200 ஆகவிருந்ததுடன்  ஒரு 425 கிராம் தகரத்திலடைத்த மீனின் விலை சுமார் ரூ. 220-300 ஆகவிருந்தது. எனவே, பருப்பு மற்றும் தகரத்திலடைத்த மீனைக் கட்டுப்பாட்டு விலையில் முறையே ரூபா. 65 மற்றும் ரூபா. 100 இற்கு விற்பதற்கு கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றதாகும். இதன் விளைவுகள் என்னவென்றால், விற்பனையாளர்கள் சட்டரீதியான விளைவுகளைத் தவிர்ப்பதற்காக இவற்றை விற்பதை நிறுத்திவிடுவார்கள், இது ஏழைகளையும் பணக்காரர்களையும் தாக்கும், ஏனெனில் இறாக்கைகளில் அவர்கள் வாங்குவதற்கு எதுவும் இருக்காது, சந்தையை முழுவதுமாக சிதைத்து, அல்லது அரசாங்கத்தின் நோக்கத்தை தோற்கடித்து விற்பனையாளர்கள் தொடர்ந்தும் அதிக விலைக்கு விற்பனை செய்வார்கள். 

முகமூடிகளுக்கு விதிக்கப்பட்ட கட்டுப்பாடுகள் தொடர்பாகவும் இதேபோன்ற நிலை ஏற்பட்டதுடன் அவை ஏற்கனவே மருந்தகங்களில் கிடைக்கவில்லை. அதற்கு பதிலாக அரசாங்கம், தகரத்திலடைத்த மீன் மற்றும் மைசூர் பருப்பு ஆகிய இரண்டிற்குமான இறக்குமதித் தீர்வையை குறைத்திருக்க முடியும், ஏனெனில் அதனைத்  இப்போது தாமதித்து முகமூடிகளுக்குச் செய்திருக்கிறார்கள். இது நுகர்வோருக்கு விலைச் சலுகைகளை வழங்க  வழிவகுப்பதுடன் விநியோகத்தையும் உறுதி செய்கிறது. இறக்குமதி செய்யப்பட்ட அனைத்து தகரத்திலடைத்த மீன் வகைகளுக்கும் அண்ணளவாக 35% தீர்வைக் கட்டணத்தை நாங்கள் செலுத்துகிறோம் என்பதை உங்களால் நம்ப முடியுமா?

வியாழக்கிழமையன்று  இலங்கை மத்திய வங்கி எமது நாணயமாற்று வீதத்தைப் பாதுகாக்க மோட்டார் வாகனங்கள் மற்றும் அத்தியாவசியமற்ற பொருட்களை இறக்குமதி செய்வதற்கு வழங்கப்பட்ட சலுகைகளை நிறுத்திவைக்க உத்தரவிட்டது. இது மீண்டும் ஏழைகளையும் வருமானம் குறைந்தவர்களையுமே அதிகம் பாதிக்கும். இப்போது வாகனங்கள் அதிக வருமானம் ஈட்டுபவர்களால் மட்டுமல்ல, நுண் மற்றும் சிறு தொழில் முனைவோரினாலும் தங்கள் தொழில்களை நடத்துவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. அவர்களும் அவர்களது ஊழியர்களும் இதனால் மோசமாக பாதிக்கப்படுவார்கள். சுவ்ரக  (SUV) வாகனங்களைப் பயன்படுத்துபவர்கள் சமாளித்துக்கொள்வார்கள்.

உலகளாவிய ஒத்துழைப்புக்கான தருணம்

நிலையான மற்றும் குழப்பமான செய்தி ஊட்டங்கள் ஒன்றிணைந்து நாடுகளாக, நாம் தனிமைப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று உணரவைத்தன. இருப்பினும், உலகளாவிய சமூகமாக நாம் அனைவரும் ஒன்றுபட வேண்டிய தருணம் இது. இந்த பொருளாதார தாக்கத்தை சமாளிப்பதற்கு இந்த தொற்றுநோயிலிருந்து மீளவும், எதிர்கால சவால்களைத் தவிர்ப்பதற்கு மேலும் ஒத்துழைக்கவும் முழு உலகமும் நமக்குத் தேவைப்படுகின்றது. எமது செயல்பாடுகளைத் தொடங்குவதற்காக உலகின் பிற பகுதிகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட எமது வழங்குனர்கள் மீள்வதும் அவர்களின் பணிக்குத் திரும்புவதும் எமக்கு அவசியமாகின்றது. எமது தயாரிப்புகள் சிறப்பாக இருக்க, ஐரோப்பிய மற்றும் அமெரிக்க சந்தைகளில் வேகமாக நகருவதற்கு எங்களுக்கு கொள்வனவுத் திறன் தேவை. கொவிட் -19 க்கான தடுப்பூசி நம்முடையதை விட அதிக இயல்திறன் கொண்ட விஞ்ஞானிகளால் முடிவு செய்யப்பட்டவுடன், அதை நம் மக்களுக்கு வியாபாரம் செய்யவும் கொள்வனவு செய்யவும் முடியும். தனியாக நாம் எல்லா சவால்களையும் எதிர்கொள்ள முடியாது என்பதற்கு இந்தத் தொற்றுநோய் நல்லதொரு நினைவூட்டலாகும். சுதந்திரத்தின் முக்கியத்துவமும், நமது சுதந்திரத்தை பொறுப்புடன் உரிமையாக்குவதும் இப்போது நமக்கு நினைவுபடுத்தப்பட்டுள்ளன.

கொவிட் -19 ஐ எதிர்த்துப் போராடுவதற்குச் சீனா , இத்தாலி மற்றும் அமெரிக்காவிற்கு மருத்துவ உபகரணங்களை வழங்கியது. ரோமானிய கவிஞர் அன்னியோ செனெகாவின் ஒரு மேற்கோளாகிய “நாங்கள் ஒரே கடலில் இருந்துவரும் அலைகள்" என்பது அந்த பொருட்களில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது என்று கூறப்பட்டது.

இதேபோன்ற முறையில், ஜப்பான் சீனாவுக்கு சில மருத்துவ பொருட்களை நன்கொடையாக அளித்தது, பின்வரும் சீனக் கவிதை அதன் உறையில் எழுதப்பட்டதாகக் கூறப்பட்டது: “எங்களுக்கு வெவ்வேறு மலைகள் மற்றும் ஆறுகள் இருப்பினும், நாங்கள் ஒரே சூரியன், சந்திரன் மற்றும் வானத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கிறோம்.”

இந்த கொவிட் -19 தொற்றுநோய் பரவலானது நாம் அனைவரும் ஒரே கடலில் இருந்து வரும் அலைகள் என்பதையும்  நாம் அனைவரும் ஒரே சூரியன், சந்திரன் மற்றும் வானத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கிறோம் என்பதையும் நினைவூட்டுமாக.

தன்னிறைவுக்காக உணவுப் பாதுகாப்பை தியாகம் செய்தல்

இந்த கட்டுரை ஒரு ஆங்கில கட்டுரையின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பாகும்.
Sacrificing food security for self-sufficiency

- தனநாத் பெர்னான்டோ

70 களின் நடுப்பகுதியில் ஏற்பட்ட பெரும் தோல்விக்குப் பின்னர் “தன்னிறைவு” என்ற மூடநம்பிக்கையை வளர்த்துக் கொள்ளும் ஒரு சமூகத்தின் வீழ்ச்சியில் கிட்டத்தட்ட முழு மக்கள்தொகையையும் விட்டுச்சென்றதுடன் ஆளும் உயரர்மட்டத்தினரின் வயிற்றை நிரப்பியது. "தன்னிறைவு" என்ற சொல்லின் வரைவிலக்கணத்திற்கு வெவ்வேறு அர்த்தங்கள் உள்ளன. இலங்கை பூஜ்ஜிய வர்த்தகத்துடன் மற்றும் சர்வதேச வரைபடத்தில் ஒருபோதும் காணப்படாத ஒரு சகாப்தத்திற்கு ஒரு கருத்தியல் இட்டுச் செல்கிறது. இந்த சந்தர்ப்பத்தில், ஒருவர் பயிரிட்டவைகளை மாத்திரம் உட்கொண்டு வாழ்வதைத் தவிர வேறு வழியிருக்கவில்லை. பின்னர் மாற்று வாதங்கள் எழுந்தன- உணவுப் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்த ஒருவருக்கு தன்னிறைவு தேவை; உணவில் தன்னிறைவு பெற வேண்டும், ஆனால் எரிபொருள், நிலக்கரி, மருந்து, மூலப்பொருட்கள் மற்றும் பிற "அத்தியாவசியப் பொருட்களை" இறக்குமதி செய்யலாம் என்று ஒரு தரப்பினர் வாதிடுகின்றனர் . எங்கள் வர்த்தக பற்றாக்குறை எங்கள் வழிமுறைகளுக்கு அப்பாற்பட்டதுடன் நமது ஏற்றுமதி திறனை அதிகரிப்பதற்கு நாம் தன்னிறைவு பெற வேண்டும் என்று நம்புகிற மற்றவர்களும் இருக்கிறார்கள்,. எல்லா வாதங்களிலும், உணவுப் பாதுகாப்பு என்பது மிகவும் பிரபலமானது. எனவே, உணவுப் பாதுகாப்பு குறித்த தரவுகள் மற்றும் வரையறைகளை ஆராய்ந்து இலங்கை உண்மையிலேயே “தன்னிறைவு” பெற முடியுமா என்பதை மதிப்பீடு செய்வோம்.

உணவுப் பாதுகாப்பு என்றால் என்ன?

"உணவுப் பாதுகாப்பு" என்ற பிரபலமான நம்பிக்கையானது, ஒரு நெருக்கடியின் போது நமது நுகர்வுக்கு போதுமான உணவைக் கொண்டிருக்க வேண்டுமென்பதாகும். தற்போதைய உலகளாவிய COVID-19 நெருக்கடியானது ஒரு முக்கிய உதாரணமாகும். ஆறு மாதங்கள் நீடிக்க போதுமான உணவு இருப்பினை வைத்திருத்தல் மற்றும் நாட்டின் பிராந்திய எல்லைகளுக்குள் தேவையான கலோரி அளவை உற்பத்தி செய்யும் திறனே உணவுப் பாதுகாப்பு குறித்த மற்றொரு பொதுவான கட்டுக்கதையாகும். ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உணவு மற்றும் விவசாய அமைப்பு (FAO) மற்றும் உலக உணவு உச்சி மாநாடு ஆகியன உணவுப் பாதுகாப்பை பின்வருமாறு வரையறுத்துள்ளன: “அனைத்து மக்களும், எல்லா நேரங்களிலும், போதுமான, பாதுகாப்பான மற்றும் சத்தானதும் சுறுசுறுப்பான மற்றும் ஆரோக்கியமான வாழ்க்கைக்கான அவர்களின் உணவுத் தேவைகளையும் உணவு விருப்பங்களையும் பூர்த்தி செய்கின்றதுமான உணவுக்கான பௌதீக மற்றும் பொருளாதார அணுகலைக் கொண்டிருக்கும்போது உணவுப் பாதுகாப்பு உள்ளது ”

பிரபலமான நம்பிக்கை இருந்தபோதிலும், உணவுப் பாதுகாப்பை அடைவதற்கு, அக்கறை கொண்ட நாடு அதன் எல்லைக்குள் தேவையான உணவை உற்பத்தி செய்யத் தேவையில்லை. முக்கியமானது தேவையான உணவை அளவிலும், விரும்பிய தரத்திலும் சிக்கனமாக  உற்பத்தி செய்வதாகும். இல்லையெனில், எங்கள் விலைமதிப்பற்ற மற்றும் வரையறுக்கப்பட்ட வளங்களை வீணாக்குவோம். இதற்கு இலங்கையின் 65,610 சதுர கிலோமீற்றர்களுடன் ஒப்பிடும்போது வெறும் 725.7 சதுர கிலோமீற்றர் நிலப்பரப்பைக் கொண்ட சிங்கப்பூரை  உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளவும். வணிக வேளாண்மை இல்லாத போதிலும், இரண்டாவது வருடமாகவும் உலகளாவிய உணவு பாதுகாப்பு குறிகாட்டியில் சிங்கப்பூர் முதலிடத்தில் உள்ளது. ஏனென்றால், சிங்கப்பூர் உலகளாவிய உணவு விநியோகச் சங்கிலியுடன் முழுமையாக ஒருங்கிணைந்து, வெளிப்புற அதிர்ச்சிகளின் போது தனது குடிமக்களுக்கு உணவளிக்க போதுமான இருப்பினை உருவாக்கியுள்ளது. இது உண்மையிலேயே குறிப்பிடத்தக்கதாகும், ஏனெனில் உணவு மற்றும் விவசாய அமைப்பினால் (FAO) வரையறுக்கப்பட்ட, பாதுகாப்பான, போதுமான மற்றும் நுகர்வோரின் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப சிங்கப்பூரைச் சேர்ந்தவர்கள் உணவை உட்கொள்ள முடியும். ஒப்பீட்டளவில் அதே குறிகாட்டியில் இலங்கை 66 வது இடத்தில் உள்ளது. சக இலங்கையர்களுக்கு எல்லா நேரங்களிலும் பௌதீக ரீதியாகவும் பொருளாதார ரீதியாகவும் உணவு கிடைப்பதை எவ்வாறு உறுதிப்படுத்துவது? உணவு மற்றும் விவசாய அமைப்பின் (FAO) வரைவிலக்கணத்தின்படி, கொவிட்- 19  நெருக்கடியின் போது தெளிவாகத் தெரிவது என்னவென்றால், நம்மிடம் பௌதீக ரீதியாக உணவு இருந்தாலும், ஒரு நாடு என்ற வகையில் நமது உணவுப் பாதுகாப்பு, விநியோகப் பிரச்சினைகள் காரணமாக இந்த உணவுக்கு ரீதியான அணுகல் இல்லாததால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது, அவர்களின் அன்றாட ஊதியங்கள் தடைப்படுவதாலும் உணவு விருப்பத்தெரிவுகள் இல்லாததாலும் மக்கள் உணவுக்கான பொருளாதார மற்றும் பௌதீக ரீதியான அணுகல்கள் இரண்டையும் இழக்கின்றனர். பண்டாரநாயக்க அரசாங்கம்  பின்பற்றிய தோல்வியுற்ற சோசலிச சோதனை மேற்கூறியவற்றில் எதையும் அடையத் தவறிவிட்டது. குறைந்தபட்சம் உணவு போதுமானதாக இல்லை; தெரிவு ஒரு கனவாக இருந்ததுடன் தரம் ஒருபோதும் இருக்கவில்லை. ஒரு குடிமகன் அதை விட மேலதிகமாக எதையாவது வைத்திருந்து  கைது செய்யப்பட்டால், அது ஒரு கொடூரமான குற்றமாகக் கருதப்பட்டு அவர் உடனடியாக சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். மாவு பூச்சிகளாலும் மற்றும் அரிசி கற்களாலும் பழுதடைந்தது, மற்றும் மண்ணெண்ணெய் வாசனை மற்றும் விறகு அடுப்புக்கு அருகில் கவனக்குறைவாக இருப்பவர்களால் தீப்பற்றும் அபாயத்துடன் துணிமணிகள் இருந்தன. குறைந்த தரத்திலான பாணிற்காக உலகில் மிக நீண்ட வரிசைகளில் நாம் காத்திருந்தோம்.  அதுவும் உங்கள் குடும்பத்தின் அளவைப் பொருட்படுத்தாமல் ஒரே ஒரு இறாத்தல் பாணிற்காக மட்டுமே நாம் காத்திருந்தோம். சுருக்கமாக, நகர்ப்புற சமூகத்திற்கு (பெரும்பான்மையானவர்கள் உணவு வாங்க பணம் வைத்திருந்த இடத்தில்), பௌதீகரீதியான அணுகல் மற்றும் விருப்பத்தேர்வுகள் இல்லாததால் உணவுப் பாதுகாப்பு சவாலுக்குட்பட்டது, அதே நேரத்தில் கிராமப்புற மற்றும் பெருந்தோட்ட சமூகங்களின் உணவுப் பாதுகாப்பு வருமானம் மற்றும் விருப்பத்தேர்வுகள் இல்லாததால் சவாலுக்குட்பட்டதுடன் அவர்கள் தங்கள் தோட்டங்களில் கிடைக்கக்கூடிய அல்லது காடுகளில் வளர்ந்த அனைத்தையும் உட்கொண்டனர். ஆகவே, உணவுப் பாதுகாப்பு என்பது தன்னிறைவு பெற முயற்சிப்பதன் மூலம் நாம் அடையக்கூடிய ஒன்றல்ல என்பது வெளிப்படையானது, ஏனெனில் அணுகல், மலிவு, பாதுகாப்பு, விருப்பத்தேர்வுகள் மற்றும் போசணைப் பெறுமதி போன்ற பல கூறுகள் உள்ளன. உணவு மற்றும் விவசாய அமைப்பின் படி (FAO) ஒரு நபரின் சராசரி தினசரி சக்தித் தேவையானது 1,680 கிலோகலோரியாகவிருப்பதுடன் இலங்கையில்  இந்த வரையறையை விட சராசரியாக 500 கிலோகலோரி அதிகமாக உள்ளது, ஆனால் சனத்தொகை கணக்கெடுப்பு மற்றும் புள்ளிவிவர தரவுகளின்படி, இலங்கை முழுவதும் ஏழ்மைத் துறையில் இந்த சக்தி உள்ளெடுத்தலானது உலக தரங்களுக்குக் குறைவாகவே உள்ளது. ஆகவே, நீண்ட காலத்தில் உணவுப் பாதுகாப்பு குறித்து நாம் தீவிரமாக இருந்தால், தன்னிறைவுக்கான வீழ்ச்சியில் வாழ்வதை விட, பாதுகாப்பான மற்றும் ஊட்டச்சத்து நிறைந்த உணவை நம் மக்கள் வாங்க முடியும் என்பதையும், அணுகலைப் பராமரித்து, தெரிவையும் உறுதிப்படுத்த வேண்டும். இதை அடைவதற்கு, உலகளாவிய உணவு விநியோகச் சங்கிலிகளுக்கு பாதுகாப்பான அணுகலை நாம் உருவாக்க வேண்டும், இதன் மூலம் நமது மக்கள் அவர்களது சக்தித் தேவையைப் பூர்த்தி செய்யத் தேவையான பல்வேறு வகையான உணவுகளை (சமநிலையான உணவு)வாங்க முடியும். ஒருவரிடம் காணப்படக் கூடிய அடுத்த கேள்வி என்னவென்றால், இது நம்முடைய எல்லா உணவுகளையும் இறக்குமதி செய்யப் போகிறோமா என்பதும், நமக்குத் தேவையான அனைத்தையும் இறக்குமதி செய்ய போதுமான அந்நிய செலாவணி உள்ளதா என்பதும் ஆகும். 

குறைந்த விவசாய உற்பத்தித்திறன்

மேற்கூறிய இரண்டு கேள்விகளுக்கும் பதிலளிப்பதற்கு, நமது விவசாயத்தில் (துறை) உற்பத்தித்திறன் ஏன் குறைவாக உள்ளது என்பதை நாம் சரிபார்க்க வேண்டும். எங்கள் நெல் வயல்களை தொழில்நுட்பம் எட்டாமையானது பல ஆண்டுகளாக வழங்கப்பட்ட பொதுவான சாக்காகும். ஆனால் தொழில்நுட்பம் நெல் வயல்களை எட்டாததற்கான காரணத்தைப் பற்றி நாம் சிந்தித்துள்ளோமா? இலங்கையில் 6.5 மில்லியன் ஹெக்டெயர் நிலத்தில், 5.4 மில்லியன் ஹெக்டெயர் நிலம் அரசுக்குச் சொந்தமானதாகும். சதவீத அடிப்படையில், தனியார் நிலங்கள் இலங்கையின் மொத்த நிலப்பரப்பில் வெறும் 18% மட்டுமேயாகும். விவசாயிகள் அதிக அறுவடை தரக்கூடிய நெல் பயிரிட வேண்டுமானால் அசாங்க அலுவலகத்திலிருந்து அனுமதி பெற வேண்டும். விவசாயிகளுக்கு அவர்கள் பயிரிடும் நிலத்திற்கு உரித்து வழங்கப்படாததால், பெரும்பாலான நெல் நிலங்களுக்கு வங்கி கடனுக்கான அணுகல் மிகவும் குறைவாகவே உள்ளது. சட்டத்தால் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளதால் நெல் வயலில் எந்தவொரு கட்டுமானமும் செய்ய முடியாது. தற்போதைய ஒழுங்குபடுத்தல் விதிமுறையின்கீழ், எந்த முதலீட்டாளரும் பச்சைவீட்டுப் பண்ணை அல்லது உயர் தொழில்நுட்ப பண்ணையில் முதலீடு செய்ய மாட்டார்கள். மேற்கூறியவற்றிற்கு மேலதிகமாக, பெரும்பாலான நெல் நிலங்கள் துண்டாடப்பட்டுள்ளன, எனவே உற்பத்தி செலவுகள் அதிகமாக இருக்கும் ஒரு பெரியளவிலான விவசாய செயல்பாட்டினை மேற்கொள்வதற்கான வாய்ப்பு மிகவும் குறைவாகவே உள்ளது. இதன் பொருள் என்னவென்றால், நாங்கள் மீண்டும் தன்னிறைவுக்குச் சென்று எங்கள் கொல்லைப்புறங்களில் பயிரிட்டாலும், நம்முடைய முழு நிலத்தின் ஐந்தில் ஒரு பகுதியை மட்டுமே பயிரிடவும், வீடுகளை கட்டவும், மற்ற அனைத்து தொழில்துறை வேலைகளையும் செய்ய வேண்டும். இதன் பொருள் என்னவென்றால், எமது ஊழியர் படையில் சுமார் 25% விவசாயத்தில் ஈடுபட்டுள்ளோம், ஆனால் நமது பெரும்பாலான நிலங்களை பயனற்றதாக விட்டுவிட்டு, நமது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 7-8% மட்டுமே பங்களிப்பு செய்கிறோம். 

உணவு இறக்குமதி மற்றும் வர்த்தகப் பற்றாக்குறை

நாம் எவ்வளவு வளமானவர்களாக இருந்தாலும் தீவிர தன்னிறைவு என்பது ஒரு விருப்பமல்ல, ஏனெனில் நமக்கு தேவையான அனைத்தையும் நம்மால் உற்பத்தி செய்ய முடியாது என்பது தெளிவானதாகும்- உதாரணம் - எரிபொருள் மற்றும் இயந்திரங்கள். எங்கள் வர்த்தக பற்றாக்குறையை குறுகியதாக வைத்து அதை மிகையாக மாற்றுவதற்கான ஒரே வழி நமது ஏற்றுமதியை மேம்படுத்துவதாகும். ஏற்றுமதியும் இறக்குமதியும் ஒரே நாணயத்தின் இரண்டு பக்கங்களாகும். எங்களால் உற்பத்தி செய்ய முடியாத தயாரிப்புகள் அல்லது போட்டி நன்மை இல்லாத தயாரிப்புகளை நாங்கள் இறக்குமதி செய்கிறோம். எங்களுக்கு போட்டி நன்மை உள்ள பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளை ஏற்றுமதி செய்கிறோம்.  ஏன் உலகளாவிய ஒத்துழைப்பால் மட்டுமே உணவுப் பாதுகாப்பை அடைய முடியும் என்பதை சுருக்கமாகக் கூறும் உணவு மற்றும் விவசாய அமைப்பின் (FAO)  ஒரு பிரித்தெடுப்பு பின்வருமாறு: “உலகளாவிய உணவு வர்த்தகம் தொடர்ந்து செல்ல வேண்டும். மக்கள் சாப்பிடும் ஒவ்வொரு ஐந்து கலோரிகளில் ஒன்று குறைந்தது ஒரு சர்வதேச எல்லையையாவது  தாண்டியுள்ளது, இது 40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்ததைவிட 50% க்கும் அதிகமாகும். ” எனவே, நமது ஏற்றுமதியை வளர்ப்பதற்கான நமது இயலாமை மற்றும் பாரம்பரியமாக மந்தமான அணுகுமுறை நமது மக்களின் உண்மையான மற்றும் அர்த்தமுள்ள உணவு பாதுகாப்பிற்கான வர்த்தக சமரசமாக இருக்கக்கூடாது.

எமது எல்லைகளில் சிக்கல்கள்

இந்த கட்டுரை ஒரு ஆங்கில கட்டுரையின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பாகும்.
Trouble at our borders

- எரந்தி டீ சில்வா

இலங்கையின் நீண்டகாலம் நிலவும் “பாரா தீர்வைகள்” முறையானது சாதாரண இலங்கையருக்கு மிகவும் தெரியாத ஒரு பிற்போக்குத்தனமான முறையாகும். ஒரு பாரா தீர்வையானது எங்கள் அனைத்து இறக்குமதிகளும் உட்பட்டதும், வழக்கமான சுங்க வரிக்கு மேல் அறவிடப்படும் ஒரு வகை தீர்வையைக் குறிக்கிறது. எங்கள் இறக்குமதியில் பெரும்பாலானவை வழக்கமான சுங்க வரியை மட்டுமல்லாது, துறைமுக மற்றும் விமான நிலைய அபிவிருத்தி அறவீடு, “செஸ்” (ஏற்றுமதி அபிவிருத்திச் சபை வரி) மற்றும் சேர்பெறுமதி வரி (VAT) ஆகியவற்றையும் செலுத்த வேண்டும் என்பதை அறிந்து கொள்வது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.

எங்கள் தற்போதைய தீர்வை முறையின் விளைவுகள்
இந்த வரிகள் குறிப்பிட்ட உள்ளூர் வணிகங்களைப் பாதுகாப்பதற்கும் இறக்குமதியைக் குறைப்பதற்கும் வருவாய் கவலைகள் மற்றும் பாதுகாப்புவாத நோக்கங்களிலிருந்து உருவாகின்றன. இருப்பினும், விரும்பத்தகாத யதார்த்தம் என்னவென்றால், இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பொருட்களை அனைத்து இலங்கையர்களுக்கும் நம்பமுடியாத அளவிற்கு விலை உயர்ந்ததாக ஆக்குகையில் சர்வதேச வர்த்தகத்தை அது தடுக்கிறது. சுங்க வரி ஏற்கனவே 30% ஆக இருந்தாலும், பாரா கட்டணங்கள் வந்தவுடன், பெரும்பாலான பொருட்களின் மொத்த வரி - உணவு முதல் தனிப்பட்ட பராமரிப்பு பொருட்கள் வரை - 50% முதல் 100% வரை எங்கும் அதிகரிக்கலாம். இது நாம் நுகர விரும்பும் பொருட்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான நமது திறனைக் கடுமையாக கட்டுப்படுத்துவதுடன் அதிக விலை காரணமாக அடிப்படை பொருட்களைக் கூட அடையமுடியாத நிலைக்குப் பெரும்பாலான மக்களைத் தள்ளுகின்றது.

பாரா கட்டணத்தில் காணப்படும் மற்றொரு முதன்மைப் பிரச்சினை அது பொது மக்களுக்கு வெளிப்படையானதாக இல்லாமையாகும். இந்த வரிகளின் சிக்கலான தன்மை மற்றும் எங்கள் பொருட்களின் விலையில் அவற்றின் தாக்கம் குறித்து பெரும்பாலானவர்களுக்கு தெரியாது என்றாலும், தற்போதைய முறை எங்கள் தீர்வைகளை அணுகவும் புரிந்து கொள்ளவும் விரும்பும் சாதாரண குடிமக்களுக்கு விதிவிலக்காக கடினமானதாகவும் குழப்பமானதாகவும் ஆக்குகிறது, ஏனெனில் ஒரு பொருளுக்கான மொத்தத் தீர்வையைக் கணக்கிட பயன்படுத்தப்படும் தெளிவாக இல்லை.

மேலும், இந்த சிக்கலான முறையானது புரிந்துகொள்வதற்கும், கையாளுவதற்கும் நம்பமுடியாத அளவிற்கு கடினமாக இருப்பதால், தங்கள் சொந்த வணிகங்களுக்காக அல்லது தனிப்பட்ட தேவைகளுக்காக பொருட்கள் அல்லது காரணி உள்ளீடுகளை அனுப்ப முயற்சிக்கும் உள்ளூர்வாசிகள் தங்கள் ஏற்றுமதிக்கு எதிர்பார்க்காத பாரிய தீர்வைகளைச் செலுத்த வேண்டியுள்ளது. இது  இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உள்ளீடுகள் தேவைப்படும் உள்ளூர் வணிகங்களுக்கும் வளர்ச்சியைச் சாத்தியமற்றதாக்கி அவர்களின் செலவுகளை அதிகரிக்கின்றது. ஆசிய அபிவிருத்தி வங்கியால் (ADB) மேற்கொள்ளப்பட்ட 2019 ஆம் ஆண்டு ஆய்வில் இது குறிப்பிட்டுக் காட்டப்பட்டுள்ளது, உள்ளூர் ஏற்றுமதியாளர்கள் இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உள்ளீடுகளை போட்டி விலையில் அணுகுவதற்கான போதிய அணுகல் இல்லாமையைத் தங்களது பிரதான சவால்களில் ஒன்றாகக் குறிப்பிட்டுள்ளனர் என்று தெரிவிக்கிறது.

இறக்குமதியைச் சார்ந்து இல்லாத உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்களும் தங்கள் தயாரிப்புகளை மேம்படுத்துவதற்கும் வெளிநாட்டு போட்டி இல்லாததால் அவற்றின் விலைகளைக் குறைப்பதற்கும் ஊக்கத்தைக் கொண்டிருக்கவில்லை; இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பொருட்கள் செயற்கையாக அதிக விலை என்பதால் அவர்கள் அதிக விலையிடலாம். இதன் பொருள் என்னவென்றால், எங்கள் உள்ளூர் தயாரிப்புகள் சர்வதேச அளவில் போட்டியற்றவையாக இருக்கின்றன, எங்கள் இறக்குமதிகள் தேவையின்றி விலை உயர்ந்தவை, அதே நேரத்தில் உற்பத்தியாளர்கள் தங்கள் இலாபங்களைப் பாதுகாக்க அரசாங்கத்தை அதிகளவில் நம்பியுள்ளனர். சுருக்கமாக, இந்த முறையானது எதிர்மறையானதாகும் - இது விலைகுறைவான இறக்குமதியையும் பல வணிகங்களின் உள்ளூர் வளர்ச்சியையும் தடுக்கிறது.

நேர்மறையான சீர்திருத்தத்திற்கான வழிகாட்டிகள்

இலங்கையர்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தைப் பற்றி அரசாங்கம் உண்மையிலேயே அக்கறை கொண்டிருந்தால், அது நுகர்வோர் தெரிவு மற்றும் மலிவுத்தன்மையை அதிகரிப்பதோடு நமது உள்ளூர் வணிகங்களையும் மேம்படுத்த நடவடிக்கை எடுக்கும். வர்த்தக தாராளமயமாக்கல் என்பது இந்த முடிவுகளை அடைவதற்கான மிகச் சிறந்த முறைகளில் ஒன்றாகும். எங்கள் குழப்பமான அமைப்பை ஒரு சீரான தீர்வை விகிதத்துடன் மாற்றுவது இந்த பயணத்தின் முதல் முக்கியமான படியாக இருக்கலாம்.

மேலே விவரிக்கப்பட்ட பிரச்சினைகளைப் பார்க்கும்போது, ​​அதிகப்படியான சிக்கலான பாரா தீர்வை முறையின் மீதான நமது தற்போதைய நம்பகத்தன்மை நாட்டின் பொருளாதார நலன்களுக்கும் எதிர்கால வளர்ச்சிக்கும் தீங்கு விளைவிக்கும் என்பது தெளிவாகிறது. இது வேறுபட்ட அணுகுமுறைக்கான நேரமென ஓரளவிற்கு அரசாங்கம் இந்த முடிவுக்கு வந்துள்ளது. தேசிய கொள்கைக் கட்டமைப்பில் அதன் பேரினப் பொருளாதார கொள்கை கட்டமைப்பின் கீழ் “உள்நாட்டு உற்பத்தியை மேம்படுத்துவதற்காக மூலப்பொருட்கள் மற்றும் இடைநிலை பொருட்கள் மீதான இறக்குமதி வரிகளை குறைத்தல்” என்ற விடயம் அடங்கும். நாட்டிற்கு உண்மையான பொருளாதார நன்மைகளைப் பெறுவதற்கு தீர்வைச் சீர்திருத்தம் மிகவும் பரந்ததாக இருக்க வேண்டும், இது ஒரு அங்கமாகும்.

பாதுகாப்புவாதத்தின் நீண்ட வரலாற்றின் பின்னர் வர்த்தக தாராளமயமாக்கலுக்கான நகர்வுக்காக பெரும்பாலும் வெற்றிபெற்ற சிலி, இறக்குமதிகளுக்கு ஒரு மட்டமான தீர்வை வரியை அறிமுகப்படுத்திய பின்னர் குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சியை அனுபவித்தது. எல்லைத் தீர்வைகளை எளிதாக்குவதற்கான இந்த சீர்திருத்தம் உள்ளூர் வளங்களை சிறப்பாக ஒதுக்க வழிவகுத்தது, ஏனெனில் இது குறிப்பிட்ட கைத்தொழில்கள் மற்றும் உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்களுக்கு முன்னுரிமையளித்து நடாத்தப்பட்டமையைத் தடுத்தது. எனவே, சந்தை மிகவும் போட்டித்தன்மையுடன் வளர்ந்ததுடன் உள்ளூர் வணிகங்கள் அவர்களுக்கு தேவையான இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உள்ளீடுகளை அணுகுதல் எளிதாகியது. இது ஏற்றுமதித் துறையிலும் வளர்ச்சியை ஏற்படுத்த உதவியது, இதனால் 1990 முதல் 2003 வரையிலான மொத்த ஏற்றுமதியின் அளவு 8.1% ஆக உயர்ந்துள்ளது. ஆரம்ப மட்டமான தீர்வை வீதமானது ஒப்பீட்டளவில் அதிகமாக இருந்தபோதிலும், தாராளமயமாக்கலை ஊக்குவிக்கும் போது அதேவேளை ஒரு சீரான வீதத்தை செயல்படுத்தியமை நேர்மறையான விளைவுகளைத் தூண்டியது. மட்டமான தீர்வை வீதம் 2003 ஆம் ஆண்டு வரை படிப்படியாகக் குறைக்கப்பட்டதுடன் சிலி இப்போது ஒரு சீரான கட்டணத்தை 6% இற்கும் குறைவாகக் கொண்டுள்ளது, மேலும் சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தங்களுடன் (FTA) சம்பந்தப்பட்ட  பல நாடுகளுக்கான தீர்வைகளை முற்றிலுமாக நீக்குகிறது.

இலங்கையின் விடயம் ஒரே மாதிரியாக இல்லாவிட்டாலும், தீர்வைகளை எளிதாக்குவதும் ஒருங்கிணைப்பதும் குழப்பத்தைக் குறைக்கும், வெளிப்படைத்தன்மையை அதிகரிக்கும், மேலும் சிறந்த வர்த்தகத்தின் வழியில் இடையூறாக நிற்கும் தாமதங்களை அகற்றும், இது பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு அதிக வாய்ப்புகளைத் தருகிறது என்பது தெளிவாகிறது. விரும்பிய முடிவு அவசியமில்லை என்றாலும், இலங்கை அதன் தீர்வைகளை ஒப்பீட்டளவில் உயர் மட்டத்தில் பராமரிக்க விரும்பினால், இன்னும் அரசாங்கம் பாரா கட்டண முறையை அகற்றி, அனைத்து உள்ளூர் கைத்தொழில்களுக்கும் ஒரே அளவிலான பாதுகாப்பை உள்ளடக்கிய ஒற்றை, சீரான வீதத்தை விதிக்க முடியும். 

குறைந்த பட்சம், முறைமையில் அதிக தெளிவைக் கொண்டுவருவதன் மூலமும், ஒரு உற்பத்திக்கான மொத்த தீர்வைப் பெறுமதி குறித்த தற்போதைய நிச்சயமற்ற தன்மையை நீக்குவதன் மூலமும் எல்லையில் மிகச் சிறந்த பரிமாற்றத்தை எளிதாக்கும். இந்தச் சீர்திருத்தம் மூலம் சிலியில் செய்ததைப் போல உள்ளூர் நிறுவனங்களுக்கான இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உள்ளீடுகளுக்கான அணுகலை அதிகரிப்பதன் மூலம் நமது உள்ளூர் வணிகங்களையும் ஏற்றுமதித் துறையையும் மேம்படுத்த முடியும். எவ்வாறாயினும், நீண்ட காலமாக, வரி விகிதம் இன்னும் நம்பமுடியாத அளவிற்கு அதிகமாக இருந்தால், ஒரு சீரான தீர்வையானது ஒரு தலைப்பட்சமாக பெரிதும் மேம்படுத்தாது; இலங்கையும் ஒட்டுமொத்த கட்டண விகிதத்தை படிப்படியாகக் குறைக்க வேண்டும் அத்துடன் உண்மையிலேயே புரிந்துகொள்ளக்கூடிய வகையில் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய தீர்வை முறையின் நன்மைகளுக்காக வர்த்தகத்தை எளிதாக்க பிற உத்திகளில் ஈடுபட வேண்டும்.

அரசாங்கம் சரியான நடவடிக்கைகளை எடுத்தால், இது மிகவும் செயல்பாட்டு மற்றும் பயனுள்ள தீர்வை முறையை நோக்கிய ஒரு நேர்மறையான பாதையின் தொடக்கமாக இருக்கலாம். "சில தடைகளைத் தகர்க்க நாங்கள் தயாரா?" என்பது கேள்வியாகும்.

கொவிட்- 19 கொள்கைப் பிரதிபலிப்புக்கள்: கொள்கை வகுப்பவர்களுக்கானதொரு குறிப்பு

இந்த கட்டுரை 2020 ஏப்ரல் மாதத்தில் ஆங்கிலத்தில் வெளியிடப்பட்டது. தற்போது சில தகவல்கள் மொழிபெயர்ப்பில் புதுப்பிக்கப்பட்டுள்ளன

கொள்கை வகுப்பவர்களுக்கானதொரு குறிப்பு

இதை எழுதும் நேரத்தில் உலகளாவிய ரீதியில் 1,100,000 க்கும் அதிகமான நோயாளர்களும் மற்றும் 64,000 க்கும் மேற்பட்ட இறப்புக்களும் உள்ளன . 1மானுடம் ஒரு உலகளாவிய நெருக்கடியை எதிர்கொள்கிறது. சுகாதாரத் துறை, பாதுகாப்பு மற்றும் அவசர சேவைப் பணியாளர்கள் தங்கள் அர்ப்பணிப்புக்காக பாராட்டையும் நன்றியையும் பெற வேண்டும்.

இது போன்ற ஒரு நெருக்கடி சூழ்நிலையில், மனித உயிர்களைப் பாதுகாப்பதே முதல் முன்னுரிமையாகும். இது நாட்டில் மேற்கொள்ளப்பட்ட நடவடிக்கைகளில் பிரதிபலிக்கிறது. பாடசாலைகளும் பணியிடங்களும் மூடப்பட்டுள்ளன, நாடு முழுவதும் ஊரடங்கு உத்தரவானது ஒரு முடக்கம் என்ற வடிவில் நடைமுறையில் இருப்பதால், பொருளாதார நடவடிக்கைகள் நின்றுபோய்விடும் நிலையை அண்மித்துள்ளன. குறிப்பாக, நமது சனத்தொகையில்2 கிட்டத்தட்ட 30%  மற்றும் மொத்தத் தேசிய உற்பத்தியில் 38% ஆகவுமுள்ள மேல்  மாகாணமானது உயர்ந்தளவு அபாயமுள்ள இடமாக அடையாளங் காணப்பட்டுள்ளதுடன் காலவரையற்ற ஊரடங்கு உத்தரவின் கீழ் உள்ளது.3​  பொருளாதாரத் திணறல் மற்றும் தொற்றுநோயால் ஏற்படும் உயிரிழப்புக்கள் மற்றும் பிரதிபலிப்புக்கள் தீவு முழுவதும் எதிரொலிக்கும். பொது சுகாதாரம் முதன்மை அக்கறையுடன் இருக்க வேண்டும், பொருளாதார அழுத்தம் கிட்டத்தட்ட சமமான அவநம்பிக்கையான சூழ்நிலையை ஏற்படுத்தும்.

போரின் முன்னணியில் இருப்பவர்கள் எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகள் குறித்து தெளிவான புரிதல் இருக்கும் என்பதை நாங்கள் புரிந்துகொள்கிறோம், ஆனால் இது போன்ற அவசரகால சூழ்நிலைகளில் கொள்கை முடிவுகள் நீடித்த விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என்பதை வரலாறு காட்டுகிறது.

கொவிட்-19 தொற்றுநோயை இலங்கை கையாள்வதால், கடினமான முடிவுகளை எடுப்பதற்கு கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு உள்ளீடாக நாங்கள் பின்வருவனவற்றை வழங்குகிறோம்.

இலங்கையின் பொருளாதார நிலைமை பற்றியதொரு கண்ணோட்டம்

பலவீனமான பொருளாதார நிலைமைகளுடன் இலங்கை நெருக்கடிக்கு வந்தது. 2019 ஆம் ஆண்டில் எங்கள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் வளர்ச்சி 2.6%4​ ஆக இருந்தது. சுற்றுலா போன்ற முக்கியமான துறைகள் உயிர்த்த ஞாயிறுத் தாக்குதல்களிலிருந்து இன்னும் மீண்டு வருகின்றன. குறுகிய கால செலவின உயர்வு நடுத்தர முதல் நீண்ட காலத்திற்கு பெரிய அளவிலான ஏற்றத்தாழ்வுகளை ஏற்படுத்தும். 2019 உயிர்த்த ஞாயிறு குண்டுவெடிப்புக்குப் பிறகு சுற்றுலாவின் வருவாய் கணிசமாகக் குறைவடைந்துள்ளது. சுற்றுலாவின் உடனடி எதிர்காலம் நன்றாக இல்லாதிருப்பதுடன் 2019 ஆம் ஆண்டில் வருமானம் 10% ஆல் குறைவடைந்துள்ளது5​.

ஒட்டுமொத்தமாக எங்கள் ஏற்றுமதிகள் சென்மதி நிலுவையில் நடப்புக் கணக்கிற்கு உதவுவதற்குப் போதுமான அளவு உயரவில்லை. இதற்கிடையில், நமது அந்நிய செலாவணி ஒதுக்கமானது கடன் வாங்கிய நிதியின் ஒரு பகுதி உட்பட சுமார் 7.0 பில்லியன் டொலராகவே உள்ளது. 6 இறுதியாக, எதிர்வரும் நான்கு ஆண்டுகளில் 2020-20237 ஏறத்தாழ 16 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர்கள் பெறுமதியான பாரிய கடன் மீளச் செலுத்தல்களை மேற்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

கொவிட் 19 இலங்கை பொருளாதாரத்தில் கணிசமான பொருளாதார தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை. இந்த தாக்கத்தில் வேலை நாட்களின் இழப்பு காரணமாக வெளியீட்டில் நேரடி வீழ்ச்சி  மற்றும் வைரஸ் பரவலைத் தடுப்பதற்குரிய பௌதீக இடைவெளி,  உடனடி அவசரத் தேவையைக் கையாளுவதற்கான மருத்துவம் மற்றும் பிற செலவுகள் என்பன உள்ளடங்கும். வருமானத்தில் உடனடி விளைவு இருக்கும் என்றாலும், வைரஸ் பரவுவதைத் தடுக்கப் பயன்படுத்தப்படும் கொள்கைகளிலிருந்து நடுத்தர மற்றும் நீண்ட கால விளைவுகள் இருக்கும். தைத்த ஆடைத் துறையைப் நோக்குகையில் கொவிட் -19 உருவாக்கிய பொருளாதார செலவுகளைக் காணத் தொடங்கினோம். இலங்கையிலிருந்தான மொத்த ஏற்றுமதியில் 42% கணக்கில்8, இந்தத் துறையானது 1.5 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர்9 வருவாய் இழப்பை சந்திக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் சுமார் 8% உள்ள வெளிநாட்டிலிருந்து உட்பாய்ச்சப்படும் பணம் வீழ்ச்சியடையும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது​10, இது அரசாங்கத்தின் மீது அழுத்தத்தை அதிகரிக்கும். பொருட்களின் விலைகளும் அதிகரிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

இது வாழ்வாதாரங்களில் ஏற்படுத்தும் தாக்கத்தை மதிப்பிடுவது கடினம், ஆனால் நமது உழைக்கும் மக்கள்தொகையில் 66% பங்காகவுள்ள  முறைசாரா துறையில் உள்ளவர்கள்11, மிகவும் பாதிக்கப்படுவர் என்பது தெளிவானதாகும். சனத்தொகை கணக்கெடுப்பு மற்றும் புள்ளிவிவரத் திணைக்களத்தின்படி, இலங்கையின் உழைக்கும் மக்கள் தொகை 8 மில்லியன் பேரில், 2.6 மில்லியன்12 பேர் விவசாய மற்றும் விவசாயம் அல்லாத துறைகளிலுள்ள சுயதொழில் புரிவோர் ஆவர். தற்போது நாட்டில் விவசாய நடவடிக்கைகளைத் தொடர அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளதால், 1.5 மில்லியன்13 விவசாயம் அல்லாத சுயதொழில் புரிவோர் இந்த முடக்கத்தினால் கடுமையாக பாதிக்கப்படுவார்கள். 3.5 மில்லியன்14​ தனியார் துறை ஊதியம் பெறுபவர்களும் பொருளாதார அதிர்ச்சியை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும், ஏனெனில் கம்பனிகள் வரையறுக்கப்பட்ட பணப்புழக்கத்தின் போது மறுசீரமைப்பு மற்றும் ஆட்குறைப்புக்களை மேற்கொள்ளும்.

பொருளாதாரத்திற்கான இந்த அதிர்ச்சியானது நாம் சந்தித்ததை உலகளாவிய நிதி நெருக்கடியை (2008-2012) விட பெரியதும் மற்றும் ஆழமானதுமாகும். நிதி நெருக்கடியைப் பொறுத்தவரையில், நேரடியாக பாதிக்கப்பட்ட நாடுகள் கொவிட் -19 ஐ விட மிகக் குறைவாகவே இருந்தன, மேலும் இந்த தொற்றானது உயிர்த்த ஞாயிறு குண்டுவெடிப்பிலிருந்து இலங்கைப் பொருளாதாரம் முழுமையாக மீள முன்னர் அதைத் தொடர்ந்து வந்துள்ளது.

குறுகிய காலப் பிரச்சினைகளைக் கையாளுவதற்குத் தற்போது காணப்படும் பொறிமுறைகளைப் பயன்படுத்துதல்

உள்ளூர் வாக்கெடுப்பு நிறுவனமான வான்கார்ட் சர்வேயின் சமீபத்திய கணக்கெடுப்பில், குறைந்த பட்சம் மக்கள் தொகையில் கால் பகுதியினர் தேவையான உணவு அல்லது மருந்தை அணுகுவதற்குக் கஷ்டப்படுகின்றனர் என்று சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது.15 ஒரு பெரிய வயது முதிர்ந்த சனத்தொகையுடன் காணப்படும் இலங்கையர்கள் வழக்கமான மருத்துவ கவனிப்பு தேவைப்படும் நோய்களால் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.

பொருட்களை வழங்குவதற்கும் விநியோகிப்பதற்கும் அரசாங்கத்தின் மையப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுகுமுறையினால் நுகர்வோர், வர்த்தகர்கள் மற்றும் உற்பத்தியாளர்கள் விநியோகச் சங்கிலியின் ஒவ்வொரு முனையிலும் பிழியப்படுகின்றனர்.

தற்போதைய நெருக்கடியைக் கருத்தில் கொண்டு, சமூகத்தின் உடனடி பாதுகாப்புக்கு முன்னுரிமை தேவைப்படுகிறது. மக்கள் பரிமாறிக் கொள்ள சுதந்திரமாக இருக்கும்போது பொருளாதாரம் செயல்படுகிறது. நாட்கள் வாரக்கணக்குகளாக முடக்கம் காணப்படும் போது, குடிமக்களுக்கு அத்தியாவசிய பொருட்களை விட சிக்கலான தேவைகள் அதிகமாக இருக்கும்.

பொருளாதாரத்தின் சில பகுதிகள் குறைந்த ஆபத்தில் இயங்குவதற்கும், ஊரடங்கு உத்தரவை மீறுவதற்கான சலுகைகளை குறைப்பதற்கும், அத்தியாவசிய சேவைகளின் வரையறையை விரிவாக்குவதை அரசாங்கம் பரிசீலிக்க வேண்டும்.

இது வீட்டிலிருந்து வேலை செய்யக்கூடியவர்கள் அதிக உற்பத்தித்திறனுடன் அவ்வாறு செய்ய அனுமதிக்கும், அதே நேரத்தில் பொருளாதாரம் இயங்குவதற்கான சில இடங்களையும் உருவாக்குகிறது. விநியோகப் பணியாளர்கள் உட்பட விநியோக சங்கிலி பாத்திரங்களுக்கான ஊரடங்கு உத்தரவுகளில் மீளமுடியாத மற்றும் நிலையான கொள்கையை உருவாக்குவது நுகர்வோர் மற்றும் இந்த நேரத்தில் தங்கள் உற்பத்திகளை நுகர்வோரின் கைகளில் ஒப்படைக்க முடியாதுள்ள உற்பத்தியாளர்கள் மீதான அழுத்தத்தை எளிதாக்கும்.

தற்போதுள்ள வழிமுறைகள் மற்றும் சந்தைகள் நெருக்கடிக்கு முன்னர் நுகர்வோர் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய முடிந்தது. தற்போதைய நிலைமைகளின் கீழ், அவற்றை அரசினை மையப்படுத்திய தீர்வுகளால் பிரதியீடு செய்வதை விட,  இந்தச் செயல்முறையை எளிதாக்குவதை அரசாங்கம் நோக்கமாகக் கொள்ள வேண்டும்.

பொருளாதாரத்தை மீண்டும் திறப்பதற்கானதொரு வழிகாட்டும் வரைபடம்

தொற்றுநோய்க்கான கொள்கைப் பிரதிபலிப்புக்களை கட்டங்கட்டமாகச் சிந்திப்பது பயனுள்ளதாகும். முதல் கட்டத்தில் ஊரடங்கு உத்தரவு மூலம் மக்களில் பெரும்பாலோருக்கு சுய தனிமைப்படுத்தலின் ஒரு மூலோபாயத்தைப் பயன்படுத்தி வைரஸ் பரவுவதை மெதுவாக்குவதே இதன் நோக்கம். எனினும், ஊரடங்கு உத்தரவை என்றென்றும் நீடிக்க முடியாது, ஏனெனில், இது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க மனித மற்றும் பொருளாதார செலவை  ஏற்படுத்துகின்றது. எனவே பொருளாதாரத்தைப் படிப்படியாக திறக்க 2 ஆம் கட்டமொன்றை அனுமதிக்கும் வெளியேறும் மூலோபாயத்தில் அரசாங்கம் செயல்படுகிறது. கொவிட்-19 ஐத் தணிப்பதற்கான பாதுகாப்பான மற்றும் வினைத்திறன்மிக்க கருவிகள் கிடைக்கும் வரை இந்த இரண்டாம் கட்டத்திற்கு இன்னும் கடுமையான பௌதீக இடைவெளி மற்றும் பிற பாதுகாப்பு தேவைப்படும்.

புரிந்துகொள்ளத்தக்க வகையில், அவசரகால நிலைமை சீரற்ற கொள்கைக்கு தன்னை ஆளாக்கியுள்ளது. நாடு முழுவதும்  ஒரு சீரற்ற வகையில் ஊரடங்கு உத்தரவு அமுல்படுத்தப்படுகின்றது. தற்காலிக கொள்கை என்பது திட்டமிடுவதற்குக்  கடினமானதாகும், இது அனைத்து இலங்கையர்களிடமும் நாட்டின் பொருளாதாரத்திலும் அடுத்தடுத்த பரந்த விளைவுகளை ஏற்படுத்தும்.

குறுகிய கால அவசரகால நிலைமை சீரடையத் தொடங்கும் போது, ​​கொள்கை வகுப்பாளர்கள் தொற்றுநோயியல் நிபுணர்கள், பாதுகாப்புப் பணியாளர்கள், தனியார் துறை மற்றும் பிற பங்குதாரர்களுடன் இணைந்து மீண்டும் திறப்பதற்கு வழிகாட்டும் ஒரு வரைபடத்தை உருவாக்க வேண்டும். இது மக்களுக்கும் வணிகங்களுக்கும் அவர்களின் அன்றாட வாழ்க்கை மற்றும் வணிக நடவடிக்கைகளுக்கான செலவைக் குறைப்பதற்காக அவர்களின் செயல்பாடுகளை திறம்பட திட்டமிட உதவும்.

பரிசோதனையை விரிவுபடுத்துவதற்கான செயல்திட்டம்

"கண்டுபிடித்தல்- பரிசோதித்தல் – சிகிச்சையளித்தல் (trace - test – treat)" முறையானது தென் கொரியா மற்றும் பிற நாடுகளில் வினைத்திறன் மிக்கது என்று நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. சமூகத் தொற்று ஏற்படுமா எனக் கண்டறிவதற்காக பரி சோதனையை விரிவுபடுத்துவதற்கான மார்ச் 31 ஆம் திகதிய16 அரசாங்கத்தின் தீர்மானமானது சரியான திசையிலான ஒரு படியாகும்.

தற்போதுள்ள சோதனைத் திறனைப் பயன்படுத்துவதற்கு அரசாங்கம் போதுமான அளவு செயல்படுகிறதா என்று சுயாதீன மருத்துவ பயிற்சியாளர்கள் கேள்வி எழுப்பியுள்ளனர், அரச மருத்துவ அதிகாரிகளின் சங்கம் (GMOA), இலங்கை மருத்துவ சங்கம் போன்ற பிற குழுக்களும் விரிவாக்கப்பட்ட பரிசோதனையின் அவசியத்தை வலியுறுத்தியுள்ளன. தற்போது, ​​தொற்றுநோயியல் பிரிவின் வரையறைக்குட்பட்ட பரிசோதனை17 (இடைக்கால விடய வரையறைகள்) வழிகாட்டுதல்களின்படி பரிசோதனையானது, கடுமையான சுவாச நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட கொவிட் -19 நோயாளியுடன் தொடர்பு கொண்டவர்கள் அல்லது கடந்த 14 நாட்களில் வெளிநாடுகளுக்குச் சென்றவர்களிடையே மேற்கொள்ளப்படுகின்றது. கடுமையான நிமோனியா நோயாளிகள் (வேறு நோய்க் காரணங்கள் மூலம் விளக்கமுடியாத) மற்றும் அறிகுறிகளுடன் கூடியவர்கள், பரிசோதிப்பது பொருத்தமானது என ஒரு மருத்துவர்  இனங்கண்டால் கூட பரிசோதனை செய்யலாம். காய்ச்சல் மற்றும் சுவாசக் கோளாறுகளை அனுபவிக்கும் நபர்களை உள்ளடக்குவதற்காக இந்த வரையறை விரிவாக்கப்பட்டது, ஆனால் லேசான அறிகுறிகளைக் கொண்ட நபர்களுக்கும் சோதனைக்கு அணுகல் இருப்பதை உறுதிப்படுத்த இந்த வரையறை விரிவாக்கப்பட வேண்டும்.

சாங்கம், பல்கலைக்கழகங்கள், ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள் மற்றும் தனியார் துறையில் நாட்டின் தற்போதைய சோதனைத் திறனைப் பயன்படுத்த ஒரு தெளிவான மற்றும் கவனம் செலுத்தும் செயல் திட்டத்தை கொள்கை வகுப்பாளர்கள் உருவாக்குவது முக்கியமானதாகும். நாட்டில் அதன் சோதனைத் திறனைப் பெறுவதற்கும் விரிவாக்குவதற்கும் சர்வதேச விநியோகச் சங்கிலிகள் மற்றும் சாத்தியமான நன்கொடையாளர்களுடன் ஈடுபடுமாறு  அரசாங்கம் தனியார் துறையை  ஊக்குவிக்கலாம்.

முகக் கவசங்களை அணியும் கொள்கையை மீள்பரிசீலித்தல்

தனிநபர்கள் அத்தியாவசியத் தேவைகளுக்காக மட்டும் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட பயணங்களைக் கொண்டிருத்தல், கடுமையான சமூக இடைவெளி மற்றும் முகக் கவசங்கள் அணிவதைப் பின்பற்றுதல் ஆகியவற்றிலே நோயாளிகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பதைத் தடுப்பது தங்கியுள்ளது. உலக சுகாதார அமைப்பின்உத்தியோகபூர்வ நிலைப்பாடு என்னவென்றால், நீங்கள் ஒரு மருத்துவ பணியாளர் அல்ல, உங்களுக்கு உடல்நிலை சரியில்லை என்றால், நீங்கள் முகக் கவசம் அணியத் தேவையில்லை, இந்த பரிந்துரையானது உலகளாவிய முகக் கவசங்களின் பற்றாக்குறையால் இயக்கப்படுகிறது என்பதும் தெளிவாகிறது.18​

மிக சமீபத்தில், அமெரிக்கா அவர்களின் நிலைப்பாட்டை மாற்றியது, அவர்களின் நோய்க் கட்டுப்பாட்டு மத்திய நிலையம் முகக் கவசங்களின் பயன்பாட்டைப் பின்வருமாறு கூறிப் பரிந்துரைத்தது.

“சமீபத்திய ஆய்வுகள் கொரோனா வைரஸின் குறைந்த அறிகுறிகள் (“அறிகுறியற்றவர்கள்”) மற்றும் அறிகுறிகளை இறுதியில் காட்டுபவர்கள் (“அறிகுறிக்கு முன்பு”) அறிகுறிகளைக் காண்பிக்கும் முன் வைரஸைப் பரப்பலாம் என்று காட்டுகின்றன. இதன் பொருள், அருகிலேயே தொடர்பு கொள்ளும் நபர்களிடையே வைரஸ் பரவக்கூடும் - உதாரணமாக, பேசுதல், இருமல் அல்லது தும்மல் - அந்த நபர்கள் அறிகுறிகளை வெளிப்படுத்தாவிட்டாலும் கூட வைரஸ் பரவக்கூடும். இந்த புதிய சான்றுகளைக் கருத்திற்கொண்டு, விசேடமாக குறிப்பிடத்தக்க சமூக அடிப்படையிலான நோய்ப் பரவல் உள்ள பகுதிகளில், பிற சமூக இடைவெளி நடவடிக்கைகளை பராமரிப்பது கடினமான பொது அமைப்புகளில் துணியிலான முகக் கவசங்களை அணியுமாறு கட்டுப்பாட்டு மத்திய நிலையமானது பரிந்துரைக்கிறது(உ.ம். மளிகைக் கடைகள் மற்றும் மருந்தகங்கள்).”19

முன்னணியில் இருப்பவர்கள் பாதுகாக்கப்படுவது அவசியம் என்றாலும், பரவலான முகக் கவசங்களின் பயன்பாடு நோயின் பரவலைக் குறைக்கும் என்பது பொதுவான மருத்துவக் கருத்தாகும் என்பதையும் நாம் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். எனவே, இந்த நெருக்கடியின் முன்னணியில் சுகாதாரப் பணியாளர்களுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் முகக் கவசங்களை வழங்குவதற்கு இலங்கை முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் என்றாலும், ஒருவரின் உடல்நிலையைப் பொருட்படுத்தாமல் பொதுவில் முகக் கவசப் பயன்பாட்டிற்காக பொது மக்களுக்கான பரிந்துரை இருக்க வேண்டும். முகக் கவசத்தை அணிவது தொடர்பான அரசாங்கத்தின் உத்தியோகபூர்வ நிலைப்பாட்டை மீள்பரிசீலனை செய்தல், மற்றும் விரைவாக அதிகரிக்கும் முகமூடி உற்பத்தியில் தனியார் துறையுடன் தீவிரமாக ஈடுபடுதல் மிக முக்கியமானதாகும்.

சந்தைகளைச் செயற்பட வைத்தல்

இந்த நெருக்கடியின் பொருளாதார விளைவுகளை நிர்வகிப்பது அரசாங்கத்தின் முக்கிய இலக்கு மையமாக இருக்க வேண்டும். பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களுக்கு ஏற்பட்ட பொருளாதாரத் தாக்கத்தை மென்மையாக்குவதற்கும், வரவிருக்கும் மாதங்களில் இலங்கை பொருளாதாரத்தை மீண்டும் தொடங்குவதற்கும் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும்.

குறுகிய கால பொருளாதார தாக்கத்தை நிவர்த்தி செய்ய உடனடி நடவடிக்கைகள் அவசியம் என்றாலும், இன்று எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகள் நடுத்தரத்திலிருந்து நீண்ட காலத்திற்கு பிரச்சினையை அதிகரிக்காதிருப்பது மிக முக்கியமாகும்.

விலைக் கட்டுப்பாடுகளை மீள்பரிசீலனை செய்வதும் அவற்றின் நடுத்தர மற்றும் நீண்டகாலத் தாக்கத்தினை விளங்கிக்கொள்ளலும்

அரசாங்கம் ஏற்கனவே பலவகையான பொருட்களுக்கு விலைக் கட்டுப்பாடுகளை விதித்துள்ளது. எட்வகாடா நிறுவக ஆய்வு காண்பித்தபடி, சாதாரண காலங்களில் கூட இந்த கட்டுப்பாடுகள் பெரும்பாலும் அரசியல் அரங்காக செயல்படுகின்றன, அரசாங்கத்தின் சொந்த தரவு பல நுகர்வோர் பொருட்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட விகிதத்திற்கு மேல் விற்கப்படுவதைக் காட்டுகிறது. ஒரு முடக்கத்தின்போது, விலைக் கட்டுப்பாடுகள் விநியோக தடைகளை அதிகப்படுத்தும். பொருளாதார வல்லுநர்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளபடி, விலை என்பது ஒரு ஊக்கத்தொகையால் சுற்றிவைக்கப்பட்ட ஒரு சமிக்ஞையாகும். இது பற்றாக்குறையையும் மிகைகளையும் சமிக்ஞை செய்கிறது, ஒரு உற்பத்தியாளருக்கு இலாபம் ஈட்ட முடியாவிட்டால், அவர்கள் சிக்கல் மற்றும் ஆபத்தைச் சந்தித்துப் பொருளைப் பெறமாட்டார்கள். நிச்சயமாக அவசரகால சூழ்நிலையில் இது பற்றாக்குறையை மட்டுமே ஏற்படுத்தும்.

எதிர்வரும் மாதங்களில், நாம் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க பொருளாதார வீழ்ச்சியைக் காணலாம், இதன் போது மேலும் விலைக் கட்டுப்பாடுகளை அறிமுகப்படுத்த அரசாங்கம் விரும்பக்கூடும். பொருளாதார மீட்புக்கான விரைவான பாதை சந்தைகள் செயல்பட அனுமதிக்கப்பட்ட ஒன்றாகும் - பாதிக்கப்படக்கூடிய மக்கள் அளவுக்கதிமாகப் பாதிக்கப்படுவதால், குறுகிய காலத்தில் பாதுகாப்பு வலையமைப்புக்களை வலுப்படுத்துவதில் அரசாங்கம் கவனம் செலுத்த முடியும்.

திட்டமிட்ட இறக்குமதி கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து விலகிச் செல்லல்

அந்நியச் செலவணி வீதத்தின் மீதான அழுத்தத்தைக் குறைப்பதற்கும், உள்ளூர் விவசாயத் தொழிலைப் பாதுகாப்பதற்கும் ஒரு முயற்சியாக, அத்தியாவசியமற்ற அனைத்து இறக்குமதியையும் நிறுத்துவதாக அரசாங்கம் அறிவித்துள்ளது.20 இதை எழுதும் வரை, இந்த அறிக்கையை மத்திய வங்கி அல்லது நிதி அமைச்சு உறுதிப்படுத்தாமையானது, கொள்கை நிச்சயமற்ற தன்மையை உருவாக்குகிறது. ஒரு குறுகிய கால நடவடிக்கையாக, ரூபாயைப் பாதுகாப்பதற்காக, நாட்டிற்கு இறக்குமதி செய்யப்படாத அந்த பொருட்களின் எதிர்மறை பட்டியலை அறிமுகப்படுத்துவது பரிசீலிக்கப்படலாம், இருப்பினும் இது ஒரு குறுகிய கால கால அளவிலான நடவடிக்கையாக இருக்க வேண்டும்.

நீடித்த இறக்குமதி கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் அரசாங்கம் விதித்த ‘அத்தியாவசிய பட்டியல்கள்’ நுகர்வோர், உற்பத்தியாளர்கள் மற்றும் முக்கிய விநியோகச் சங்கிலிகளின் நலனுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் தொடர்ச்சியான விளைவுகளை உருவாக்கும். நமது ஏற்றுமதி தொழில்கள் மற்றும் உற்பத்தித் துறைக்குப் புத்துயிரளித்தல் இலங்கையில் பொருளாதார மீட்சிக்கு முக்கியமாக இருக்கும். 201721 ஆம் ஆண்டில் இலங்கையின் இறக்குமதியில் 46% இடைநிலை பொருட்கள் மற்றும் மூலப்பொருட்கள் ஆகும், மேலும் நீண்ட கால இறக்குமதி கட்டுப்பாடுகள் இந்த நெருக்கடி கடந்தபின்னர் உள்ளூர் வணிகங்களின் இழப்புகளை மீட்டு இழப்புகளை ஈடுசெய்யும் திறனை பாதிக்கும். இது உள்நாட்டு சலுகைகளை போட்டி அல்லாத இறக்குமதி மானியங்களுக்கு சாதகமாக்கும், இதன் மூலம் போட்டிப்  பிரதியீட்டுப் பொருள் இறக்குமதி ஊக்குவிக்கப்பட மாட்டாது.

மீட்டெடுப்பை நோக்கி நகருதல்

முன்னோக்கிச் செல்லும்போது, ​​நம்பத்தகுந்த பேரினப் பொருளாதார திட்டத்தின் அடிப்படையில் பணவியல் கொள்கை மற்றும் நிதிக் கொள்கை ஆகியன ஒன்றாக இணைந்து செயல்பட வேண்டும். கொவிட்-19 காரணமாக குறுகிய காலத்தில் அதன் செயல்திறன் குறைவாக இருக்கும் என்றாலும், தற்போதைய சிரமங்களை சமாளிக்க உறுதியான அரசாங்கத்திற்கு இது சமிக்ஞை செய்யும்.

இலங்கையின் பொது நிதி நிலைமை நம்பிக்கைக்குரியதல்ல. கொவிட் -19 நெருக்கடிக்கு பிரதிபலிப்புச் செய்யும் வகையில் அரசாங்க செலவினங்களில் செங்குத்தான உயர்வைக் காண்போம், மேலும் ஒரு சாதாரண ஆண்டிற்கான செலவினங்களுடன் வேகத்தைத் தக்கவைக்காத அரசாங்க வருவாய் இந்த விஷயத்தில் பரிதாபகரமாக போதுமானதாக இருக்காது. பலவீனமடைந்துள்ள பொருளாதாரத்தை மீண்டும் புத்துணர்ச்சியுடன் கட்டியெழுப்பும் நோக்கத்துடன், அரசாங்கம் புதிய வரிக் குறைப்புகளை அறிமுகப்படுத்தியதால், பொது நிதி மிகவும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. அதாவது தற்போதைய சூழலில், எங்களிடம் இருந்து பெறுவதற்கு குறைந்த வரி அடித்தளமேயுள்ளது. அடுத்த சில மாதங்களில் எதிர்பார்க்கக்கூடிய மோசமான வணிக செயல்திறனால் இது  மேலும் அதிகரிக்கக் கூடும்.

உடனடி செலவினங்களை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, கடன் திருப்பிச் செலுத்துவதை அரசாங்கம் கவனத்திற்கொள்ள வேண்டும், இது 2020 ஆம் ஆண்டில் 4 பில்லியன் அமெரிக்க டொலருக்கும் அதிகமாகும். இந்த திருப்பிச் செலுத்துதலுக்கான எங்கள் திறன் கேள்விக்குரியதாகவுள்ளதுடன் கொவிட் – 19 இனைக் கருத்திற்கொண்டு மேலும் கடன் நிவாரணம் கோருவதற்கு சர்வதேச நன்கொடை நிறுவனங்களை ஜனாதிபதி அணுகியுள்ளார். 22​

எமது பொருளாதார யதார்த்தம் என்னவென்றால், ஒரு நல்ல சீர்திருத்த தொகுப்பின் ஒரு பகுதியாக சர்வதேச நாணய நிதியம் போன்ற சர்வதேச நிதி நிறுவனங்களிடமிருந்து வெளி நிதி பெற வேண்டும். கடன்களை வழங்குவதை விரைவுபடுத்தும் நோக்கத்துடன், ஆசிய அபிவிருத்தி வங்கியுடனான ஈடுபாடுகளை நாம் தீவிரமாக ஆராய வேண்டும். மிகவும் தேவைப்பட்ட 128.6 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர்23 பெறுமதியான விரைவான உலக வங்கி திட்டத்தை இப்போது பெற்றுள்ள நிலையில், இலங்கை சர்வதேச நாணய நிதியத்துடன் ஒரு உறுதியான ஈடுபாட்டை நோக்கி செயல்பட வேண்டும். திறைசேரி பெரும் நெருக்கடியில் இருக்கும் நேரத்தில் நிதி ஆதாரமாக இருப்பதைத் தவிர, ஒரு சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் திட்டமும் நாட்டிற்கு தேவையான நிதி ஒழுக்கத்தை கொண்டு வரும். ஒட்டுமொத்த பேரினப் பொருளாதாரக் கொள்கையானது  பணவீக்கம் மற்றும் சென்மதி நிலுவைப் பற்றாக்குறையை நிலையானதாக வைத்திருப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும், ஏனெனில் இது உண்மையான துறைரீதியான சீர்திருத்தங்களை மேற்கொள்ள தேவையான சூழலை உருவாக்கும். பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளின் இலவச பரிமாற்றத்தை உறுதி செய்வதற்கான வர்த்தக சீர்திருத்தம் மற்றும் வணிகங்களை மீட்க மற்றும் மறுதொடக்கம் செய்ய உதவும் உள்நாட்டு ஒழுங்குமுறை சீர்திருத்தம் ஆகியன முன்னுரிமை வழங்கப்படும்  மையங்களாக இருக்க வேண்டும்.

மீட்புக்கான பாதையில் தனியார் துறைப் பங்கேற்பு முக்கியமானது. சுயாதீன எண்ணம் கொண்ட நிபுணர்களுடனான தெளிவான, நிலையான ஈடுபாடு, மற்றும் இந்த நபர்களை மத்திய வங்கி மற்றும் நிதி அமைச்சகத்தின் ஆலோசனைத் இயல்திறனில் உள்ளடக்குவது அரசாங்கத்திற்கு நம்பகத்தன்மையை வழங்குவதுடன் ஆரோக்கியமான பொருளாதாரத்திற்கு வலுவான அடித்தளத்தை அமைப்பதில் இலங்கை தீவிரமாக இருப்பதற்கான சமிக்ஞையாகவும் அமையும்.

நாடுகளை ஒப்பிடல் (2020.04.07 ஆம் திகதியன்று )

குறிப்புக்கள்

1. World Health Organization,​Coronavirus (COVID-19)​,April 7, 2020, https://who​.sprinklr.com/​,(Accessed April 07, 2020).

2. Government of Sri Lanka, Ministry of National Policies and Economic Affairs, Department of Census and Statistics, Census​ of Population and Housing Sri Lanka 2012​,2012, http://www.statistics.gov.lk/PopHouSat/CPH2011/Pages/Activities/Reports/SriLanka.pdf​,(Accessed April 07, 2020).

3. Government of Sri Lanka, Ministry of Finance and Mass Media, Central Bank of Sri Lanka, Press​ release​,September 25, 2019, https://www.cbsl.gov.lk/sites/default/files/cbslweb_images/press_20190925_Provincial_Gross_Domesti c_Product_-_2018_e.pdf​,(Accessed April 07, 2020).

4. Central Bank of Sri Lanka, “GDP Growth,” Central​ Bank of Sri Lanka​, https://www.cbsl.gov.lk/en/economic-and-statistical-charts/gdp-growth-chart,​(Accessed April 07, 2020).

5. EconomyNext, “Sri Lanka tourist earnings down 10-pct in Nov 2019,” EconomyNext​​,December 14, 2019, https://economynext​.com/sri-lanka-tourist-earnings-down-10-pct-in-nov-2019-35822/​,(Accessed April 07, 2020).

6. EconomyNext, “Sri Lanka ends 2019 with US$7.6bn in forex reserves,” EconomyNext​​,January 12, 2020, https://economynext.com/sri-lanka-ends-2019-with-us7-6bn-in-forex-reserves-39859/,​(Accessed April 07, 2020).

7. Government of Sri Lanka, Ministry of Finance,​Budget Speech 2018, http://www.treasury.gov.lk/documents/10181/470884/budgetspeech2018E.pdf/9a9b081b-a709-418f-88 ee-64f397db6ab4,​(Accessed April 07, 2020).

8. Verité Research Institute, “COVID-19: Insights and Information,” Verité​ Research​, https://www.veriteresearch.org/insight/covid19-sri-lanka/,​(Accessed April 07, 2020).

9. Mahadiya Hamza, “Sri Lanka apparel industry to lose US$1.5bn as Coronavirus cripple buyers,” EconomyNext​,March 31, 2020, https://economynext.com/sri-lanka-apparel-industry-to-lose-us1-5bn-as-coronavirus-cripple-buyers-63205 /​,(Accessed April 07, 2020).

10. Daily Mirror, “Workers’ remittances to feel coronavirus pinch,” Daily​ Mirror​,March 12, 2020,​http://www.dailymirror.lk/business-news/Workers-remittances-to-feel-coronavirus-pinch/273-18473 1,​(Accessed April 07, 2020).

11. Ramani Gunatilaka, Informal​ Employment in Sri Lanka: Nature, Probability of Employment, and Determinants of Wages​,(New Delhi: ILO Publications, 2008), page 3, https://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/---asia/---ro-bangkok/---sro-new_delhi/documents/publicatio n/wcms_123348.pdf​,(Accessed April 07, 2020).

12. Government of Sri Lanka, Ministry of National Policies and Economic Affairs, Department of Census and Statistics, Quarterly​ Report Of The Sri Lanka Labour Force Survey: Third Quarter​,2019, page 3, http://www.statistics.gov.lk/samplesurvey/2019Q3report.pdf,​(Accessed April 07, 2020).

13. Government of Sri Lanka, Ministry of National Policies and Economic Affairs, Department of Census and Statistics, Quarterly​ Report Of The Sri Lanka Labour Force Survey: Third Quarter​,2019, page 3, http://www.statistics.gov.lk/samplesurvey/2019Q3report.pdf,​(Accessed April 07, 2020).

14. Government of Sri Lanka, Ministry of National Policies and Economic Affairs, Department of Census and Statistics, Quarterly​ Report Of The Sri Lanka Labour Force Survey: Third Quarter​,2019, page 3, http://www.statistics.gov.lk/samplesurvey/2019Q3report.pdf,​(Accessed April 07, 2020).

15. EconomyNext, “63% Sri Lankans don’t think COVID-19 will spread into their area: Vanguard survey,” EconomyNext, April 4, 2020, https://economynext.com/63-sri-lankans-dont-think-covid-19-will-spread-into-their-area-vanguard-survey-63890/,​(Accessed April 07, 2020).

16. EconomyNext, “Sri Lanka to begin sample Covid-19 testing to check community transmission of Coronavirus,” EconomyNext​​,March 31, 2020, https://economynext.com/sri-lanka-to-begin-sample-covid-19-testing-to-check-community-transmission-of-coronavirus-63134/​,(Accessed April 07, 2020).

17. Government of Sri Lanka, Ministry of Health, Provisional​ Clinical Practice Guidelines on COVID-19 suspected and confirmed patients, March​ 2020, http://www.epid.gov.lk/web/images/pdf/Circulars/Corona_virus/covid-19%20cpg%20_%20version%204. pdf​,(Accessed April 07, 2020).

18. World Health Organization, WHO​ Director General’s opening remarks at the media briefing on Covid-19​, April 6, 2020, https://www.who.int/dg/speeches/detail/who-director-general-s-opening-remarks-at-the-media-briefing-o n-covid-19---6-april-2020​,(Accessed April 07, 2020).

19. Center for Disease Control and Prevention, “Recommendation Regarding the Use of Cloth Face Coverings, Especially in Areas of Significant Community-Based Transmission,”​Centers for Disease Control and Prevention​,April 3 2020, https://www.cdc.gov/coronavirus/2019-ncov/prevent-getting-sick/cloth-face-cover.html​,(Accessed April 07, 2020).

20. EconomyNext, “Sri Lanka to control imports except oil and medicines, grow vegetables”, EconomyNext​,April 2, 2020, https://economynext.com/sri-lanka-to-control-imports-except-oil-and-medicines-grow-vegetables-ministe r-63544/,​(Accessed April 07, 2020).

21. World Bank, “Sri Lanka Intermediate goods Imports By Region 2017,” World​ Integrated Trade Solution​, https://wits.worldbank.org/CountryProfile/en/Country/LKA/Year/2017/TradeFlow/Import/Partner/by-regi on/Product/UNCTAD-SoP2,​(Accessed April 07, 2020).

22. EconomyNext, “Sri Lanka asks for international debt relief on Coronavirus hit”, EconomyNext​​,March 25, 2020, https://economynext.com/sri-lanka-asks-for-international-debt-relief-on-coronavirus-hit-61984/,​ (Accessed April 07, 2020).

23. World Bank Press release, “World Bank fast tracks $128 Million Covid-19 support for Sri Lanka, April 2, 2020, https://www.worldbank.org/en/news/press-release/2020/04/01/world-bank-fast-track-support-covid19-c orona​,(Accessed April 07, 2020).
    
    
    

வரிகள் மற்றும் தீர்வைகள் பற்றிய நன்கு முன் கூட்டிய திட்ட மிடப்படாத சட்டத்தின் விளைவுகள்

இந்த கட்டுரை ஒரு ஆங்கில கட்டுரையின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பாகும்.
Tariffs and the law of unintended consequences

– அனீதா வருசவிதாரண

திட்டமிடப்படாத விளைவுகளின் சட்டம் எடம் ஸ்மித்துக்கு முந்தைய ஒரு கோட்பாடாகும், ஆனால் சமூகவியலாளர் ராபர்ட் கே. மேர்டன் அவர்களால் பிரபலப்படுத்தப்பட்டது. சுருக்கமாக, செட்ரிஸ் பரிபஸின் கோட்பாட்டினை (பிற காரணிகளை நிலையானதாக வைத்திருத்தல்) ஒரு சந்தை சூழ்நிலையில் அடைய முடியாது என்பதால், விளைவுகளின் தொகுப்பை உருவாக்க அரசாங்கங்கள் தலையிடுவதன் பெறுபேறாக எதிர்பாராத பின்விளைவுகள் ஏற்படுகின்றன.

காலனித்துவ இந்தியாவும் நாகப் பாம்புகளும்

இது பிரித்தானியர் முதன்முதலில் இந்தியாவை காலனித்துவப்படுத்திய காலத்திலிருந்தே காணப்பட்ட இந்த சட்டம் ‘கோப்ரா எஃபெக்ட் (Cobra Effect)’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இந்தியாவிலிருந்த விஷப் பாம்புகள் குறித்து ஆங்கிலேயர்கள் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய அக்கறை கொண்டிருந்தனர், நாகப்பாம்புகள் தெளிவாக சில கவலைகளுக்குக் காரணமாக இருந்தன.  இதற்கு அவர்கள் முன்வைத்த தீர்வு என்னவென்றால், கொல்லப்பட்ட ஒவ்வொரு நாகப்பாம்பிற்கும் ஒரு வெகுமதியை வழங்கியமை அருகிலுள்ள எந்தவொரு நாகத்தையும்  கைப்பற்றி கொல்ல உள்ளூர் மக்களுக்கு தெளிவான ஊக்கத்தை வழங்கியது. இது குறுகிய காலத்தில் நன்றாகச் செயற்பட்டாலும், ஆர்வமுள்ள நபர்கள் நாகப்பாம்புகளைத் தீவிரமாக இனப்பெருக்கம் செய்கிறார்கள் என்பதை ஆங்கிலேயர்கள் மெதுவாக உணர்ந்தனர்; இது ஊக்குவிப்பு வெகுமதிகளைச் சேகரிக்கும்  மிகவும் இலாபகரமான வணிகத்தை உருவாக்கியது. இது தொடர்பாகத்  தெளிவடைந்ததுடன், பிரித்ததானியர்கள் ஊக்குவிப்பு வெகுமதிகளை அகற்றினர். அப்போது இது ஒரு இலாபகரமான முயற்சியாக இல்லாதிருந்தமையால், இனப்பெருக்கம் செய்து வளர்த்தவர்கள் தங்கள் எல்லா நாகப்பாம்புகளையும் விடுவித்தனர். இதன் இறுதி விளைவாகப் பொது நாகப்பாம்புகளின் தொகை அதிகரித்தமையானது இது எதனை அடையவேண்டுமெனத் தலையீடு மேற்கொள்ளப்பட்டதோ அதற்கு முற்றிலும் எதிரானதாகும்.

இது ஒரு நல்ல கதைக்கு வழிவகுக்கும் அதே வேளையில், திட்டமிடப்படாத விளைவுகளின் சட்டத்தின் பொருளாதார யதார்த்தங்கள் பெரும்பாலும் மிகவும் மோசமானவையாகவுள்ளன. சந்தையில் தலையீடுகள் பெரும்பாலும் நன்கு திட்டமிடப்பட்டவையாகவிருந்த போதிலும் பின்வாங்குவதற்கான சாத்தியக்கூறுகளைக் கொண்டுள்ளன. இதற்கு ஒரு பிரகாசமான உதாரணம் தீர்வைவரிகள் விடயமாகும். ஃபோர்ப்ஸ் சஞ்சிகையானது,  அண்மையில் அமெரிக்காவில் விதிக்கப்பட்ட ஒரு சலவை இயந்திரங்களுக்கான தீர்வையின் எதிர்பாராத விளைவுகளை விவரித்து ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டது. அமெரிக்காவில் உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்களைப் பாதுகாப்பதனையும், அந்தக் கைத்தொழிலில் வேலைவாய்ப்பை அதிகரிப்பதனையும் கருத்திற்கொண்டே இந்தத் தீர்வை விதிக்கப்பட்டது. அந்த இரண்டு நிபந்தனைகளின் அடிப்படையில் ஒருவர் தீர்வையின் செயல்திறனை மதிப்பீடு செய்தால், தீர்வைவரியானது ஒரு மகத்தான வெற்றியாகும்; அமெரிக்க துணிகழுவுதல் மற்றும் உலர்த்துதல் தொழில்துறையானது சுமார் 1,800 புதிய வேலை வாய்ப்புக்களை உருவாக்கியது. இது ஒரு வெற்றிக் கதையாக எளிதில் எழுதப்படலாம்.

சலவை இயந்திரங்களின் மீதான திட்டமிடப்படாத விளைவு (Cobra Effect)

எவ்வாறாயினும், இங்கே கவனம் தயாரிப்பாளர் மீது மட்டுமே உள்ளதுடன் நுகர்வோர் கதையிலிருந்து நீக்கப்பட்டுள்ளார். முதல் திட்டமிடப்படாத விளைவு என்னவென்றால், இறக்குமதி செய்யப்பட்ட இயந்திரங்கள் இப்போது அதிக விலை கொண்டவை என்பதால், உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்கள் விற்பனையை இழக்க நேரிடும் என்ற அச்சமின்றி பாதுகாப்பாக தங்கள் விலையை உயர்த்த முடிந்தது. இரண்டாவது திட்டமிடப்படாத விளைவு என்னவென்றால், உலர்த்திகளும் அதிக விலை கொண்டதாக மாறின. அமெரிக்காவில் சலவை இயந்திரங்களுக்கு ஒரு நிரப்பு நன்மை என்ற வகையில், உலர்த்தி உற்பத்தியாளர்கள் தங்கள் விலையை உயர்த்தவும், இலாபத்தை அதிகரிக்கவும் சரியான சாளரமாக இதைக் கண்டனர் (ஆடைத் தொழில்துறை இலங்கையை இந்த எதிர்பாராத விளைவுகளிலிருந்து காப்பாற்றும்).

இதையெல்லாம் கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டால், ஃபோர்ப்ஸின் கருத்துப்டி இதனால், அமெரிக்க நுகர்வோர் 1.5 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களை இழந்துள்ளனர். இந்த விலைவாசி அதிகரிப்பு மற்றும் நுகர்வோருக்கு ஏற்படும் செலவு ஆகியவற்றை 1,800 தொழில்வாய்ப்புக்களை உருவாக்கியதன் மூலம் நியாயப்படுத்த முடியும் என்று ஒருவர் வாதிடலாம். உண்மை என்னவென்றால், ஒவ்வொரு வேலையும் அதிகரித்த நுகர்வோர் செலவில் 815,000 அமெரிக்க டொலர்களுக்கு சமமானதாகும். இந்த தீர்வைக் கொள்கையானது உள்ளூர் தொழில்துறையை தங்கள் சொந்த நுகர்வோரின் செலவில் திறம்படப் பாதுகாக்கிறது.

அமெரிக்காவில் சலவை இயந்திர விலைகளை இலங்கையர்கள் ஏன் கவனிக்க வேண்டும்?

இது திட்டமிடப்படாத விளைவுகளுக்கு ஒரு துரதிர்ஷ்டவசமான எடுத்துக்காட்டாகத் தோன்றுகிறது என்பதையும், உள்நாட்டு நுகர்வோருக்கு இங்கு பாதிக்கப்பட்டனர் என்பதும் தெளிவாகத் தெரிகிறது என்பதையும் நாம் ஏற்றுக்கொள்ள முடியும் என்றாலும், சராசரி இலங்கை இதனை ஏன் கவனிக்க வேண்டும்? எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, எங்களிடம் சன்லைட் சவர்க்காரமும் ஆடைத்துறையும் உள்ளன.

இலங்கை நுகர்வோர் கவலைப்பட வேண்டிய காரணம் என்னவென்றால் கடல் கடந்து அமெரிக்காவில் நிகழ்ந்த  அதே எதிர்பாராத விளைவுகள் இங்கே, நம் சிறிய தீவாகிய தேசத்திலும் நடைபெறுவதனால் ஆகும். தீர்வைவரி என்பது நீண்டகாலமாக அடுத்தடுத்து வந்த அரசாங்கங்களின் விருப்பமான கருவியாகும். தீர்வையானது ஆவணங்களில் மிகவும் நன்றாக இருக்கும், அந்த ஆவணமானது ஒரு தேர்தல் வாக்குறுதி அறிக்கை என்று குறிப்பிட்டால் நல்லது. ‘நாங்கள் எங்கள் உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்களைப் பாதுகாப்போம்’ என்பது பல வாக்காளர்களின் மனதைக் கவரும் ஒரு வாக்குறுதியாகும். சிறந்த அச்சில் ‘உள்நாட்டு நுகர்வோரின் செலவில்’ என்பது விளம்பரப்படுத்தப்படும் ஒன்றல்ல, ஆனால் அது குறிப்பிடப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

வீட்டுப் பராமரிப்பு, தனிப்பட்ட பராமரிப்பு மற்றும் உணவு வரையிலான பொருட்களுக்குத் தீர்வை வரி விதிக்கப்பட்டுள்ளது. பாடசாலைக் காலணிகள் மற்றும் கட்டுமானப் பொருட்கள் போன்ற வேறுபட்ட பொருட்களின் விலை இதனால் பாதிக்கப்படுகிறது. வாழ்க்கைச் செலவு எவ்வாறு அதிகமாக உள்ளது என்பது குறித்து முழு நாடும் முறைப்பாடு செய்கின்றது, நியாயமற்ற முறையில் அதிக தீர்வைகள் இதற்குப் பின்னால் உள்ள இயக்கிகளில் ஒன்றாகும். துரதிர்ஷ்டவசமாக எங்களைப் பொறுத்தவரை, இந்தத் தீர்வைகளை விதிப்பது அமெரிக்க நுகர்வோர் எதிர்கொண்ட அதே தொடர்ச்சியான எதிர்பாராத விளைவுகளை உருவாக்குகிறது. சராசரியாக இலங்கையரொருவர் வாராந்தம் பொருள்வாங்கி அதற்காகச் செலுத்தும் விலையானது, அது தெல்கந்தை சந்தையாகவிருப்பினும் சரி, நெருங்கிய பல்பொருள் அங்காடி அல்லது சந்தியிலுள்ள கடை எதுவாகவிருப்பினும் தீர்வைகளினால் பாதிக்கப்படுகின்றது. உருளைக்கிழங்கு, அது உள்நாட்டில் உற்பத்தி செய்யப்பட்டாலும் அதற்கு இருக்க வேண்டிய விலையைவிட அதிக விலை கொண்டதாக இருக்கும், ஏனென்றால் தீர்வை வரிகள் இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உருளைக்கிழங்கின் விலையை உயர்த்துகின்றன, இது உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்கள் நுகர்வோர் இழப்புடன் விலைகளை உயர்த்த அனுமதிக்கிறது.

இலங்கையில் அத்தியாவசிய பொருட்களுக்கான தீர்வைகள் 45% முதல் 107.6% வரை இருக்கலாம். நமது பொருளாதாரத்தில் தீர்வைகளின் பங்கு,  அவற்றை விதிப்பற்குப் பின்னால் இருக்கும் பகுத்தறிவை அடிப்படையாகக் கொண்ட காரணம், தீர்வையின் பின்விளைவுகள் (அவை நன்கு புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டியதுடன் அவற்றைத் தள்ளுபடி செய்யவோ புறக்கணிக்கவோ முடியாது)  மற்றும் அவற்றை அகற்றுவதற்குத் துரிதமானதொரு பொறிமுறை ஆகியவற்றைப் பற்றித் தீவிரமாக மீளாய்வு செய்யப்பட வேண்டும். 

இறக்குமதி வரி எவ்வாறு வாழ்க்கைச் செலவை அதிகரிக்கும்

இந்த கட்டுரை ஒரு ஆங்கில கட்டுரையின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பாகும்.
How import taxes drive up the cost of living

- ரவி ரத்னாசபபதி

" இந்தியா மற்றும் சீனா போன்ற ஜாம்பவான்களுக்கு பொருளாதாரத்தைத் திறப்பதற்கு முன்பு, தொழில்துறையில் ஈடுபட்டுள்ள உள்ளூர் நிறுவனங்களைப் பாதுகாக்க ஒரு ‘எதிர்மறை உற்பத்திப் பட்டியலை’ அறிமுகப்படுத்துவதற்காக அரசாங்கத்தின் தலையீட்டை இலங்கை இனிப்புப்பண்ட உற்பத்தியாளர்கள் சங்கமானது (LCMA) தீவிரமாக நாடுகிறது." - டெய்லிஎஃப்டி 2017 செப்டம்பர், 25

மேற்கூறியவை இலங்கையில் பொதுவாக நடைபெறும்  ஒரு நிகழ்வாகிய - வெளிநாட்டுப் போட்டிகளிலிருந்து ஒரு கைத்தொழில்துறை பாதுகாப்பைத் தேடுதலுக்குரிய ஒரு உதாரணமாகும். இந்த பாதுகாப்பானது பொதுவாக ஒரு தீர்வையின் வடிவத்தை, அதாவது   இறக்குமதி செய்யப்பட்ட தயாரிப்புக்கு விதிக்கப்படும் ஆனால், அதன் உள்நாட்டு பிரதியீட்டிற்குப் பொருந்தாத   வரியின் வடிவத்தை எடுக்கும். மேற்கூறிய உதாரணத்தில், ஒரு சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தத்தில் (FTA) கையெழுத்திட்டாலும் கூட, தொழில்துறையினர் அனுபவிக்கும் தீர்வைப் பாதுகாப்பைத் தொடர வேண்டும் என்று இலங்கை இனிப்புப்பண்ட உற்பத்தியாளர்கள் சங்கமானது (LCMA) கோருகிறது. (ஒரு FTA இன் “எதிர்மறை பட்டியலில்” உள்ள ஒரு பொருள் FTA க்கு உட்பட்டது அல்ல). உதாரணமாக, இறக்குமதி செய்யப்படும்         விசுக்கோத்துக்களுக்கு மொத்தம் 107% வரி விதிக்கப்படுகிறது, விசுக்கோத்துக்கள் எதிர்மறை பட்டியலில் இருந்தால், சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தம் இருந்தபோதிலும் இந்த வரி தொடரும்.

தீர்வைவரி விதிக்கப்பட்டாலும், இது பொதுவாக வெளிநாட்டு ஏற்றுமதியாளர்கள் தயாரிப்புக்கு வசூலிக்கும் விலையை குறைக்காது. எனவே இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உற்பத்தியின் உள்நாட்டு விலை தீர்வையின் அளவுக்கு  உயர்கிறது.

இந்த இறக்குமதிகளுடன் போட்டியிடும் உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்கள் இறக்குமதி வரியை செலுத்த வேண்டியதில்லை, எனவே இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உற்பத்தியை விட ஒரு நன்மை இருக்கிறது. இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பொருட்களின் விலை உயரும்போது, ​​உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்கள் தங்கள் சொந்த விற்பனை விலையை உயர்த்துவதற்கான வாய்ப்பைக் கொண்டுள்ளனர், ஏனெனில் போட்டியிடும் இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பொருட்களுக்கு இப்போது விலை அதிகம் ஆகும்.

உள்நாட்டுத் தயாரிப்பாளர் தனது விலையை உயர்த்துவாரா? ஆம், இல்லையெனில் எந்த அர்த்தமும் இல்லை. உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர் தனது விலைகளை அதே மட்டத்தில் நிர்ணயித்தால், இறக்குமதிக்கு வரி விதிக்கப்படாவிட்டால், இறக்குமதியிலிருந்து தீர்வைப் பாதுகாப்பைப் பெறுவதில் எந்த அர்த்தமும் இருக்காது. உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர் தனது தயாரிப்பை அதிக விலைக்கு விற்க உதவுவதே தீர்வையின் நோக்கமாகும். உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர் தீர்வையின் விளைவாக முன்னரைவிடச் சிறந்த பயனைப் பெறுவார்.

நுகர்வோருக்கு என்ன நடக்கும்?

 தீர்வை விதிப்பதன் மூலம் உற்பத்தியின் உள்நாட்டு நுகர்வோர் சமமாகப் பாதிக்கப்படுகின்றனர். இறக்குமதி செய்யப்பட்ட மற்றும் உள்ளூர் தயாரிப்புக்கள் இரண்டிற்குமே அவர்கள் அதிக விலை கொடுக்க வேண்டும்.

வேறு வசனங்களில் கூறுவதானால், உள்நாட்டு தொழில்துறைக்கான பாதுகாப்பு உண்மையில் உள்நாட்டு நுகர்வோரால் உயர்ந்த விலைகள் என்ற வடிவத்தில் செலுத்தப்படுகிறது.

தீர்வையை விதிக்கும் அரசாங்கத்தின் நிலை என்ன?

உள்ளூர் உற்பத்தியில் அவர்கள் சேகரிக்கவில்லை என்றாலும், எந்த அளவு இறக்குமதி செய்யப்பட்டாலும், அரசாங்கமானது தீர்வை வருமானத்தைச் சேகரிக்கிறது. இறக்குமதியின் விலையை உயர்த்துவதன் மூலம் உள்ளூர் உற்பத்தியாளருக்கு அரசாங்கம் உருவாக்கும் நன்மை உற்பத்தியாளரால் சேகரிக்கப்படுகிறது. இந்த மிகை "வாடகை" என்று அழைக்கப்படுகிறது, அவற்றில் மேலும் கீழே தரப்பட்டுள்ளது.

 தீர்வையை விதித்ததால், எங்களுக்கு இரண்டு உள்நாட்டு வெற்றியாளர்கள் (உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்கள் மற்றும் அரசாங்கம்) மற்றும் ஒரு உள்நாட்டுத் தோல்வியடைந்தவரும் (உள்நாட்டு நுகர்வோர்) உள்ளனர்.

போட்டியிடும் இறக்குமதிகள் மீதான தீர்வைக்கு நுகர்வோரிடமிருந்து அதிக விலை வசூலிக்கக்கூடிய உள்ளூர் உற்பத்தியாளர் ஒரு "வாடகையை" அனுபவிப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. பொருளாதாரத்தில், ஒரு “வாடகை” என்பது கண்டுபிடிக்கப்படாத வெகுமதியாகும். உற்பத்தியாளர்  அதிக விலை வசூலிக்க முடியும் என்பது உயர்ந்த தரம் அல்லது சேவையின் காரணமாக அல்ல, மாறாக அரசாங்கத்தால் விதிக்கப்பட்ட வரியினாலாகும்.

சிறந்த தரம் காரணமாக தயாரிப்பாளருக்கு அதிக விலை வசூலிக்க முடிந்தால், மலிவான இறக்குமதிகள் கிடைத்தாலும் கூட, தயாரிப்பாளர் அதிக விலையைப் பெறுவார். இங்கு ஒரு முக்கியமான வேறுபாடு உள்ளது.

நுகர்வோர் அதிக விலையுயர்ந்த பொருளை மட்டுமே வாங்குவர், அதே நேரத்தில் அவர்கள் பெறுவதை மதிப்பிட்டால் மட்டுமே குறைந்த விலையிலான பொருட்கள் கிடைக்கின்றன. உற்பத்தியாளர் தமது உற்பத்தி சிறந்தது மற்றும் அதிக விலை கொடுக்க வேண்டியது என்று நுகர்வோரை நம்ப வைக்க கூடுதலாக எதையாவது செய்ய வேண்டும்.

ஒரு தீர்வையானது இறக்குமதியின் விலையை உயர்த்தும்போது, ​​உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்கள் நுகர்வோருக்கு பெறுமதியை அதிகரிக்காமல் அதிக விலைகளை வசூலிக்க முடியும். ஒரு தெரிவினைக் கொடுத்தால், நுகர்வோர் மலிவான மாற்று வழிகளைத் தேர்வுசெய்யலாம் - ஆனால் மாற்றுவழி இனி மலிவானதல்ல என்பதை தீர்வையானது உறுதி செய்கிறது. இதனால் நுகர்வோர் விரும்பாவிட்டாலும் மாற்றுவழி இல்லாததால், அதிக விலை கொடுக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர். இதனால்தான் இந்த உதாரணத்தில் உயர்மதிப்பானது உழைக்கப்படாதது என்று கூறப்படுகிறது. நுகர்வோர் சிறந்த பெறுமதியை உணராதபோதிலும் அதிக விலையைச் செலுத்துகிறார்கள்.

இதனால் உற்பத்தியாளர்கள் நுகர்வோரின் செலவில் இலாபமடைகின்றனர். முன்னர் குறிப்பிட்டபடி, உள்நாட்டு தொழில்களின் பாதுகாப்பிற்காக பணம் செலுத்துவது உள்நாட்டு நுகர்வோர் (வெளிநாட்டு உற்பத்தியாளர்கள் அல்ல) ஆவர். நிகர தாக்கம் என்பது நுகர்வோரிடமிருந்து உற்பத்தியாளருக்கு செல்வத்தை மாற்றுவதாகும், இது தீர்வையால் வசதி செய்யப்படுகிறது. இது சிறந்ததொரு கொள்கையாகுமா?

இது ஒரு சில தொழில்களுடன் மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தால், அது முக்கியமானதல்ல, ஆனால் இலங்கையில் இது எல்லாவற்றிலும் பரவலாக உள்ளது. பாதிக்கப்பட்ட முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட பொதுவான வீட்டு பொருட்கள் கீழே பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. இது ஒரு தெரிவு மட்டுமே-ஏனைய பல துறைகள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. இலங்கையில் வாழ்க்கைச் செலவு ஏன் அதிகமாக உள்ளது என்பதை இது விளக்குகிறது. உணவு (பழம், இறைச்சிகள், பாஸ்தா, பழப்பாகு) முதல் கழிப்பறைப் பொருட்கள் (சவர்க்காரம், ஷாம்பூ, பற்பசை) முதல் வீட்டு பொருட்கள் வரை அனைத்து தேவையான பொருட்களுக்கும் 62% -101% வரை வரிகள் அறவிடப்படுகின்றன.

உள்நாட்டுத் தொழில்களை ஆதரிப்பதற்காக இலங்கை நுகர்வோர் அதிக வாழ்க்கைச் செலவை அனுபவிக்கின்றனர். ஒரு தொழில்துறை தளத்தை உருவாக்க உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்களை ஆதரிப்பது நீண்ட காலத்தில் வளர்ச்சியை துரிதப்படுத்துமா என ஒரு விவாதம் உள்ளது.

யப்பான், கொரியா மற்றும் தாய்வான் ஆகியன கைத்தொழில் கொள்கையை (IP) கடைப்பிடித்தன, ஆனால் கொள்கையின் ஆதரவாளர்கள் கூட சரியான கைத்தொழில்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கு கவனிப்பு தேவை என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். யப்பான் மற்றும் கொரியாவில் உருக்கு, கப்பல் கட்டுதல், கனரக மின் உபகரணங்கள், இரசாயனப் பொருட்கள் மற்றும் பின்னர் வந்த கார்கள் ஆகியன முக்கிய தொழில்களாகும். கனரக மற்றும் இரசாயனத் தொழில்கள் மற்றும் இலத்திரனியல் கைத்தொழில்களுக்குச் செல்வதற்கு முன்பு தாய்வானில் இலகு உற்பத்தி (மின் உபகரணங்கள், துணி) இருந்தது.

சவர்க்காரம், ஷாம்பூ, சலவை தூள், தரை மினுமினுப்பாக்கி, பாஸ்தா, பாலாடைக் கட்டி மற்றும் விசுக்கோத்துக்கள் போன்ற கழிப்பறை, வீட்டு சுத்திகரிப்புப் பொருட்கள் மற்றும் உணவு ஆகியவற்றில் இலங்கை இதைப் பின்பற்ற விரும்புகிறது.

வெற்றியடைவதற்கு, கைத்தொழில் கொள்கைகள் பொருளாதாரத்தில் ஒரு கட்டமைப்பு மாற்றத்தை வளர்க்க வேண்டும், இது தொழில்வாய்ப்புக்களை, குறிப்பாக அதிக வினைத்திறன் வாய்ந்த சிறந்த தொழில்வாய்ப்புக்களை  விரைவாக உருவாக்க வழிவகுக்கிறது. சரியான கைத்தொழில்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது முக்கியமானதாகும்.

"நாட்டின் தொழில்நுட்ப இயல்திறன்கள் மற்றும் உலகச் சந்தை நிலைமைகளைக் கருத்திற்கொண்டு, இலக்குத் தொழில்கள் எவ்வளவு யதார்த்தமாக தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றன என்பது முக்கியமானதாகும்" [1]

க்ருக்மேன் [2] துறைகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் கைத்தொழில் கொள்கை வகுப்பாளர்களால் முன்வைக்கப்பட்ட சில அளவுகோல்களை சுருக்கமாகக் கூறுகிறார்:

ஒரு தொழிலாளிக்கு அதிக பெறுமதி சேர்க்கப்பட்டவை. பணியாளருக்கு அதிக  பெறுமதி சேர்க்கும் வணிகங்களுக்கு வளங்கள் பாய்ந்தால் மட்டுமே உண்மையான வருமானம் உயர முடியும்.

1. ஒரு தொழிலாளிக்கு அதிக பெறுமதி சேர்க்கப்பட்டவை. பணியாளருக்கு அதிக  பெறுமதி சேர்க்கும் வணிகங்களுக்கு வளங்கள் பாய்ந்தால் மட்டுமே உண்மையான வருமானம் உயர முடியும்.

2. உருக்கு மற்றும் குறைகடத்திகள் போன்ற இணைப்புத் தொழில்கள். பிற தொழில்களால் உள்ளீடுகளாகப் பயன்படுத்தப்படும் கைத்தொழில்கள் கைத்தொழில்மயமாக்கலின் சுழற்சியை உருவாக்க முடியும். யப்பானில் மலிவான, உயர்தர உருக்கானது, மூலப்பொருள் தயாரிக்கும்  கைத்தொழில்கள்-கப்பல்கள், மோட்டார்வாகனங்கள், தண்டவாளங்கள், என்ஜின்கள், கனரக மின் சாதனங்கள் ஆகியவற்றில் ஒரு போட்டி நன்மையைக் கொடுத்தது.

3. உலக சந்தைகளில் தற்போதைய அல்லது எதிர்கால போட்டித்திறன். கைத்தொழிலானது இந்த பரீட்சையைச் சந்திக்க முடிந்தால், வளங்கள் திறமையாக ஒதுக்கப்படுகின்றன என்று நாம் கருதலாம். இணைப்பு நன்மைகள் பாய்வதற்கு போட்டித்திறன் முக்கியமானது.

அளவிலான பொருளாதாரங்களை அடைவதற்கு தெரிவுசெய்யப்பட்ட கைத்தொழில்கள் ஏற்றுமதியை இலக்காகக் கொள்ள வேண்டும் (விசேடமாக இல்லாவிட்டாலும்) - ஏனெனில் இது "அரசாங்கத்தால் ஊக்குவிக்கப்பட்ட நிறுவனங்களின் செயல்திறனைத் தீர்மானிக்க கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு உறுதியான அளவுகோலை" வழங்குகிறது [3]. இலத்தீன் அமெரிக்காவில் கைத்தொழில் கொள்கை தோல்வியடைவதற்கு ஏற்றுமதியை ஊக்குவிப்பதில் ஏற்பட்ட தோல்வியானது முக்கிய காரணமாகும். (சாங், 2009)

ஏற்றுமதியை நோக்கிய தன்மை கொண்ட போட்டித்தன்மையையும் உறுதி செய்கிறது. கொள்கையின் நோக்கம் திறமையின்மையைப் பாதுகாப்பதல்ல, ஆனால் உற்பத்தித்திறனை மேம்படுத்துதலாகும்.

எனவே தொழில்துறைக்கான ஆதரவு நிபந்தனைக்குட்பட்டதாக இருக்க வேண்டும்.

"கைத்தொழில் கொள்கையின் முடிவுகள் (அல்லது உண்மையில் எந்தவொரு பொதுவான கொள்கையின்) விமர்சன ரீதியாக விரும்பிய முடிவை எவ்வளவு திறம்பட அரசு கண்காணிக்க முடியும் என்பதிலும், வளர்ந்து வரும் பெறுபேறுகளைக் கருத்திற்கொண்டு ஒதுக்கீடு மற்றும் உதவி விதிமுறைகளை மாற்றுவதிலும் தங்கியுள்ளது" [4]

யப்பான் மற்றும் கொரியாவில் கலந்துரையாடல் கவுன்சில்கள் அமைக்கப்பட்டன, அவை கைத்தொழிலில் இலக்குகளை நிர்ணயிக்கும். இலக்குகள் கடுமையானவை என்பதை உறுதிப்படுத்த அவர்கள் சுயாதீன தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள், கல்வியாளர்கள் மற்றும் பிறரையும் ஈடுபடுத்தினர்.

செயல்திறன் கண்காணிக்கப்படுவதுடன் இலக்குகள் திருத்தப்படும். ஒரு கொள்கையானது பயனற்றதாகக் காணப்படும் போது அது திருத்தப்படும். கைத்தொழில் கொள்கை என்பது வெற்றியாளர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது மட்டுமல்லாமல், தோல்வியுற்றவர்களை வெளியேற்றுவதும் ஆகும்.

"கைத்தொழில் கொள்கையின் வெற்றியானது, பல்வேறு கொள்கை வழிமுறைகள் (தீர்வைகள், மானியங்கள், நுழைவுத் தடைகள்) மூலம் அது உருவாக்கும் வாடகைகளைப் பெறுபவர்களை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கு அரசாங்கம் எவ்வளவு விருப்பமும் திறமையும் கொண்டது என்பதில் தங்கியுள்ளது. கைத்தொழில் கொள்கையை நடத்துவதில் தவிர்க்க முடியாத சந்தை ஒழுக்கத்தை இடைநிறுத்துவது என்பது அரசாங்கம் ஒரு ஒழுக்கத்தை நிலைநாட்டுபவரின் பங்கை வகிக்க வேண்டும் என்பதே கருத்தாகும் ”[5].

கைத்தொழிற்துறைக்கான ஆதரவு குறித்து பக்கச்சார்பற்ற முடிவுகளை எடுப்பதற்கு அரசியல் அழுத்தத்திலிருந்து பாதுகாக்கப்பட்ட ஒரு அதிகாரத்துவம் தேவைப்படுகிறது - மேலும் செயல்திறனைப் பொறுத்து ஆதரவை மாற்றவோ அல்லது திரும்பப் பெறவோ வேண்டும்.

"அரசாங்கம் அதன் பணயக்கைதியாக மாறாமல் தனியார் துறையுடன் எவ்வளவு நெருக்கமாக தொடர்பு கொள்கிறது என்பது மிகவும் முக்கியமானதாகும்." [6]

வெற்றிகரமான கைத்தொழில் கொள்கை என்பது கைத்தொழில் மற்றும் அரசிற்கிடையிலான ஒரு அதிநவீன கூட்டாண்மை என்பது தெளிவாகிறது, இது போட்டி மற்றும் உற்பத்தித்திறன் ஆகியவற்றின் அடிப்படைக் கொள்கைகளால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. துரதிர்ஷ்டவசமாக இலங்கையில் நடப்பது கிழக்கு ஆசியாவைப் போலல்லாமல் இலத்தீன் அமெரிக்காவைப் போன்றதாகும்.

"குறிப்பாக இலத்தீன் அமெரிக்காவில் இறக்குமதி மாற்றுக் கொள்கைகளுக்கு ஒரு கெட்ட பெயர் கிடைத்தது, ஏனெனில் உருவாக்கப்பட்ட தொழில்கள் பெரும்பாலும் பாதுகாப்பின் விளைவாக மட்டுமே தப்பிப்பிழைத்தன. நாடுகள் இடைநிலை பொருட்களைப் பாதுகாப்பது மிகவும் விலை உயர்ந்ததாகும், ஏனென்றால் அது பொருட்களின் தரத்தைக் குறைத்து உற்பத்திச் சங்கிலியைக் குறைவாகப் போட்டிக்கு உட்படுத்தியது. இந்த வகையான பாதுகாப்புவாதத்திற்கு நாடுகள் பெரும்பாலும் அதிக விலை கொடுத்தன, மேலும் இந்த பாதுகாப்பைப் பராமரிப்பது பெரும்பாலும் ஊழலுடன் தொடர்புடையதாகும். ” [7]

---

[1] Chang, H. J, 2006. Industrial policy in East Asia – lessons for Europe. An industrial policy for Europe? From concepts to action EIB Papers, [Online]. Vol 2 No.6, 106-132. (Accessed 07 January 2019)

[2] Paul R. Krugman, 1983. Targeted Industrial Policies: Theory and Evidence. [Online] (Accessed 07 January 2019)

[3] Ibid

[4] M Khan, 2018. The Role of Industrial Policy:Lessons from Asia. [Online] (Accessed 07 January 2019)

[5] Ibid

[6] Ibid

[7] Joseph E. Stiglitz. Industrial Policy, Learning, and Development. [Online] (Accessed 07 January 2019)

அளவுக்கதிகமான வரிகள்

இந்த கட்டுரை ஒரு ஆங்கில கட்டுரையின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பாகும்.
A Belly Full of Taxes

- டில்ஷானி ரணவக

புத்தாண்டு வாரம் முடிவடைந்து வருவதால், உங்கள் உணவுப் பட்டியலுக்கான மொத்தத் தொகையானது மிகவும் அதிகமாக உள்ளது என்பதை நீங்கள் உணர்ந்திருக்கலாம். பண்டிகை காலத்தை நீங்கள் இதற்குக் காரணம் காட்டியிருக்கலாம், மேலும் இலங்கையில் உணவு உண்மையில் மிகவும் விலை உயர்ந்ததாகும். இருப்பினும், இது ஏன் என்று கேள்வி எழுப்பியுள்ளீர்களா? இவ்வளவு அத்தியாவசியமான ஒன்றுக்கு நாம் ஏன் இவ்வளவு பணம் செலுத்துகிறோம்?

உங்கள் குடும்பம் வாங்கும் ஒவ்வொரு உணவிற்கும், நீங்கள் இரண்டாவது உணவுக்கு (ஒரு தனிநபருக்காக) மீண்டும் அரசாங்கத்திற்கு விலை செலுத்துகின்றீர்கள் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா? உங்கள் குடும்பத்தின் அன்றாட நுகர்விற்காக  நீங்கள் வாங்கும் உணவுப் பொருட்களுக்கு அதிக வரி விதிக்கப்படுகிறது என்பது உங்களுக்குத் தெரியாதிருக்கலாம்! நாம் மேற்கொள்ளும் ஒவ்வொரு  கொள்வனவுக்கும் செலுத்தும் மறைமுக வரி நாம் எவ்வளவு அறிந்திருக்கிறோம்?

ஒரு குடும்பத்தில் நான்கு பேரின் சமநிலையான உணவுக்கான மளிகைப் பட்டியலைப் பார்ப்போம் (உணவு மற்றும் விவசாய அமைப்பு (FAO) பரிந்துரைத்த அளவுகள்).

இந்த புள்ளிவிவரங்களை ஒருவர் ஆராயும்போது, ​​இந்த சிறிய கூடை மளிகைப் பொருட்களில் மட்டுமே நாங்கள் அரசாங்கத்திற்கு ரூபா 150 இற்குமதிகமான தொகையை வரி வடிவில் செலுத்துகிறோம் என்பது சுவாரஸ்யமானது. அது மதிய உணவுக்கு நீங்கள் வாங்கியிருக்கக்கூடிய ஒரு அரிசிப் பொதிக்குச் சமமானதாகும்!

இரண்டு முக்கிய காரணங்களுக்காக வரி விதிக்கப்படுகிறது; அவை அரசாங்க வருவாயின் முக்கிய ஆதாரமாக இருப்பதுடன் அவை உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்களை இறக்குமதிப் போட்டியில் இருந்து பாதுகாக்க முடியும்.

இலங்கையைப் பொறுத்தவரையில், அரசாங்க வருவாயில் 80% மறைமுக வரி மூலம் வசூலிக்கப்படுகிறது. வருமானத்திற்கு விதிக்கப்படும் வரிகளுக்கு மாறாக பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளுக்கு மறைமுக வரி விதிக்கப்படுகிறது.

உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்களைப் பாதுகாத்து பலப்படுத்தும் அரசாங்கத்தின் நோக்கத்தையே நுகர்வுப் பொருட்களின் மீதான இத்தகைய கடுமையான வரிகளை நியாயப்படுத்துவதற்கான ஒரு வாதமாக முன்வைக்கின்றனர். ஒரு தீர்வையை விதிக்கும்போது, ​​இறக்குமதியின் விலை அதிகரித்து உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்களுக்கு மிகவும் மலிவான மாற்றுப்பொருளாக இருக்கும் போட்டிக்கு எதிராக போட்டியிட வாய்ப்பளிக்கிறது. உதாரணமாக, ஒரு கிலோ பச்சை போஞ்சிக்கு நாட்டின் எல்லையில் 101% வரி விதிக்கப்படுகிறது (செலவு, காப்புறுதி மற்றும் சரக்கு (CIF) விலை). இதன் பொருள் நீங்கள் இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பச்சை போஞ்சியை வாங்கினால், பொருளின் உண்மையான மதிப்பின் இரு மடங்கு விலையை நீங்கள் செலுத்த வேண்டும்.

இது உள்ளூர் தயாரிப்பாளர்களை ஈர்க்கிறது, ஏனெனில் அவர்கள் அதே நன்மைக்காக ஒப்பீட்டளவில் குறைந்த விலையை வழங்க முடியும். இந்தக் கொள்கைகள் உள்ளூர் தயாரிப்பாளர்களுக்கு உதவியாகக் காணப்பட்டாலும், அவை நிச்சயமாக நீண்ட காலத்திற்கு உதவாது.

நுகர்வோர் தோல்வியடைகின்றனர்

உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்கள் மலிவான இறக்குமதியை எதிர்த்துப் போட்டியிட உதவும் வகையில் தீர்வைகள் விதிக்கப்படும் போது, ​​உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்கள் திறமையாகவும், உற்பத்தித் திறனுடனும்  இருப்பதற்காக அனைத்து சந்தை சலுகைகளையும் அரசாங்கம் திறம்பட நீக்குகிறது. இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பொருட்களின் மீதான தீர்வைகள் அவற்றின் பிரதான போட்டி உள்நாட்டுப் பொருட்களை விட அதிக விலை கொண்டன என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.

இதன் விளைவாக, நீங்களும் நானும், உள்ளூர் நுகர்வோர் இரண்டு தடவை இழக்கிறோம். முதலாவதாக, நாங்கள் உள்ளூர் தயாரிப்புகளை வாங்க விரும்பினால், உள்ளூர் தயாரிப்பாளர்கள் எங்களுக்கு உயர் தரமான, சிறந்த பொருளைக் கொடுப்பதற்கு எந்த காரணமும் இல்லை. இரண்டாவதாக, நாங்கள் உள்ளூர் உற்பத்தியில் அதிருப்தியடைந்து, இறக்குமதி செய்யப்பட்ட மாற்றீட்டை வாங்க விரும்பினால், இந்தப் பொருள் அதிக தீர்வைகளுக்கு உட்படுத்தப்படுவதால் நாம் அதிக விலை கொடுக்க வேண்டும்.

இறக்குமதியின் அதிக விலை இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பொருளின் இறுதி விலைக்கும் உள்ளூர் பொருளுக்கான விலைக்கும் இடையில் ஒரு பெரிய இடைவெளியை உருவாக்குகிறது என்பதன் மூலம் நுகர்வோருக்கு இந்த இழப்பு அதிகரிக்கிறது. இந்த இடைவெளியை உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்களுக்கு இலாப விகிதமாக மாற்ற முடியும், ஏனெனில் இறக்குமதி செய்யப்பட்ட மாற்றீட்டில் விதிக்கப்பட்ட உயர் தீர்வையினளவுக்கு  தரத்தை மேம்படுத்தாமல் அவர்களின் பொருளின் விலையை அதிகரிக்க முடியும்.

நாம் தொடர்ந்து பாதுகாக்க வேண்டுமா?

ஊக்குவிப்புக்கள் இல்லாததால் எங்கள் உற்பத்தியாளர்கள் வினைத்திறனற்ற உற்பத்திக்கு பழக்கப்படுகிறார்கள். இந்த விடயத்தில் உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்களை அரசாங்கம் மேலும் பாதுகாக்க வேண்டுமா? அப்படியானால், வர்த்தக பரிமாற்றங்களை நாங்கள் கவனமாக பரிசீலிக்கிறோமா; நுகர்வோருக்கு ஏற்படும் செலவுகள் என்ன?

பாதுகாப்புவாதம் என்பது நாட்டில் சூடுபிடிக்கும் தலைப்பொன்றாகும். இலங்கை பொருளாதாரம் 1977 இல் திறக்கப்பட்டதிலிருந்து, உள்ளூர் தொழில்களைப் பாதுகாப்பதற்காக பல்வேறு பிரச்சாரங்கள் செயல்படுத்தப்பட்டன. பொருளாதாரத்தைத் திறந்து 40 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, தெற்காசிய பிராந்தியத்தில் அவ்வாறு செய்த முதல் நாடாகிய நாங்கள் இன்னும் பின்தங்கியுள்ளோம்.

மாறாக, மற்ற நாடுகளுடனான தொழில்நுட்ப முதலீடுகளில் தொடர்புபடலாம், அவை நாட்டில் குறைந்த விளைதிறன், குறைந்த செயல்திறன் கொண்ட, பாதுகாக்கப்பட்ட கைத்தொழில்களுக்கான தொழில்நுட்பம் மற்றும் கண்டுபிடிப்புகளை பரிமாறிக்கொள்ள உதவும். இது வெளிநாட்டு முதலீட்டிற்காக பொருளாதாரத்தைத் திறத்தல், முதலீட்டாளர் நட்பு சூழலை உருவாக்குதல், அரசாங்கத்தால் பெரிதும் வரி விதிக்கப்பட்ட மற்றும் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட கொள்கைகளில் பெரும்பாலானவற்றை தளர்த்துதல்  ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையதாகும்.

பாதுகாப்புவாதத்தின் இந்த நிருவாகமுறை தோல்வியுற்றதால், எங்கள் உற்பத்தியாளர்களை வெளிநாட்டுப் போட்டியில் இருந்து பாதுகாக்குமாறு நாங்கள் இன்னும் அரசாங்கத்திடம் கேட்கப்போகிறோமா?

உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் தன்னிறைவு

இந்த கட்டுரை ஒரு ஆங்கில கட்டுரையின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பாகும்.

Food security and self-sufficiency

- பேராசிரியர் ரொஹான் சமரஜீவ

உணவு வழங்கல் சங்கிலிகள் உள்நாட்டிலும் சர்வதேச அளவிலும் செயலிழக்கப்பட்டு அல்லது உடைக்கப்பட்டுள்ளன. இதுபோன்ற சூழ்நிலைகளில் உணவுப் பாதுகாப்பு குறித்து சிந்திப்பது சாதாரணமானதும் அவசியமானதுமாகும். ஆனால் புத்திசாலித்தனமாகவும், ஆதாரங்களால் அறிந்துகொண்ட வழிகளிலும் சிந்திக்க வேண்டியது அவசியமாகும்.

எல்லா தரவரிசைகளும் குறிகாட்டிகளும் அவற்றின் அடிப்படையை உருவாக்கும் தரவுகளில் அல்லது அவற்றின் வடிவமைப்பில் குறைபாடுகளைக் கொண்டுள்ளன. ஆனால் அவை ஆதாரங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட கலந்துரையாடலுக்கானதொரு பயனுள்ள தொடக்க புள்ளியை வழங்குகின்றன. உலகளாவிய உணவுப் பாதுகாப்புக் குறிகாட்டியானது  மலிவு, கிடைக்கும் தன்மை மற்றும் தரமும் பாதுகாப்பும் ஆகிய  மூன்று கூறுகளை உள்ளடக்கியதாகும். இயற்கை வளங்கள் மற்றும் மீண்டுவருதல் குறித்த புதிய கூறு 2019 ஆம் ஆண்டில் சேர்க்கப்பட்டது.

உண்மையில், 5 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்களைக் கொண்ட மாநகர அரசாகிய சிங்கப்பூரில், விவசாய நிலங்களுக்கு அணுகல் இல்லை, எனவே உள்நாட்டில் வளர்க்கப்படும் உற்பத்திகள் அடிப்படைக் குறிகாட்டியில் முதலிடத்தில் உள்ளமையானது,  இந்த குறிகாட்டியானது பொது அறிவுக்கு அப்பாற்பட்ட உணவுப் பாதுகாப்புக்கான அணுகுமுறையை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்பதைக் குறிப்பிட்டுக் காட்டுகின்றது. இயற்கை வளங்கள் மற்றும் விரிதிறன் ஆகியவற்றைக் கணக்கிடும்போது சிங்கப்பூர் 11 இடங்களுக்குக் கீழே வருகின்றது. இது கடல் மட்ட உயர்வு, கடல் ஊட்டவளம் மிகுத்தல் மற்றும் உணவு இறக்குமதியில் தங்கியிருத்தல் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்படக்கூடியதாகும். ஆனால் 11 ஆவது இடத்தில் கூட, இது தெற்காசிய நாடுகளை விட சிறப்பாக செயல்படுகிறது.

 நான் இருபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக முக்கியமான உள்கட்டமைப்புகளைப் பற்றி ஆய்வுசெய்து வருகிறேன். அனர்த்தக் கட்டுப்பாடு மற்றும் நிவாரண நடவடிக்கைகளுக்கான தொலைத்தொடர்பு வளங்களை வழங்குவதற்கான டெம்பியர் சமவாயத்திற்கு இலங்கை அணுகுதல் மற்றும் வை 2 கே பிரச்சினைக்குத் தயார்படுத்தல் ஆகியன உடனடி காரணங்களாகும். நாங்கள் ஒரு தசாப்தத்திற்கும் மேலாக விவசாய விநியோகச் சங்கிலிகளை ஆய்வுசெய்து வருகிறோம்.

 மீண்டுவரும் தன்மை – செலவு என்பவற்றிற்கிடையிலான சமரசம்

மீண்டுவரும் தன்மை – செலவு என்பவற்றிற்கிடையில் எப்போதுமே ஒரு சமரசம் இருக்கும். செலவு பற்றிய எந்தவொரு அக்கறையும் இல்லாவிட்டால், 100% தேவையற்ற வசதிகளுடன் மேலும் ஆதரிக்கப்படும் அதிவிசேட மீண்டும்வரும் தன்மையை ஒருவர் கொண்டிருக்கலாம். சிலநேரங்களில் அக்கறைகள் மிகவும் அதிகமாகவும் சூழல் இடர்மிக்கதாகவும்  இருக்கும்போது ஒருவர் பல உதவிபெறுவார். உதாரணமாக, யுத்தத்தின் மிக மோசமான நாட்களில்,  எல்.ரீ.ரீ.ஈ கொழும்பைத் தாக்கியபோது இலங்கை மின்சார சபை ஊழியர்கள் பொறியியலாளர்கள் எதிர்பாராதவிதமாகத் திடீரென வேலைநிறுத்தம் செய்த போத, நடமாடும் அடிப்படையிலான நிலையங்களுக்கு பெற்றரி உதவி பெறுமாறு  என்னிடம் கூறப்பட்டது, அவை டீசல் மின்பிறப்பாக்கிகளால் மேலும் ஆதரிக்கப்பட்டன. ஆனால், இவையனைத்திற்கும்  பணம் செலவாகிறது.

உணவுப் பாதுகாப்பிலும் இதுவே உள்ளது. உள்நாட்டில் உற்பத்தி செய்யப்படும் உருளைக்கிழங்கை நம்புவது இடரினைக் குறைக்கிறது என்று ஒருவர் நம்பலாம். ஆனால் உருளைக்கிழங்கின் உள்ளூர் உற்பத்தி செலவுகள் இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உருளைக்கிழங்கை விட கணிசமாக அதிகமானது என்பது அனைவரும் அறிந்ததே. உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்கள் இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உருளைக்கிழங்கிற்கு விசேட வியாபாரப்பண்ட அறவீடுகளை விதிப்பதன் மூலம் பாதுகாக்கப்படுகின்றார்கள். இதன் பொருள் என்னவென்றால், உள்நாட்டு நுகர்வோர் திறமையாக உற்பத்தி செய்யப்படும் உள்ளூர் உருளைக்கிழங்கிற்கு அதிக பணம் செலுத்துவதுடன் அவர்கள் உட்கொள்ளும் இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உருளைக்கிழங்கிற்கு அரசாங்கத்திற்கு மறைமுக வரி செலுத்துகிறார்கள்.

தற்காப்புப் பொருளாதாரக் கொள்கைகள் அனைவருக்கும் உணவு விலையை அதிகப்படுத்துகின்றன. அதன் பெறுபேறாக,  உழைப்புச் செலவு அதிகமாக உள்ளது. எனவே, உலகளவில் போட்டியிட வேண்டிய பல கைத்தொழில்கள் அதிக உழைப்பு செலவுகளால் பாதிக்கப்படுகின்றன.

திறமையற்ற உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்களிடமிருந்து வரும் ஆதாரங்கள் ஆபத்தை குறைக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. விவசாயம் இயல்பாகவே இடர்மிக்கதாகும். வெள்ளம், வறட்சி, பூச்சிகள் மற்றும் நோய் பயிர்களை அழிக்கும். உண்மையிலேயே மீண்டுவரும் விநியோகச் சங்கிலிகள் ஒரு தனிப்பட்ட பிரதேசத்தை (உருளைக்கிழங்கிற்காக வெலிமடை போன்று) அல்லது ஒரு தனிப்பட்ட நாட்டைக் கூட நம்பியிருக்காது. உதாரணமாக வியட்நாம் என எடுத்துக் கொண்டால்  நாட்டிற்குத் தேவையான அரிசித் தேவைக்கு முற்றிலும் சார்ந்திருக்காமல்,  அரிசியில் தன்னிறைவு பெறுவதை ஒரு முழுமையான கொள்கை நோக்கமாக நினைப்பது நல்ல யோசனையாக இருக்காது.

கொவிட்-19 மற்றும் உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகளில் ஏற்பட்ட இடையூறுகளுக்கு முகங்கொடுத்து, வியட்நாம் அரிசி ஏற்றுமதியில் சில வரம்புகளை விதித்துள்ளது, இது அதன் வாடிக்கையாளர்களிடையே அக்கறைக்கு நியாயமான காரணத்தைத் தரும். ஆனால் மறுபுறம், உள்ளூர் உற்பத்தியை முழுமையாக நம்புவதும் ஆபத்தானது என்பது 2016-17இல் ஏற்பட்ட வறட்சியானது, 2015-16 ஆம் ஆண்டில் 2,903 மெட்ரிக் டொன்னாகவிருந்த அரிசி உற்பத்தியை 1,474 மெட்ரிக் டொன்னாகக் குறைத்தபோது விளங்கியது.  

 எனவே, உணவுப் பாதுகாப்பிற்கான உண்மையான பதில் தன்னிறைவுக்கான எளிமையான முயற்சி அல்ல, மாறாக பல்வேறு மூலங்களின் மூலம் செலவு மற்றும் இடர் நிர்வாகத்தை சமநிலைப்படுத்துதல் மற்றும் விநியோகச் சங்கிலிகள் வலுவானவை என்பதை உறுதிப்படுத்துதல் என்பனவாகும். இறுகும் புள்ளிகளைக் கட்டுப்படுத்தும் தனியுரிமையின்  தோற்றத்தைத் தடுப்பது பிரதிபலிப்பின் முக்கிய அங்கமாகும். இந்த சிக்கலான சமரசங்கள் மற்றும் சமப்படுத்தல்களைத்  தான் உலகளாவிய உணவு பாதுகாப்பு குறிகாட்டியானது, 34 வெவ்வேறு குறிகாட்டிகளின் நிறையிட்ட கலவையினூடாகச்  சுட்டிக்காட்ட முயற்சிக்கின்றது.

இலங்கையின் உணவுப் பாதுகாப்பு - மதிப்பீடுசெய்யப்பட்டது

2019 ஆம் ஆண்டில் 113 நாடுகளில் இலங்கை 66 வது இடத்தைப் பிடித்தது. இது ஊட்டச்சத்துத் தராதரங்கள்,  சராசரி உணவு செலவில் மாற்றம், உலக வறுமைக் கோட்டின் கீழுள்ள மக்கள் தொகை விகிதம், உணவு பாதுகாப்பு, உணவு இழப்பு, நகர்ப்புற உறிஞ்சுதல் திறன், விவசாய உற்பத்தியின் ஏற்ற இறக்கம், மற்றும் விவசாயிகளுக்கு நிதியளிப்பதற்கான அணுகல்  போன்றவற்றில் அதிக மதிப்பெண் பெற்றது. விவசாய ஆய்வு மற்றும் அபிவிருத்தி மீதான பொதுச் செலவு, கொள்வனவு இயல்திறனை அடிப்படையாகக் கொண்ட தலா மொத்தத் தேசிய உற்பத்தி, புரதத் தரம் மற்றும் அரசியல் ஸ்திரத்தன்மை (2018 மற்றும் 2019 க்கு இடையில் மிகப்பெரிய சரிவு) ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அதன் மதிப்பெண் குறைக்கப்பட்டது.

இலங்கையின் ஒட்டுமொத்த மதிப்பெண் சராசரியை விட சற்று குறைவாக இருந்ததுடன் தரம் மற்றும் பாதுகாப்பில் சற்று குறைவாக இருந்தது. இது தெற்காசியாவில் அதன் சகாக்களை விட முன்னால் இருந்தது, ஆனால், இந்தோனேசியா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் பிலிப்பைன்ஸ் போன்ற சக நாடுகளுக்குப் பின்னால் இருந்தது. இந்தியா 72 வது இடத்தில் உள்ளது, பாகிஸ்தான் (78 வது இடம்) மற்றும் நேபாளம் (79 வது) என அதனைவிடக் குறைவாக உள்ளன. வழக்கம் போல், இலங்கை மிகவும் மோசமாக இல்லை, ஆனால் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கலாம். 

இயற்கை வளங்கள் மற்றும் மீண்டுவருதல் ஆகியன கலவையில் சேர்க்கப்படும்போது, ​​இலங்கை 113 இல் 67 வது இடத்தினுள் வருகின்றது. சில நாடுகளில் மீண்டுவருதல் தொடர்பான காரணிகளின் தாக்கம் அதிகமாக உள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக, அவுஸ்திரேலியாவும் நியூசிலாந்தும் பரந்த ஊசலாட்டத்தைக் காட்டுகின்றன. அடிப்படைக் குறிகாட்டியில் 12 வது இடத்தில் உள்ள அவுஸ்திரேலியா, இயற்கை வளங்கள் மற்றும் மீண்டுவருதல் காரணிகளாக இருக்கும்போது 16 வது இடத்திற்கு வீழ்ச்சியடைகிறது, அதே நேரத்தில் நியூசிலாந்து அவுஸ்திரேலியாவைவிட  ஐந்து ஸ்தானங்கள் முந்திக்கொண்டு 14வது இடத்திற்கு முன்னேற்றியுள்ளது.

செலவுக்கு உணர்திறன் கொண்ட மீண்டுவரும் தன்மை

கொவிட்-19 இற்கான பிரதிபலிப்பும், அதன் விளைவாக உணவு வழங்கல் சங்கிலிகளால் ஏற்பட்ட சேதமும் முழு விவசாய முறையையும் முழுமையான மீளாய்வுக்கு அழைப்பு விடுக்கின்றது. தற்போதைய அமைப்பின் பலவீனம் வெறுமனே விடப்பட்டுள்ளது. ஆனால் பிரதிபலிப்பானது நுணுக்கமாக இருப்பதுடன் ஆதாரங்களை நிதானமாக கருத்தில் கொண்டும், உணவில் பணத்திற்கான  மதிப்பின் அவசியத்தை கருத்தில் கொண்டும்  வழங்கப்பட வேண்டும். திறனற்ற உற்பத்தியாளர்களைப் பாதுகாப்பதற்காக இறக்குமதியைத் தடைசெய்வதற்கும் நுகர்வோர் மீது வரி விதிப்பதற்கும் பதிலாக, உள்நாட்டு மற்றும் சர்வதேச அளவில் பன்முகப்படுத்தப்பட்டிருப்பதால் விநியோகச் சங்கிலிகள் நெகிழக்கூடியவை என்பதை அரசு உறுதி செய்ய வேண்டும். விநியோகச் சங்கிலிகளில் இணைப்புகளின் தனியுரிமையைத் தடுப்பதே இதைச் செய்வதற்கான சிறந்த வழியாகும்.

தன்னிறைவு போன்ற சுலோகங்களுக்கு எளிமையான பின்வாங்கல் போதுமானதாக இருக்காது. 1970 களில் இருந்தே அந்தக் கொள்கைகளில் இலங்கைக்கு அனுபவம் உள்ளது. பின்னர் அவை  வசதிபடைத்தவர்களுக்கு கறுப்புச் சந்தையும் ஏழைகளுக்கு  ஊட்டச்சத்து குறைபாட்டிற்கும் வழிவகுத்தன. மிகவும் எளிமையான நேரத்தில் செயல்படுத்தப்பட்ட அவற்றை பலசரக்குக் கடைகளால் நுகர்வோர் விருப்பங்களைப் பூர்த்தி செய்ய முடியாத சிக்கலான இன்றைய பொருளாதார நிலையில்  செயற்படுத்த முடியாதுள்ளது.